ÜMİTSİZ AŞKLAR İÇİN – Ümit Yaşar Oğuzcan

Ben ümitsiz aşklar için yaratılmışım
Ayrılıklar için, sonsuz kederler için
Ne zaman ta derinden sevsem bir kadını
Ezilmeli yeni açmış gülleri kalbimin

En güçlü zehir olmalı aşk dediğin
Alkol gibi damarlarıma yürümeli
Sarmalı her yanımı gece olunca
İçimde bir çıbancasına büyümeli

İnsan sevince her gün bir kez ölmeli
Her gün bir başka yerine saplanmalı o kurşun
Yollara düşmeli, perişan, deli divâne
Erimeli potasında o garip var oluşun

Artık uzak bir anıdır huzur ve sükûn
O büyük yangın başlamışsa yürekte
Bir gün gelir de bu çaresizliğin
Aranır bütün tesellisi ölmekte

O yerde sevilmek de yalan sevmek de
Nereye baksan diz boyu karanlık
Boşuna bir ışık arama göklerden
Her şeyinle aşkın içindesin artık

Böyle gitgide derinlere çeker o bataklık
Orada ölümsüz olur nice kara sevdalı
Sevmek, hiç sevilmeden; korkunç güzel
Aşk dediğin karşılıksız olmalı

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 2-

İnsanoğlu – Ümit Yaşar Oğuzcan

İnsanoğlu - Ümit Yaşar Oğuzcan

I
Ne tuhaftır şu insanlar
Kimi zincirler içinde hür 
Kimi esir olmaktan bahtiyar
Kimi de benim gibi bin bir şeyi düşünür

Ne tuhaftır şu insanlar
Kimini yel alır, su götürür
Kiminin çilesi sürer mezara kadar
Kimi de gününü gün etmeyi düşünür

II
İnsan insanın kadrini bilmezmiş meğer
Anlaşılamadı gitti mısralarım
Çünkü; insanlar benim halime güler
Bense onlar için ağlarım

İnsan insanın kadrini bilmezmiş meğer
Birimiz gülsek, ağlıyor onumuz
Bizden kara değilmi geceler
Bari karınlık olmasaydı sonumuz

III
Nice insanlar gördüm ki ben
Dudaklarında en ateşli türküler
Barış içinde yaşamayı bilmeden
Bir savaş meydanında öldüler

Nice insanlar gördüm ki ben
Dudaklarında en bayağı şarkılar
Ve gözlerinde ihtiras ışığı eksilmeden
Birer ilah gibi yaşadılar

IV
Yarabbi, adaletin bu mu
Kuş uçar, yılan sürünür
Düşünmek istemem fani olduğumu
Verdiğin nimetlere şükür

Yarabbi, adaletin bu mu
Yaşayan yaşar, ölen toprağa gömülür
Ve hayat sadece bir arzu mu
Bizi korkutan ölüm müdür

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Uyanış/
Şiir Denizi 1-

©Burak Evrim.

DOSTLUĞUN BEDELİ – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR DOSTLUĞUN BEDELİ
 
Dostluk diye güvendiğin şey senin
Zaman olur bir köşeye atılır
Milyon olsa süreceğin pey senin
Ne dostluklar bir tek pula satılır
 
Devranda dostluğun bir adı çıkar
Dostun var gününde ne alırsa kâr
Görürsün beşikten mezara kadar
Ne dostluklar bir tek pula satılır
 
Bir kez düşmeyegör sen bu devirde
Tek dost bulamazsın koca şehirde
Sonunda anlarsın, bir gün gelir de
Ne dostluklar bir tek pula satılır
 
Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 2-

Ayna – Ümit Yaşar Oğuzcan

33691402_1900608916615894_5452548874482745344_n

Bana benzeyen bir gözlerim kaldı
Bir de kederli bakışlarım
Düşüncemin olmadığı
Aynalarda ben varım

Yalan değil değiştiğim, yalan değil
Şimdi her şarkı beni ağlatır
Deli eden insanı zaman değil
Zamanı unutmamak kahırdır

Zamandı avuçlarımdan uçup giden
Hayallerimin olmadığı yerde
Zamandı düşünceme hükmeden

İlk sevdiğim şimdi kimbilir nerde?
Önce hatıralarımı götürdü ölüm
Zaman aynasında ölümü gördüm

Ümit Yaşar Oğuzcan

İNANMAK – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN İNANMAK

beni körkütük inanışlarım kahretti
gözü kapalı teslim oluşlarım aşka
bu yüzden içimde oyunlar bitti
ben böyle olacak adam değilim yoksa

inanmak gerekli yaşamak için oysa
inanmak… sırılsıklam, alabildiğine
bizi hayata bağlayan tek ümit buysa
yine yıkılmak, aldanmak, kahrolmak yine..

ve sefil bir sona yaklaşmak günden güne
daha ezilmiş ve parçalanmış olarak
inançsız bir yaşamanın varmak üstüne

bir kuyuya bakar gibi eğil de bir bak
içimde bütün besteler, şiirler bitti
sana körkütük inanmak beni kahretti…

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 2-

SEVMEK – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR SEVMEK

Erimek tadılmamış nazların ortasında
Sevgiden kanatlarla bir boşluğa yükselmek
Yaşamak dolu dizgin ve her gün biraz ölmek 
Zevklerin sonsuzluğa açılan sofrasında

Akar ta içimize çeşmelerinden sükûn
Dupduru göllerinde gezer beyaz bir kuğu
Huzur; o sevilmeyen kalplerin unuttuğu
En eski bir şaraptır ellerinle sunduğun

Büyük bir yangın gibi ateşin dudaklarda
Duyarken özlemini en uzak bir yıldızın
Sırrına eremeyiz nasıl yandığımızın
Bir gün o ateş bizi alev alev sarar da

Ne kadar tutuşsak boş, hâlâ yanmak isteriz
Ellerindeki bir şey çeker bizi derine
Bir büyü varmış gibi dalarız gözlerine
Biliriz kanılmazsın, yine kanmak isteriz

Bir rüyadan silkinip görürüz tek gerçeği
Çeker bizi o tutku eşiğinden ölümün
Anlarız hayallerin bizi terkettiği gün
Dünyada tek gerçek var, seni sevmek gerçeği

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 2-

 

SAHİBİNİ ARAYAN MEKTUPLAR – Ümit Yaşar Oğuzcan

d'Eugene Spiro...

YİRMİ İKİNCİ MEKTUP

Senin için zalim dediler, demek zulmün de bu kadar güzeli olurmuş diye düşündüm. Oysa bütün zalimlere karşı kinle doluydu içim. Ben hiçbir zulme baş eğmedim, zalimlerden yana olmadım.

Seni en istediğim anda gelmemen, geldiğin zaman da bana acıların en büyüğünü tattırman belki zulümden başka birşey değil. Fakat ne yapayım ki onu bile yakıştırabiliyorsun. Çoğu zaman nasıl olsa öldüreceği avına gururla bakan bir panterin vahşi bakışı var gözlerinde, içinde, ta derinde zulmün kıvılcımları yanıp sönerken bile sana kızamıyorum, senden nefret edemiyorum, insanı büyülüyorsun. Başdöndüren güzelliğinin karşısında asıl büyük zalimin Tanrı olduğunu düşünüyorum ister istemez.

Senin için “yalan söylüyor” dediler. Kimse farkında değil dudaklarında yalanın ne kadar güzelleştiğinden. Yalansız bir seni düşünmeye imkân var mı? Senden gelen bütün yalanlara razıyım. “Seni seviyorum” dediğin zaman, yalan söylemiş olsan bile, bu sözü bütün gerçeklere değişmeye hazırım. Hiç bir yalan bu kadar sevimli ve manalı olmamıştır dünya kurulduğundan beri. Yalan; senin dudaklarında aydınlık, pembe şafaklara benzer. Sen yalan söylerken gözlerin, gökyüzünün sonsuz karanlığında parlayan yıldızlar gibidir. Sen söylediğin yalanlarla varsan; ben bütün gerçekleri senin bir tek yalanına feda edebilirim. Sana “yalan söylüyor” diyenler; eşşiz dudaklarında yalanın ne kadar güzel olduğunu bilmeyenlerdir.

Sana “kalpsiz” dediler. Üç milyar insanın yaşadığı bu dünyada çarpan bir tek kalp varsa o senin kalbindir. Bir tek kalp varsa ; iyilik diyen, güzellik diyen. aşk diyen o senin kalbindir. Bir tek kalp varsa yeryüzünde beni seven yine senin kalbindir o. Bütün zulümlerine, bütün yalanlarına rağmen beni sevdiğini biliyorum. ikimizi çepçevre kuşatan çaresizlikler içinde kalbin hâlâ çarpıyorsa beni sevdiğin içindir. Yoksa aslında bu yalan ve zalim dünyada yaşanmaya değer bir tek dakikanın bile var olduğuna inanmak gerçekten imkansız bir şey.

Aşkın seni sevmek olduğunu benden başka bilen var mı söyle? Seni zulümlerinle, yalanlarınla kim bunca ilahlaştırabilir söyle?

Söyle, sevdiğim benim, ömür boyunca seveceğim benim; zulümsüz, yalansız bir dünyada yaşanır mı söyle?

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Aşka Dair Nesirler-

 

Görsel :d’Eugene Spiro…