AKŞAMIN YANSILARI – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN

—Sevinçlerde ne kadar kendimizsek
Acılarda sanki başka biriyiz..

Toplarız yansılarımızı sulardan
Akşamlar kilitlerken suları karanlığa

Akşamlar karanlığa kilitleyince suları
Susup kaldıysak bile inanmadık yalnızlığa

Umutsuzluk bile iyidir
Ardından sen gelirsin, umut gelir

Ellerin sessizce uzanır bana
Ovada tomurcuklar patlarken birer birer

Her dokunuşun beni değiştirir
Akşam pembeliğini yayar sulara

Ben seni hep umuda benzetirim
Ben seni benzetemem yalnızlığa

Afşar Timuçin
-Böyle Söylenmeli Bizim Türkümüz-

 

Değişim – Afşar Timuçin

-Böyle Söylenmeli Bizim Türkümüz-

— İnanç beyler çarmıha gerilmeyi bilene

Çocuk ders çalışıyor görünüşte
Sayfaları yavaş yavaş çeviriyor
Çocuk deniz çalışıyor gerçekte
Gözlerini ufuklara dikiyor
Durup durup adını anıyor
Aşkın sözlüğünü ezberlemekte
Bütün nöbetçilerle yarışıyor
Gözleriyle gelişini beklemekte

Biz şimdi aşk öğrenelim
İnsan dersi sonra da öğreniyor
Yüzyıllık kitaplarda bilgi kendi malımız
Haritadan şehirler kaçmıyor ya
Sevinmek yaşarlığa dokunmaktır
Atlı gibi dört nala içimizden gidiyor
Bazan her şey yanılmaksa bile
Sevişmek gene en az yanılmaktır

Afşar Timuçin
-Böyle Söylenmeli Bizim Türkümüz-

 

DÜNDEN GELEN – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN DÜNDEN GELEN

Yeşille mavinin kesiştiği
Çocukluğumun denizinde her sabah
Kıyasıya özlerdim akşamı
Karanlık inince yorgun sokaklara
Neden bilmem bir sürgün gibi
Bir deniz özlemiyle yanardım

Sabahlar da eşsizdi akşamlar da
Göklerin durmadan değişen
Dünyama ilkyazları getiren renkleri
Gene de eksik duyardım kendimi
Haylazdım umursamazdım
Düşler alıp götürdükçe beni

Adı konmamış bir tutkuydu
Kesin mi neyi beklediğimiz
Yaşanmamış sevinçlerin ötesinde
Neyi düşlediğimiz belli mi
Başka bir dünyanın özlemiyle
İstediğimiz gibi olamadık
Böyle tanımlamalıyız kendimizi

Hep aynı yolları mı geçtik
Daha çok yokuş yukarı
Yorgunduk gene de iyiydik
Ben aşkı falan bilmezdim pek
Özenirdim özenmesine de
Böyle şeyleri takmazdım aklıma
Bir gün biri fısıldadı kulağıma
Bu ilki olsun sevincimizin

Afşar Timuçin
-Aşk Güzeldir-

 

Uzakların Özlemi – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN UZAKLARIN ÖZLEMİ

Bulutlarla süzül denizlerde yıkan
Kopar ufuklarda yağmurlardan sonra açan
O görülmemiş çiçeği ellerinle
Rüzgâr ol dağlara doğru yaslan

Özlemin seni yanıltmayacak
Sen uzak sevdaların yolcususun
Bırak boşluklara yavaşça kendini
Ne aynalara sığın ne kapı arkalarına

Gez dolaş uzayları
Işıklarla kamaşsın gözlerin
Bulutlar sıcak sıcak sarsın seni
Su kuşlarının uçtuğu yerden bak kocaman dünyaya

Onlar ki delisidir maviliğin
Her sezgilerinde ölümsüzlük vardır
Seni çılgına çevirir
O acayip kuşların güzelliği

Afşar Timuçin
-Bulutlar Deniz Kokar-

YOLCUNUN ANILARI – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN YOLCUNUN ANILARI

Parçaladı yelkenlerimi deli rüzgâr
Sözde beni götürecekti uzaklara
Ey benim dost bildiğim zamanlar
Oyun oynadınız sonunda bana

Serseri bir tekneyim okyanusun ortasında
Ne yana baksam korsan gemileri
Yeni fırtınalar bekliyorum açıklardan
Bir olmaza sevdalı biri gibi

Bilmediğim yerlerde gezdirdi beni
Başedilmez azgın dalgalar
Geceleri kilitlenmiş gökler altında
Beni olmadık yerlere çekti uzaklar

Buzdağları kayalıklar bomboş adalar
Çelimsiz varlığımı adadım size
Bir olmazı özlerken siz de öyle yapın
Neyiniz varsa bırakın denize

Afşar Timuçin
-Bulutlar Deniz Kokar-

DÖNÜŞ YA DA DÖNÜŞÜM – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN DÖNÜŞ YA DA DÖNÜŞÜM
 
Yitirilmiş bir akşamda
Çocukluğunu arar bulur
Anne işte burada
Papatyaların içinde
Her şeyden geçebilirdim
Senden geçemem demez ama
Onu görünce tutar öper
Göğsüne bastırır sıkı sıkı
 
-Çocukluğum oyuncağım sevdam
Uzağımdan geçen kuş sürüleri
Kucakladığım gökler okşadığım denizler
Her gidişimde beni de götüren
Neden gittiği bilinmez trenler
Ne zaman sizinle olsam ya da
Ne zaman adınızı ansam gönülden
Bulutlar deniz kokar
 
Afşar Timuçin
-Bulutlar Deniz Kokar-