VE İSTANBUL’A YAĞMUR YAĞIYORDU – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN VE İSTNBULA YAĞMUR YAĞIYORDU

Ve yağmur yağıyordu İstanbul’a
Günlerden bir gün
Mevsim sonbahardı
Katar katardı bulutlar
Gök kurşuni bir efkârdı
Dolup dolup boşalan içimizde
Bir hüzündü anlatılmaz
Büyüdükçe büyürdü
Uzadıkça uzardı
Günlerden bir gün
Yağmur yağıyordu İstanbul’a
Mevsim sonbahardı.

Seninle bir ormandaydık akşam vakti
Unutulmuş bir zamandaydık
Bilmem hatırlıyor musun
Bin sincap geçti yakınımızdan
Tüyleri pırıl pırıldı yağan yağmurdan
Uzun, kırmızı bir kuyruğu vardı
Çocuklar gibi sevinmiştin görünce
Üzerinde ıssız ve ıslak otların
Keyfince oynuyordu
Yağmur yağıyordu istanbul’a
Ve ben İstanbul’u seviyordum
Yaşamayı seviyordum seninle
Seni seviyordum

İstanbul’a yağmur yağıyordu
Kapkara kirpiklerin ıslaktı
Sular sızıyordu saçlarından
Ellerin durmadan üşüyordu
Kederliydin, ağlamaklıydın
Uzak mıydın, yakın mıydın bilmiyorum
Bildiğim yüzünde yanıp yanıp sönen
O belli belirsiz hüzündü
Islaktı kapkara gözlerin
Ve yaprak yapraktı yerler
Ağaçlar ağlıyordu
Ve sen
Ve yer
Ve gök en güzeldiniz
İstanbul’a yağmur yağıyordu.
Bir daha
İstanbul’a ne zaman yağmur yağsa
Hep o günü hatırlayacağım
Bir daha
İstanbul’a ne zaman yağmur yağsa
O küçük sincabı ve seni hatırlayacağım
Ağlayacağım.

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi I-

BU ŞEHİR – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN BU ŞEHİR

Bir sabah evden çıktım
Sokaklar ışıl ışıldı
Dört yanım günlük güneşlik
Tertemiz bir hava çiğerlerimde
Nereye baksam mutluluk, umut, sevgi
Nereye gitsem bir uçarılık yüreğimde
Alışmadığım iyimser duygular
Gökyüzü inadına mavi
Yaşamak inadına güzel
Bu nasıl şehirdir böyle
Bütün sokaklar Utrillo’unun ellerinden çıkmış
Bütün evlerde Dufy’nin renkleri
Beyaz güvercinler damların üzerinde
Hava ılık mı serin mi belli değil
Kadife gibi
Gözleri namuslu namuslu parlar insanların
Yaşamak inadına güzel
Bu şehirde sen varsın

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Karanlığın Gözleri/
Şiir Denizi 1-

Görsel: Raoul Dufy Fransız Ressam (1877-1953)

BİR BAŞKA İSTANBUL – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN BİR BAŞKA İSTANBUL

Oturdum başka bir İstanbul düşündüm
Daha çok sen olan, daha bir seninle
Yeşili daha yeşil, mavisi daha mavi
O her şeyi daha güzel yapan ellerinle

Sildim bütün yıldızları gökyüzünden
Yerine gözlerini koydum gözlerini
Serdim saçlarını üstüne İstanbul’un
Dudaklarının rengine boyadım her yerini

Şimdi İstanbul aydınlık, öyle pırıl pırıl
Estirdiğim senin kokundur denizlerden
Senin güzelliğinle süsledim bahçeleri

Seni İstanbul yaptım, İstanbul’u sen
Her sokağına şiirini yazdım satır satır
Şimdi bütün semtleri bu şehrin seni anlatır

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 2-

Görsel: Ömer Muz

DOLUDİZGİN – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN DOLUDİZGİN

Pembe bir zaman başladı şimdi mevsim bahar
Ellerin yoksa ellerimde üzerime kar yağar
Renkmiş, ışıkmış sen yoksan umurumda değil
İşte ne şu deniz mavi bak ne de yaprak yeşil
Hatıranla değerli yeryüzünde ne varsa
Aşkın gücüyle yaşıyor insan yaşarsa
Nice binyıl sonraya dipdiri kalmak için
Aşmak bütün zamanları seninle doludizgin

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 2-

AÇIK KAPILAR – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN AÇIK KAPILAR

Bir oda mıydı paylaştığımız dünya mıydı neydi
Serin çeşmeler gibi ellerin miydi akan yüzüme
Ne zaman gecelerde kalsam, böyle yapayalnız
Yıldızların dökülüyor gökyüzüme

Perdeleri hatırlıyorum, yerdeki halıyı
Dudaklarını hatırlıyorum sıcak, arzulu
Ya omuzbaşların ellerin, ayakların
Şimdi bütün odalarım seninle dopdolu

Her yerde bir anı, bir koku senden
Sedirden, masadan, yatağa kadar
Ve belki bir gün dönersin diye
Hiç kapanmayacak bu kapılar.

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 2-

GİDENE SONE – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN GİDENE SONE

Sen uzaklara gitsen de kalır
Bu dinmeyen sarhoşluğu denizlerin
Yıkanır güzelliğinle dalgalar
Durur ıslak kumlarda ayak izlerin

Gidersin bu sahillerden ışık ışık
Kalan hatıran geceyi aydınlatır
Her geçen gemide yine sen olursun
Kalır avuçlarımda ellerin kalır

Gidersin bu yerden hiç gitmemiş gibi
İzlerin silinmez geçen zamanlardan
Sesin kulaklarımızdan çıkmaz ki

Bir selamın gelir uzak limanlardan
Kim kalmışsa geride mahzun, derbeder
Daha bin yıl bu sahilde seni bekler

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Şiir Denizi 2-

DOSTLAR KOŞMASI – Ümit Yaşar Oğuzcan

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN DOSTLAR KOŞMASI

 

Vakit geçti, katlanmayın zahmete
Ey arkadaşlarım, yakın dostlarım
Alıştım nasılsa ben her mihnete
Gülüp keyfinize bakın dostlarım

Yaklaştı son günüm, zaman erişti
Kinler unutuldu, küsler barıştı
Ben geride kaldım o bir yarıştı
Siz yine sel gibi akın dostlarım

Size azap olur namım yaşarsa
İstemem kalbiniz bana mezarsa
Ne kadar mektubum ve resmim varsa
Yırtın ben ölünce, yakın dostlarım

Ne damakta tad, ne sizde vefa
Bulduğum aldanış çektiğim cefa
Tabutumun arkasından son defa
O dost bakışlarla bakın dostlarım

Gün gelir elbette biter bu roman
Ne biraz kül kalır ne biraz duman
Garip cenazeme öldüğüm zaman
Çelenk göndermeyin sakın dostlarım

Ümit Yaşar Oğuzcan
-Duruluş/Şiir Denizi 2-