AFŞAR TİMUÇİN GÜNLERDEN KALAN
Uzar zaman kırılır eğri çizgi
Korku yerleşir düşünceye
Anıların ötesinden bir fırtına
Bir kül yağmuru yangın yerlerinden

Yenik duyarsın kendini
Bir şeyleri götüremedin diye
Kimler geçer şimdi o sokaklardan
Uyku parça parça yayılır geceye

Hangi sevgili hangi eski masaldan
Getirilmiş tozlu bir süstür
Tükenmemek için bir düş gibi
Sığınır suçlu gibi bir köşeye

Hangi iklimin aynasında
Yaşandı o eksik zamanlar
Hangi uzak adalarda unutuldu
Unutulmaz dediğimiz anlar

Öfkeyle sevinçleri eskiterek
Islık çala çala geçer duyarsızlık
Sabahı olmayan bir gecede
İğretisin ya da yolcusun artık

Afşar Timuçin
-Düşlerin En Güzeli-

İÇEDÖNÜŞ – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN İÇEDÖNÜŞ

Seni şiire ayırdım kopardım boşluklardan
Gelincik toplar gibi
Uçuk mavilere boyadım her şeyini
Yırtıcı hırçın korkusuz ne varsa bizde
Tuttum bize getirdim
Yarına hazırlansın içimizde

Seni yağmura ayırdım süzdüm yazlardan
Karlı günlere soba başlarına
Kestane pişirdiğimiz akşamlara ayırdım
Dalgalı denizlerden çekip aldım
Ne olur ne olmaz gidişimizi
Nasıl unutulur o fırtınalar
O deniz kazaları değil mi ?

Doğrulara ayırdım ikimizi
Şimdi artık anlaşılsın
Kaygılarla korkular mı kahraman
Yoksa büyüyen inancımız mı ?
Asıl istediğim bizim olan ne varsa
Çelişmesin açmazlara düşmesin
Gülümse çiçek getir yakın dur
Gerekirse ikimizi çek öldür
Sevdamız olmadık bir şeye benzemesin.

Afşar Timuçin
-Bu Sevda Böyle Gider-

AŞK BENİ ÇAĞIRINCA – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN AŞK BENİ ÇAĞIRINCA

Ne diyebilirim aşk beni çağırınca
Fırtına kopunca doruklardan
Sonrası bir kıyamet – hep birlikte
Düşer gibi mosmor bulutlardan

Bilginler her şeyi bilebilir
Ama aşkın yasa kitabı başka
Engelsiz geçiversek derler
Bir çırpıda tüketsek dik yamaçları

Dar geçitlerde sevinçlerini
Büyüteceklerdi boş umutlarla
Her güzel şeyden kaçışlarını
Örtmek istiyorlardı susuşlarla

Ne garip aşkın bir yazgı gibi
Çağırılmadan çıkıp gelmesi
Bir giz olup günün bir yerinde
Birinin başka birinde görünmesi

Ne diyebilirim aşk beni çağırınca
Onun yasasını ne karşılar
Dünyaya gelişigüzel bakanlar
Aşkın bilmediğimiz çok yanı var

Afşar Timuçin
-Aşk Beni Çağırınca-

Görsel: Willem Haenraets .

SANILAR – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN SAYIKLAMA

Şimdi belki benim gibi ölesiye yalnızsındır
Uçan kuşları gözlemektesindir tek başına
Çamların yeşiline dalmış gitmiştir gözlerin
Radyo dinliyorsundur ya da susarak
Bir kitabı okumaya çalışıyorsundur kim bilir

Sonsuz güzellikte bir aşk düşünüyor olabilirsin
Belki de anılarını deşiyorsun bir olmazı
Bir açmazı derinden derine kurcalar gibi
Bir kahve içmeyi bir elma yemeyi kurarak
Saatine bakıyor olabilirsin uykulu gözlerle
Çocukların oyununa dalmış gitmiş olabilirsin

Mahpus gibi tutsak gibi belki köle gibi
Yarını olmamak gibi bir duygu içindesindir
Belki de kendini bağışlamıyorsundur
Benim hiç bilmediğim bir şeylerden ötürü
Kırık trenler gibi öylece kalakalmışsındır
Kalkıp gidip çekirdek almayı düşünüyorsundur
Ya da uyumak istiyorsundur her şeyi unutmak için
Belki sen de benim gibi ölesiye yalnızsındır

Afşar Timuçin
-Akşam Türküleri-

Akşamdan Kalanlar – Afşar Timuçin

afsar-timucin-aksamdan-kalanlar-seydi-kizilozz

Akşam serin
Bir şarkı sıcaklığı
Denizden doğru gelen

Diyelim Sarıyer’den dönerken
Saçların yüzümde elim omuzunda
Akşam bir kitabın hem sonu
Hem başı gibi uzun
Açılır önümüzde

Akşam çocuk oyunlarından
Arta kalan bir imge yığını
Dağılır simgelenir
Gözlerimizde sessizce
Bir doğru gibi beliren
Akşam zamanların azçok
Kendine sıkışıp kalmışlığı

Akşam yeniden
Başlamak için kendimize
Durup dinlendiğimiz bir serüven
Akşam sevinç
Akşam düş kırıklığı

Afşar Timuçin
-Akşam Türküleri-

 Görsel : Seydi Kızılöz

İÇEDÖNÜŞ – Afşar Timuçin

afsar-timucin-icedonus

Seni şiire ayırdım kopardım boşluklardan
Gelincik toplar gibi
Uçuk mavilere boyadım her şeyini
Yırtıcı hırçın korkusuz ne varsa bizde
Tuttum bize getirdim
Yarına hazırlansın içimizde

Seni yağmura ayırdım süzdüm yazlardan
Karlı günlere soba başlarına
Kestane pişirdiğimiz akşamlara ayırdım
Dalgalı denizlerden çekip aldım
Ne olur ne olmaz gidişimizi
Nasıl unutulur o fırtınalar
O deniz kazaları değil mi?

Doğrulara ayırdım ikimizi
Şimdi artık anlaşılsın
Kaygılarla korkular mı kahraman
Yoksa büyüyen inancımız mı?
Asıl istediğim bizim olan ne varsa
Çelişmesin açmazlara düşmesin
Gülümse çiçek getir yakın dur
Gerekirse ikimizi çek öldür
Sevdamız olmadık bir şeye benzemesin.

Afşar Timuçin
-Bu Sevda Böyle Gider-

DEĞİŞMELER KALMALAR – Afşar Timuçin

afsar-timucin-degismeler-kalmalar

Değişir mi bir çırpıda erkenden
Bir sarsıntıyla yüzünü dönen yaşam
Ufukları örer gibi ışıklarla
Yeni bir sen kuracaksın kendinden

Ummadığın bir anda bir yıldız
Camlara vuracak sonra birden
Hiç görülmemiş serin bir maviyi
Çıkarıp verecek sana kendinden

Açıklarda her maviyi arayan kuşlarla
Kanat çırpacaksın bilinmedik yerlere
Dönmek diye bir şeyi düşünmeden
Gideceksin kimsenin bilmediği denizlere

Nerede kaldı kim bilir tapılası sevgili
Nerede kaldı umduğun sevinçler
Kitaplardan silinmiş kim sildiyse
Ağlayışlar titreyişler bekleyişler

Özlemeyeceksin bir gün bile
Seni sinsice unutturan şeyi
Gün gelecek tanıyamaz olacaksın
Ne yapsam bilmem diyen kendini

Afşar Timuçin
-Düşlerin En Güzeli-

OLDUĞU GİBİ – Afşar Timuçin

afsar-timucin-oldugu-gibi

Kuytularda birden gün kararır
Yolcu yorgun iner akşama
Ona acı verir bir çocuğun
Güzün son güllerini toplaması

Eksik yaşanmış bir serüvendir aşk
Gölgesinde ıhlamur ağaçlarının
Korkunçtur güzel zamanları anlatan
Resimlerin duvarda tozlanması

Rüzgâra doğru uçan hırçın kuşlar
Neyi bulmaya çalışırlar uzaklarda
Bir türlü bitmeyen günün bir ucunda
Birden açılır akşamsefaları

Öksüz kız sessizce ağlar odasında
Aşk biter bekleyiş son bulur
Aradıkları yaşanmamış umutlardır
Ne kadar çağırsan gelmez geriye

Sevinçler tükendiğinde bile
Ne güzel insanın ben varım demesi
Ya da çekip gitmiş sevgiliyi
Dün dönüp gelmiş gibi düşünmesi

Afşar Timuçin
-Aşk Beni Çağırınca-

OLUR OLMAZ AKŞAMLAR – Afşar Timuçin

afsar-timucin-olur-olmaz-aksamlar-c-serkan-salman

Her zaman garip geçişler vardır
Doğru dürüst yaşamış biri için
Ah benim gibi çılgın eskileri
Akıllıyla akıllı deliyle deli
Çokları için gene de gariptir

Bir gün sonuna kadar yapayalnızsa
Gene de iyi biliyorsa beklemeyi
Hiçbir şey yokmuş gibi gülümseyerek
Siz buna ne dersiniz doğru söyleyin
Hele ne olursa olsun unutmadıysa
Seni ölesiye seviyorum demeyi

Kınanmayı da hor görülmeyi de
Kendini bildiği kadar biliyorsa
Bence bir azizden çok bir gariptir
Ve bir şeylerden sıkılmıyorsa artık
Çok şey beklemediği içindir
Yani her zaman yollar vardır önünde
Uzun yollar gitse de gitmese de

Afşar Timuçin
-Akşam Türküleri-

Görsel: Serkan Salman/ Uludağ

 

ESKİDİKÇE ESKİYEN – Afşar Timuçin

afsar-timucin-eskidikce-eskiyen

Ufalanıyor anılar kırıla kırıla
Dura dura dağılmış aynalarda
Yürek kendine yabancı kalıyor
Her boşluğu tutuyor sanılar
İnsan kendinde kendini bulamıyor

Kimse kimseyi anlamıyor
O yüzden geçitler kapalı
Sevinçler paletlerle ezilmiş
Ödünç yaşanmış bir çocuklukta
Büyü yavrum kurtlar bekliyor seni
Şeytan kapıda çok sıkıldı bak
Yazgı pencerenin altında pinekliyor
Göçküncüye çıkacak adın yakında

Ne işin var yalancı aşklarda
Gözden çıkarmalı çok şeyi
Kırıldı dersin ya da haramiler aldı
Şimdi yalnız bu boşluk kaldı
Sonra bir yerde sızar uyursun
Oyun oynarsın papatyalarla
Pencere çarpar birden cam kırılır
Eskitirsin her şeyi zamanla

Afşar Timuçin
-Düşlerin En Güzeli-