DÜNYADA OLMAK ACIDIR. ÖĞRENDİM. – Bejan Matur

BEJAN MATUR DÜNYADA OLMAK ACIDIR ÖĞRENDİM

Yeryüzündeki tüm kızıl taşlara
Tanrının kanı sürülmüştür.
Bu yüzden kızıl taşlar
Çocukluğumuzu öğretir.
Tanrı, biz çocukken,
Yanımızda dolaşır.
Küpemize dokunur
Ve kolyemize.
Pabuçlarımıza ve kurdelamızın
Kızçocuk olmak kıvrımına girer
Saklanır.

Kızıl bir elbise ve yatak almalıyım,
Kızıl bir yüzük,
Ve lamba.
O zaman olmalı ki,
Annenin zamanı başlar ve tükenir.

Beklemeyi bilen kan,
Taş olmayı da bilir.
Dünyada olmak acıdır. Öğrendim.

Kızıl karanlık
Mavi karanlık
Ve başlangıç
Bir anlamı olmalı ki bunların,
Bırakmaz bizi annemiz ve tanrımız.

Bejan Matur
-Tanrı Görmesin Harflerimi (1999)-

SONSUZLUK BİLGİSİ – Bejan Matur

BEJAN MATUR SONSUZLUK BİLGİSİ

Eskidenmiş
Sonsuzluk, bizden dışarda ve içerde
İkili bir sessizlikle
Bahşedermiş dinginliği

I
Yıldızların karanlık bir rahimde doğmadan
Durmaları gibi
Öylece asılı ve ışıklı
Safmışım ben.
Safmışım ve şiir öyle varmış.
İçime yıldız ışığıyla
Bir dövme yaptırmak istediğimde
Tanrı kızdı.
Ve kaldım.
Her beyazlık çağırdı beni.
Dedi ki;
Yumuşaksa eğer tenin
Başka bir şey olur senle
Aşk olur mesela ve bu zordur.
Aşk olur ve bu çok zordur.

II
Her şey yolunda gittiğinde kalır kalp.
Donmuş bir göl gibi tıpkı.
İçimdeki genişliğe dedim ki,
Sonsuzluk benden çıkan ve bana dönen değil,
Benden çıkan ve bana dönmeyendir.

Dönmeyendir sonsuzluk.

III
Prusyalılar acaip bir simetriyle kurduklarında şehirlerini
Tanrı’nın geniş kalbini düşünmüşlerdi.
Ve biliyorlardı, kıyısında ağaçlar olan bir göl
Her millete iyi gelir.
Ama gel gör ki,
Orada, o göle yansıyan simetride boğuldu tarih
Aklın simetrisi ve dalganın kırık kalbinde
Yıkıldı ihtişamı iyiliğin.
Ve düzen bozuldu
Ve o günden sonra
Sonsuzluk bizden koptu
Ve o günden sonra sonsuzluk
Geri dönmedi.

Bejan Matur
-Tanrı Görmesin Harflerimi(1999)-

©Alexander Trashin

Gökyüzünü Ayırdım – Bejan Matur

BEJAN MATUR GÖKYÜZÜNÜ AYIRDIM

Şimdi baharın çılgın aynası
Kararıyor
Çiçeklerin dağıldığı toprak
Topluyor masalını usulca
Ve bize bir gidiş anlatıyor
Adı aşk olan bir gidiş
Adı aşk olan bir düşüş!

Evet birlikte düştük
Sonsuzluk için açılmış kanatlar
Kapandı sonunda
Ve bitti aşk.

Aşk bitti
Ve rüyamı ayırdım senden
Uykumu aldım elinden,
Saçlarım başka rüzgârda artık
Gökyüzümü ayırdım senden.

Bejan Matur
-aşk/olmayan-

Laleş – Bejan Matur

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bu güneştir
Bu da ev.
Meleğin koruduğu yuva
Bekler hep.

Diyor ki bana
Eşiklerden geçerek
Gör siyah olanı
İnsanlığı kurtaranı gör.
Hani o yükseklikten
Dağların insanı koruyan vakarından
Söz eden.
Başlıyorum düğümlerden
Kumaşların dileklerle mühürlendiği
Karanlıktan başlıyorum.
Ve batıyor güneşimiz bizim
Herkesten önce.
Çocukların vaftizi
Badem ağaçlarına
Asılmış dilek.
Bahar geldi
Ve gidişin senin
Bitmedi hiç.

Bana diyor ki
Gözyaşlarının soğukluğunu
Kapıda bırak.
O bizim borcumuzdur.
Unutma diyor
Evin bu dağların yanı.
Seni inananların sabahında
En önce ağırlayacağız
Kızıl kadifeler içinde
Badem ağaçlarına ve taşlara sunarak
Ve bilerek hangi acı karartmamış yürekleri.

Ben gizli bir inanandım
Ve gizli kaldım.
Sırrım çözüldü ve
O dağın kovuğunda
Bulduğum acıdan saadet
Ve benzerliğim onlara,
Evet yuvayadır dönüş
Ve yuva
Dağların arasında unutulmuş
Badem ağaçları
Ve düğümlerdir.

Bejan Matur
Mart 2014, Laleş
-son dağ-

İki rüyada büyümek – Bejan Matur

BEJAN MATUR İKİ RÜYADA BÜYÜMEK

Sen uykudan söz ederken
İki rüyada büyümüş biri gibi
Kalbim bölünüyor.
Duvara yansıyan ışığın
Yaptığı kelimeler,
O kelimeler
Uykuda geldiği için belki de
Hâlâ dönüyorlar etrafımda
Bana dağları anlatıyorlar
İnanmanın kanıyla ayakta duran
Dağları.

Çünkü bir sabahtır sonunda
Bizi uyandıracak olan.
Elimizden alınmış dünya ve doğumla
Bir dağ yolunda ilerlerken sen
Bacası tüten bir ev
Sulardan geçip gitmekte olan renk
Anlatmaz yine de
Olanı
Bize konuşanı
Kimdir?

Çünkü tarih açmıştır yaraları bir kez
Öfkenin başladığı kabuklar
İncelmiştir çoktan.

Artık yalnızca sese sığınıyoruz
Işıklı geceye.
Kime gideceğiz,
Hangi sözle anlatacağız acıyı,
Hangi dilde bağışlanmayı dileyeceğiz?
Bize saf bir başlangıç gerekli
Kelimelerin gün doğumunda
Ruha bağlandığı bir başlangıç.
Bize bir yuvanın şefkati gerekli,
Kıyısından geçerken bacası tüten bir ev ki
Affetmenin toprağında
Sığınılacak bir yurt zannedip
Susalım
Susalım.

Bejan Matur
-son dağ-

Gurur – Bejan Matur

BEJAN MATUR GURURKAÇKAR DAĞLARI

Yıldız tozlarından söz ediyorum ben
Denizatlarının gururundan
Karanlık denizlerde titreyen mercanlar
O kadar incitmiş ki yüreği
Baktığım dağlar gökyüzüne çekiliyor.

Şimdi o yükseklikte
Korkuyu yenen
Ve geleceği kuran hevesin.
Hangi sözle bağlıyız birbirimize
Özlemek
Çocukluk
Ses
Hangisi duruyor sende?
Kainat açmış yüreği
Ve sonsuzluktan taşınıyor harfler
Meleklerin bilmediği bir dizim.
Ve göğsümde kalan boşluk
Boşluksun sen.

Bejan Matur
-kırgınlık/aşk-olmayan-