SENİN BİLDİĞİN – Afşar Timuçin

36729121_1960008697342582_1413897379802775552_o

Sen bilirsin
Ne denizler dağlardan bu kadar yüksek
Ne sevinçler acılardan bu kadar ayrı
Daha önce dökülmesi yaprakların
Doğrudur
Yoksa neye benzer gül dönemi kiraz zamanı

Umutsuzluk bile ne güzel bilir misin
İkide bir umudu getirir karşımıza
Ölüm büyük bir saçmalık olurdu
Işık yüzlü bebekler doğmasa

Sen bilirsin
Ne denizler dağlardan bu kadar yüksek
Ne sevinçler acılardan bu kadar ayrı
Sen bilirsin
Ne ben senden iyice başka biriyim
Ne bu kuşlar göklerden başka bir şey

Afşar Timuçin
-Böyle Söylenmeli Bizim
Türkümüz-

 

AŞILMAYAN – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN AŞILMAYAN

Durur mu zamanın kıyısında
Su yüzünde kalır mı
Olduğu yerde salınır mı
Gündoğumuna yakın kuşkular

Taze yaprak düşerken toprağa
Bu nasıl oldu derse biri
Sızlar mı ağaçların dalları
Bulutlar kararır mı

Onu olduğu yerde bırak
Yollar gidişlere kapanınca
Yenilmek denmez aslında
Herkes düşleri kadar gerçek

Önce çoban ateşleri sonra yağmur
Gün dağların aradında eridi çoktan
Sen kendini ara kendi ışığında
Seslenir gibi zamana uzaktan

Afşar Timuçin
-Düşlerin En Güzeli-

SENİN BİLDİĞİN – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN SENİN BİLDİĞİN

Sen bilirsin
Ne denizler dağlardan bu kadar yüksek
Ne sevinçler acılardan bu kadar ayrı
Daha önce dökülmesi yaprakların
Doğrudur
Yoksa neye benzer gül dönemi kiraz zamanı

Umutsuzluk bile ne güzel bilir misin
İkide bir umudu getirir karşımıza
Ölüm büyük bir saçmalık olurdu
Işık yüzlü bebekler doğmasa

Sen bilirsin
Ne denizler dağlardan bu kadar yüksek
Ne sevinçler acılardan bu kadar ayrı
Sen bilirsin
Ne ben senden iyice başka biriyim
Ne bu kuşlar göklerden başka bir şey

Afşar Timuçin
-Böyle Söylenmeli Bizim
Türkümüz-

YAŞLI GÜVERCİN – Afşar Timuçin

YAŞLI GÜVERCİN AFŞAR TİMUÇİN

Boynu bükük durur yaşlı güvercin
Güzel şeyler söyler sevdiğine
Şimdi nerede onun uçtuğu gökler
Gökler ki bir sonsuzluk deniziydi
Yaşlı güvercin ara sıra kendi kendine
Her şey değişirken zaman da eskiyor der
Adı anılmasa bile bundan sonra uçuşlarda
Her uzay parçasında izi vardır kanatlarının
Ara sıra sevgilisine şöyle der
—Bir gün benden uzaklara gidersen
Dönüşsüz yokluğuna alışmaya çalışırken
Anarken uçtuğumuz sonsuz gökleri
Üzülürüm acı çekerim ama gücenmem

Afşar Timuçin
-Aşk Güzeldir-

AKŞAMIN YANSILARI – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN

—Sevinçlerde ne kadar kendimizsek
Acılarda sanki başka biriyiz..

Toplarız yansılarımızı sulardan
Akşamlar kilitlerken suları karanlığa

Akşamlar karanlığa kilitleyince suları
Susup kaldıysak bile inanmadık yalnızlığa

Umutsuzluk bile iyidir
Ardından sen gelirsin, umut gelir

Ellerin sessizce uzanır bana
Ovada tomurcuklar patlarken birer birer

Her dokunuşun beni değiştirir
Akşam pembeliğini yayar sulara

Ben seni hep umuda benzetirim
Ben seni benzetemem yalnızlığa

Afşar Timuçin
-Böyle Söylenmeli Bizim Türkümüz-

 

Değişim – Afşar Timuçin

-Böyle Söylenmeli Bizim Türkümüz-

— İnanç beyler çarmıha gerilmeyi bilene

Çocuk ders çalışıyor görünüşte
Sayfaları yavaş yavaş çeviriyor
Çocuk deniz çalışıyor gerçekte
Gözlerini ufuklara dikiyor
Durup durup adını anıyor
Aşkın sözlüğünü ezberlemekte
Bütün nöbetçilerle yarışıyor
Gözleriyle gelişini beklemekte

Biz şimdi aşk öğrenelim
İnsan dersi sonra da öğreniyor
Yüzyıllık kitaplarda bilgi kendi malımız
Haritadan şehirler kaçmıyor ya
Sevinmek yaşarlığa dokunmaktır
Atlı gibi dört nala içimizden gidiyor
Bazan her şey yanılmaksa bile
Sevişmek gene en az yanılmaktır

Afşar Timuçin
-Böyle Söylenmeli Bizim Türkümüz-

 

DÜNDEN GELEN – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN DÜNDEN GELEN

Yeşille mavinin kesiştiği
Çocukluğumun denizinde her sabah
Kıyasıya özlerdim akşamı
Karanlık inince yorgun sokaklara
Neden bilmem bir sürgün gibi
Bir deniz özlemiyle yanardım

Sabahlar da eşsizdi akşamlar da
Göklerin durmadan değişen
Dünyama ilkyazları getiren renkleri
Gene de eksik duyardım kendimi
Haylazdım umursamazdım
Düşler alıp götürdükçe beni

Adı konmamış bir tutkuydu
Kesin mi neyi beklediğimiz
Yaşanmamış sevinçlerin ötesinde
Neyi düşlediğimiz belli mi
Başka bir dünyanın özlemiyle
İstediğimiz gibi olamadık
Böyle tanımlamalıyız kendimizi

Hep aynı yolları mı geçtik
Daha çok yokuş yukarı
Yorgunduk gene de iyiydik
Ben aşkı falan bilmezdim pek
Özenirdim özenmesine de
Böyle şeyleri takmazdım aklıma
Bir gün biri fısıldadı kulağıma
Bu ilki olsun sevincimizin

Afşar Timuçin
-Aşk Güzeldir-