ANKARA DEDİĞİN – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR ANKARA DEDİĞİN onurnazliaka_IMG_0506

Ankara’nın taşına bakacak vaktimiz olmadı
Birbirimizin gözlerine bakmaktan
Kış ortasında bahardan kalmış birkaç gün
Aldık nasibimizi sevgiden yaşamaktan

Kim bilir ya bir güzel rüya idi gördüğümüz
Ya da bir masaldı yaşadığımız belki
Artık yüzyıllarca böyle sevdayı
Bir daha görmez Ankara şehri

Günlerinde renkten ışıktın gecelerinde
Ki kalan izleridir güzelliğinin
El ele gezdiğimiz caddelerinde

Sen artık İstanbu’sun, İstanbul’dasın
Ankara dediğin şimdi her zaman
Bir sevdalı şehirdir hatıranla yaşayan

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 1-

İMKÂNSIZ ŞEYLER – Ümit Yaşar Oğuzcan

35

İmkânsız olan şeyler vardır bilirsin
Yaşlanmamak gibi, ölmemek gibi
Ve seni sevmemek çigan gözlüm
Mümkün değil ki

Çıkarıp atamam içimden
Neyleyim yer etmişsin bir kere
Ne zaman elime bir kâğıt alsam
Siner güzelliğin kelimelere

Yumsam gözlerimi seni seyrederim
Devamlı bir musiki kulaklarımda sesin
Mevsimler seninle başlar, seninle biter
Yıl on iki ay benimlesin

Ne zaman bir gemi görsem limanda
Alıp başımı seninle gitmek isterim
Umurumda değil bu oyunlar, bu düzenler
Anlasana; seni arıyor ellerim

İmkânsız düşünmemek gecelerce seni
Ve sevmemek ömür boyunca, bir gün değil
“Başka çaremiz yok, beni unut” demiştin
Mümkün değil çigan gözlüm, mümkün değil

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 1-

ÜMİTSİZ AŞKLAR İÇİN – Ümit Yaşar Oğuzcan

Ben ümitsiz aşklar için yaratılmışım
Ayrılıklar için, sonsuz kederler için
Ne zaman ta derinden sevsem bir kadını
Ezilmeli yeni açmış gülleri kalbimin

En güçlü zehir olmalı aşk dediğin
Alkol gibi damarlarıma yürümeli
Sarmalı her yanımı gece olunca
İçimde bir çıbancasına büyümeli

İnsan sevince her gün bir kez ölmeli
Her gün bir başka yerine saplanmalı o kurşun
Yollara düşmeli, perişan, deli divâne
Erimeli potasında o garip var oluşun

Artık uzak bir anıdır huzur ve sükûn
O büyük yangın başlamışsa yürekte
Bir gün gelir de bu çaresizliğin
Aranır bütün tesellisi ölmekte

O yerde sevilmek de yalan sevmek de
Nereye baksan diz boyu karanlık
Boşuna bir ışık arama göklerden
Her şeyinle aşkın içindesin artık

Böyle gitgide derinlere çeker o bataklık
Orada ölümsüz olur nice kara sevdalı
Sevmek, hiç sevilmeden; korkunç güzel
Aşk dediğin karşılıksız olmalı

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 2-

İnsanoğlu – Ümit Yaşar Oğuzcan

İnsanoğlu - Ümit Yaşar Oğuzcan

I
Ne tuhaftır şu insanlar
Kimi zincirler içinde hür 
Kimi esir olmaktan bahtiyar
Kimi de benim gibi bin bir şeyi düşünür

Ne tuhaftır şu insanlar
Kimini yel alır, su götürür
Kiminin çilesi sürer mezara kadar
Kimi de gününü gün etmeyi düşünür

II
İnsan insanın kadrini bilmezmiş meğer
Anlaşılamadı gitti mısralarım
Çünkü; insanlar benim halime güler
Bense onlar için ağlarım

İnsan insanın kadrini bilmezmiş meğer
Birimiz gülsek, ağlıyor onumuz
Bizden kara değilmi geceler
Bari karınlık olmasaydı sonumuz

III
Nice insanlar gördüm ki ben
Dudaklarında en ateşli türküler
Barış içinde yaşamayı bilmeden
Bir savaş meydanında öldüler

Nice insanlar gördüm ki ben
Dudaklarında en bayağı şarkılar
Ve gözlerinde ihtiras ışığı eksilmeden
Birer ilah gibi yaşadılar

IV
Yarabbi, adaletin bu mu
Kuş uçar, yılan sürünür
Düşünmek istemem fani olduğumu
Verdiğin nimetlere şükür

Yarabbi, adaletin bu mu
Yaşayan yaşar, ölen toprağa gömülür
Ve hayat sadece bir arzu mu
Bizi korkutan ölüm müdür

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Uyanış/
Şiir Denizi 1-

©Burak Evrim.

DOSTLUĞUN BEDELİ – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR DOSTLUĞUN BEDELİ
 
Dostluk diye güvendiğin şey senin
Zaman olur bir köşeye atılır
Milyon olsa süreceğin pey senin
Ne dostluklar bir tek pula satılır
 
Devranda dostluğun bir adı çıkar
Dostun var gününde ne alırsa kâr
Görürsün beşikten mezara kadar
Ne dostluklar bir tek pula satılır
 
Bir kez düşmeyegör sen bu devirde
Tek dost bulamazsın koca şehirde
Sonunda anlarsın, bir gün gelir de
Ne dostluklar bir tek pula satılır
 
Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 2-

Ayna – Ümit Yaşar Oğuzcan

33691402_1900608916615894_5452548874482745344_n

Bana benzeyen bir gözlerim kaldı
Bir de kederli bakışlarım
Düşüncemin olmadığı
Aynalarda ben varım

Yalan değil değiştiğim, yalan değil
Şimdi her şarkı beni ağlatır
Deli eden insanı zaman değil
Zamanı unutmamak kahırdır

Zamandı avuçlarımdan uçup giden
Hayallerimin olmadığı yerde
Zamandı düşünceme hükmeden

İlk sevdiğim şimdi kimbilir nerde?
Önce hatıralarımı götürdü ölüm
Zaman aynasında ölümü gördüm

Ümit Yaşar Oğuzcan