İSTANBUL’SUZ – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR İSTANBUL SUZ

Bir zamanlar düşünmezdim başka kentleri
Orada siz vardınız bir İstanbul vardı
Boğaz akşamları, Beyoğlu geceleri
Hatıralar bahçesinde güller açardı

nereden baksam güzeldi İstanbul’unuz
İstanbul içre som altından dakikalar
Yaşanmış ne varsa; paha biçilmez, sonsuz
Mor tepelerinden denizlerine kadar

Şimdi terk etmek bu şehri düşmek yollara
Ayakta çarık, elde asa ile varmak
İstanbul’dan ayrı nice İstanbul’lara

Ulu bir çınardan düştü bir kuru yaprak
Demeyin —Ne yer memnun, ne ağaç eksildi
İstanbul bensiz kalacak şehir değildi

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 1-

A – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR A

Senin aydınlığın yetişir bana
Güneşi istemiyorum
Yıldızları istemiyorum
Açma perdeleri
Ben bu karanlığı seviyorum
Bu yalnızlığı bu geceleri

Karanlıklar benim için yaratıldı A
Aydınlıklar senin için
Sen olmasan B’ler C’ler D’ler olmazdı
Ben olmazdım
Bu mavi gökyüzü
Bu yeşil denizler olmazdı

Z’ye kadar yürüdüm bir akşam
Allı morlu ağaçlar gördüm
Akça pakça kadınlar gördüm
Yine seni unutamadım A

Senin aydınlığın yetişir bana
Yum gözlerini üç kadar say
Bütün B’leri C’leri A
Bütün akları kara yapacağım

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 1-

ŞAİR AKLI – Ümit Yaşar Oğuzcan

AİR AKLI - Ümit Yaşar Oğuzcan

Anam der ki: — Aylak gezme
Babam der ki: — Şiir yazma
Biri anam, biri babam
O da haklı, o da haklı
Benim aklım deli aklı

Karım der ki: — Evde otur
Bizi sinemaya götür
Kadınlar halden anlamaz
Bütün filmler acıklı
Benim aklım çocuk aklı

Şefik der ki: — Çalış biraz
Hep şiirle karın doymaz
Benim canım kahve ister
Şöyle ağır, bol köpüklü
Benim aklım sarhoş aklı

Uykuda beyit düzerim
Uyanır şiir yazarım
Günlerim gecemden farksız
Gecem gündüzüme ekli
Benim aklım şair aklı

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 1-

 

Boşuna Değil – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR BOŞUNA DEĞİL

Boşuna değil
Her dakika seni hatırlayışım
Boşuna değil her akşam
İçime bir garipliğin çökmesi
Bu şehrin bütün sokaklarında
Yana yıkıla seni aramam boşuna değil

Boşuna değil pazarları sevmeyişim
Durup durup içimin kararması
Gözlerimin dolması apansız
Boşuna değil
İnan boşuna değil sevdiğim
Bu dalıp dalıp gitmeler
Bu dayanılmaz özlem
Bu sevda boşuna değil

Kolu kanadı kırık bir serçeyim
Senden uzakta
Suyu kesilmiş bir çeşmeyim
Bir gece lambasıyım kırılmış, sönük
Biliyorum
Her şey seninle güzel
Her şey seninle büyük
İnan sevdiğim inan
Yıllardır aradığımsın
Ömür boyu beklediğimsin
Ben bir martıyım yalnız, küçük
Sen dalga dalga denizimsin

Koşmak sana doğru
Yaşamak senin için
Ve katlanmak her şeye seninle
Tek başına değil.
İnan, sevdiğim inan
Seni bunca sevmem
Boşuna değil

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 2-

ANKARA DEDİĞİN – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR ANKARA DEDİĞİN onurnazliaka_IMG_0506

Ankara’nın taşına bakacak vaktimiz olmadı
Birbirimizin gözlerine bakmaktan
Kış ortasında bahardan kalmış birkaç gün
Aldık nasibimizi sevgiden yaşamaktan

Kim bilir ya bir güzel rüya idi gördüğümüz
Ya da bir masaldı yaşadığımız belki
Artık yüzyıllarca böyle sevdayı
Bir daha görmez Ankara şehri

Günlerinde renkten ışıktın gecelerinde
Ki kalan izleridir güzelliğinin
El ele gezdiğimiz caddelerinde

Sen artık İstanbu’sun, İstanbul’dasın
Ankara dediğin şimdi her zaman
Bir sevdalı şehirdir hatıranla yaşayan

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 1-

İMKÂNSIZ ŞEYLER – Ümit Yaşar Oğuzcan

35

İmkânsız olan şeyler vardır bilirsin
Yaşlanmamak gibi, ölmemek gibi
Ve seni sevmemek çigan gözlüm
Mümkün değil ki

Çıkarıp atamam içimden
Neyleyim yer etmişsin bir kere
Ne zaman elime bir kâğıt alsam
Siner güzelliğin kelimelere

Yumsam gözlerimi seni seyrederim
Devamlı bir musiki kulaklarımda sesin
Mevsimler seninle başlar, seninle biter
Yıl on iki ay benimlesin

Ne zaman bir gemi görsem limanda
Alıp başımı seninle gitmek isterim
Umurumda değil bu oyunlar, bu düzenler
Anlasana; seni arıyor ellerim

İmkânsız düşünmemek gecelerce seni
Ve sevmemek ömür boyunca, bir gün değil
“Başka çaremiz yok, beni unut” demiştin
Mümkün değil çigan gözlüm, mümkün değil

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 1-