AYNALAR – Ahmet Hamdi Tanpınar

AYNALAR - Ahmet Hamdi Tanpınar

Bir sonu gelmeyen rüyaya dalar
Akşam, odalarda fersiz aynalar.
Durgun sularında hepsinin yer yer
Eski bir hatıra sanki genişler,
Maziden yâdigâr kalan bir hisle.

Serpilen yağmurla, örtülen sisle
Birden kapanıp da akşamın ufku,
Gererken asabı hasta bir uyku
Bir hayal ufkudur kalplerimize,
Aynalar ki sessiz anlatır bize
Maziye karışan günlerimizi.

Bizden iyi tanır aynalar bizi…
O vefalı kalbe benzer ki onlar,
Bir küçük vesile maziye yollar.
Mazi, bir akşamın penceresinden
Kalplerde, gözlerde yaş seyredilen
O uzak ve hasret ışıklı fecir,
Ümitsiz ruhuna son tesellidir.

Her bakışta çizer bu kederli su,
Ömrümüzün geniş bir tablosunu.
Bir tablo ki, ne renk, ne çizgisi var;
Fakat her hatıra içinde yaşar..
Ve derinliğinden bizlere güler,
Kalbi kalbimizde çarpan ölüler.

Ahmet Hamdi Tanpınar
-Bütün Şiirleri-

MUSİKÎ – Ahmet Hamdi Tanpınar

AHMET HAMDİ TANPINAR BİR BAHAR TAZELİĞİ

Bir çılgın uyanış her düşünceden
Üst üste ve zalim, bir kader gibi,
Bir melek uzanmış siyah geceden
Mahur sularında tutuştu gemi.

Kimdir yıkananlar bu loş çeşmede
Tekrar doğar gibi ay ışığından?
Bir altın uçurum derinleşmede.
Ve meçhule doğru süzüldü kervan

Ey bitmek bilmeyen hıncı zamanın
Her şey bana karşı kendi içimde,
Renk ve büyüsüyle bakışlarının
Musikî hâtıran gibi peşimde.

Ahmet Hamdi Tanpınar
-Bütün Şiirleri-

Ahmet Hamdi Tanpınar ( 23 Haziran 1901 – 24 Ocak 1962) Anısına saygıyla…

18.-Kulağımız-şiir-işlerinde-en-büyük-kontroldür-600x339 (2)

DEFNE DALI – Ahmet Hamdi Tanpınar

Fırtına, sonsuzluk, esrarlı bitiş, 
Gece dağıtıyor meyvalarını,
Yemyeşil bir ağaç sarsıyor geniş
Kollarında ufkun dört duvarını.

Boğuşan devler var uzak bir yerde,
Kanlı hiddetidir bu ses onların.
Yarın bir gül açar bu bahçelerde,
Belki son çığlığı boğulanların.

Ne çıkar, sonu bir neşe ve hüznün,
Açılmış bir kapı ümit boşluğa,
Ölüm şifasıdır her üzüntünün,
Sükût defne dalı her yorgunluğa.

Ahmet Hamdi Tanpınar
-Bütün Şiirleri-

HER ŞEY YERLİ YERİNDE – Ahmet Hamdi Tanpınar

AHMET HAMDİ TANPINAR HER ŞEY YERLİ YERİNDE
 
Her şey yerli yerinde; havuz başında servi
Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan,
Eşya aksetmiş gibi tılsımlı bir uykudan,
Sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi
 
Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak,
Serpilen aydınlıkta dalların arasından
Büyülenmiş bir ceylan gibi bakıyor zaman
Sessizlik dökülüyor bir yerde yaprak yaprak.
 
Biliyorum gölgede senin uyuduğunu
Bir deniz mağarası kadar kuytu ve serin
Hazların âleminde yumulmuş kirpiklerin
Yüzünde bir tebessüm bu ağır öğle sonu.
 
Belki rüyalarındır bu taze açmış güller,
Bu yumuşak aydınlık dalların tepesinde,
Bitmeyen aşk türküsü kumruların sesinde,
Rüyası ömrümüzün çünkü eşyaya siner.
 
Her şey yerli yerinde; bir dolap uzaklarda
Azapta ruh gibi gıcırdıyor durmadan,
Bir şeyler hatırlıyor belki maceramızdan
Kuru güz yaprakları uçuşuyor rüzgârda.
 
Ahmet Hamdi Tanpınar
-Bütün Şiirleri-
 
 

GEZİNTİ – Ahmet Hamdi Tanpınar

GEZİNTİ - Ahmet Hamdi Tanpınar

İkiz hayaletler gibi yürüdük
Puslu aydınlıkta o bahar günü
Gece, bir tepeden seyrettik, büyük
Yıldızların suya döküldüğünü.

Ülker, Demirboğa, Altınkelepçe
Tılsımlı gülleri gök bahçesinin,
Bir bir açıldılar… Ve ıssız gece,
Suda tekrarlandı, ilhamlı, engin,

Bir alem kurulur gibi yeniden
Baştan başa hayal, düşünce, rüya,
Billur bir kadehe benziyordun sen
Uzanan yüzünle bu parıltıya!

Ahmet Hamdi Tanpınar
-Bütün Şiirleri-

Leylâ – Ahmet Hamdi Tanpınar

Leylâ – Ahmet Hamdi Tanpınar

Bu akşam rüyamda Leylâ’yı gördüm
Derdini ağlarken yanan bir muma;
İpek saçlarını elimle ördüm, 
Ve bir kemend gibi taktım boynuma
Bu akşam rüyamda Leylâ’yı gördüm.

Leylâ…Elâ gözlü bir çöl ahûsu
Saçları bahtından daha siyahtır.
Kurmuş diye sevda yolunda pusu
Döktüğü gözyaşı, çektiği ahdır.
Leylâ…Elâ gözlü bir çöl ahûsu.

Bir damla inciydi kirpiklerinde,
Aşkın ısdırapla dolu rüyası
Bir başka güzellik var kederinde
Bir başka âlem ki ruhunun yası,
Sessiz incileşir kirpiklerinde.

Ahmet Hamdi Tanpınar
-İlk Şiirler ve İlk Şekiller-

Ahmet Hamdi Tanpınar, (23 Haziran 1901 – 24 Ocak 1962) Anısına saygıyla..

2019

Yolculuk

Susamış ruhumla mesafelere,
Hiçbir şey bağlamaz beni bu yere
Ne hatıraların yalvaran sesi,
Ne ağaçların kuytu gölgesi
Rüya besteleyen eski bahçeler,
Ne lambam ki soluk bir ışık serper
Istırabı taşan gecelerime.

Esen rüzgârlarla yanan derime
Serin şifasını döker her gece
Çağıran bir eldir sanki gizlice
Ruhumu meçhulün ufuklarına.

Şimdi kadehimde başka şarap var,
Başka bir neşide söylüyor bana
Hülyamın ufkunu döğen dalgalar,
Ve ümitlerimin sıırını gizler
Güneşli ufuklar, engin denizler.

Ahmet Hamdi Tanpınar
-Bütün Şiirleri-