VEBA – Ahmet Telli

AHMET TELLİ BU KENT ÖLDÜ DİYORLAR.jpg

VII/BU KENT ÖLDÜRÜLDÜ DİYORLAR

Bu kent öldürüldü diyorlar
kurşuna dizildi bir gece yarısı

Hayaletler geziniyormuş şimdi
sokak aralarında ve caddelerde
baykuş tüneği olmuş alanlar
ve yarasalar uçuşuyormuş

Silah ve esrar kaçakçıları
altın çağını yaşarlarken
artıyormuş bir yandan da
kumarhaneler, meyhaneler

Borsa oyunları, hileli iflaslar
birbirini kovalayıp dururken
nasıl çıkmışsa pek bilinmiyor
yaygınmış şimdilerde rus ruleti

İntiharların sayısı bilinmiyor
çoğalıp duruyormus fahişeler
ve artık bunların hiç biri
olay bile sayılmıyormuş şimdi

Bu kent öldürüldü diyorlar
bahar gelmez artık buraya

Ahmet Telli
-Su Çürüdü-

VEBA – Ahmet Telli

AHMET TELLİ VEBA IV KÜL İZİ

VI/ KÜL OLAN

Bu kentte sorular yasaklanmıştır
böyle diyorlar fısıldarcasına ve ürkek
ve diyorlar ki gidip anlatılsın bir kez
çare düşünsün tarih denilen bilici

Gidip anlatılsın beklenen yolculara
aşklar küllenmeden ve beynimizi
büsbütün kemirmeden veba
yetişsin durmadan yolu gözlenen

Bu kentin sorusunu yanıtla ey yanılmaz olan
kahret ya da ışıklandır ve de ki:
—Siz ki yangın yıllarından geliyorsunuz
umuda bağlanmak umutsuzluktur ancak

Ve sen ey bilici, de ki:
—-Bu masal çok anlatıldı önceleri
çocuklar da susturuldu her defa
karartıldı evlerin bütün ışıkları

—Ve direnmeyi bilmiyorsanız
kül olun savrulun dağlara taşlara
belki hayat yeniden fışkıracaktır o zaman
bu kentin ışıksız varoşlarından

Bir sfenksten söz ediliyor durmadan
yakınmış kahredilmesi

Ahmet Telli
-Su Çürüdü-

DAĞ – Ahmet Telli 

AHMET TELLİ DAĞ

Bir dağın tarihi nasıl yazılır
kurt, kuş ve çakal sesleriyle mi
yoksa uçurumların uğultusunda
bir çoban yalnızlığıyla mı
Nasıl yazılır bir dağın tarihi

Çınarların köknarların dilini
gelip anlatır mı o yaşlı bilge
serer mi yalnızlığın atlasını
bir ceylan postu gibi önümüze
bir dağın tarihi nasıl yazılır

Sevinç ve keder aynı patikada
geyik sesleri tutmuştur kayalıkları
Eşkıya sessizliği bir yamaçta
öteki yamaçta ateş böcekleri
Bir dağın tarihi nasıl yazılır

Ozanlar anlatır belki yine de
dağın ruhunu, soluk alışlarını
Birer aşiretmiş eskiden onlar
sevda türküleriyle yaşarlarmış
Bir dağın tarihi nasıl yazılır

Gelip yine efsaneye bağlanır
ne kadar anlatılsa da yaşanan
Aşklar birer efsanedir şimdi
dağ dorukları birer efsanedir
Nasıl yazılır bir dağın tarihi

Uğultular burgaçlanırken varoşlarda
kimliği saklı kalandı o, ve bir kentin
karnında patlayacak vakteriştiğinde
acı dinecek aşklar kalacak yalnızca
Bir dağın hayatı nasıl yazılır

Nasıl yazılır bir dağın tarihi
(ki dağ mıdır bunca anlattığım)
Ömürler yetmiyor ve hep
eksik kalıyor bir şeyler
Bir dağın şiiri nasıl yazılır

Ahmet Telli
-Belki Yine Gelirim-

KIYIDA – Ahmet Telli

AHMET TELLİ KIYIDA

Yaprakların hışırtıları, börtüboceğin
Hiç dinmeyen sinir bozucu sesleri

Yılan ıslığı, gittikçe koyulaşan sığlık
Tarazlandıkça yayılan yosun kokusu

Deniz mi kamaşıyor göz kararması
Dalgaların ve ufkun harelenmesiyle

Uyku, rüya, kâbusla sıçrayan beden
Zonklayan kalbin fırlayan bozuk ritmi

Sarmal bir yansı beyin uyuşma hâli
karıncalanan zaman, derin bulantı

Kıyıda, bırakılmış yahut unutulmuş
Çürüdükçe belleğini yitiren enkaz

Bir ülkenin yakın tarihi

Ahmet Telli
-Bakışın Senin-

UMUT KÜSKÜNSE EĞER – Ahmet Telli

AHMET TELLİ UMUT KĞSKÜNSE EGER

Çiçeklenirken umut
hayatın dal uçlarında
sarınırken yangın sevgisine
ilk yaz güneşinin
sessizce dönerek köşeyi
başlamışsa eğer yanılgılar yeli
ürperir hayat
ürperir varoluşunda
damıtık sevinci doğanın
ve usul usul birikirken özsuda
yapışkan devinimi gecenin
yeni bir savaşçı gibi
kıvrılır köşesinde umut
solar yaprakları

Şehvetle kıvrılıp güllerin arasından
Sevdanın yatağına çöreklenen yılan
ele vermiş umudu
ve apansız sarılmış düşman süngüleriyle

Akışkan sevdalar çiçeği
güleç yüzlü umut
aldatılmş bir sevgili gibi küskün
acılı
ve yeniktir
yabancıdır artık hayata
ve kendini doğuran bahara

Artık bakır çalığına dönmüş
bir hüzündür zaman
sessizce devinirken damarlarında yılgınlık
korkak bir bezirgân gibi
sızar yüreğe ölümün ekşimiş kokusu
kapanır sessizce
kapısı aşkın

Ve artık
gelmene gerek kalmamıştır
ey zulüm

Ahmet Telli
-Yangın Yılları-

SU ÇÜRÜDÜ – Ahmet Telli

26168882_1751421661534621_2599112453214812414_n

I
Yetmiş iki gündür bir dolapta kilitliyim.
Yalnızca anahtar deliğinden hava giriyor ve ölü bir ışık sızıyor içeri. Yalnızlık hiç de tanrısal değil, görkemli değil. O yalnızca geçmişle gelecek, ölümle yaşam arasında kocaman bir karanlık nokta. Geçmişi ve geleceği olmayan, ölümle yaşam arasında irini bir leke yalnızlık denilen. Şimdi ne varsa, anahtar deliğinden sızan havayla ışıkta…(Farkına varsalar kapatırlar mıydı onu da?) Bütün belleğimdekileri
yokettim. Elektrikli bir aygıtla yaktım, jiletle kazıdım. Çığlıkların aralığından uçurdum hepsini, kül edip savurdum.

Adımdan gayrısını bilmiyorum.

II
Zamanı yiyip bitirdi karanlık. Gece yoktu. Güneş çoktan kömürleşmiş ve yeryüzü yapışkan bir karanlıkla örtülmüştü. Yabanıl sesler geliyordu derinlerden ve karanlığı ince bir bıçak gibi yırtıyordu. Şaklayan kırbaç gibi… Acı duvarını aşan bu sesler, madeni bir gürültüye dönüyor ve yer kabuğunu zorluyordu artık. Sesim yoktu. Karanlığın karnında yitirdim sesimi. Kör bir kuyuda unutulan Yusuf’tum belki. Ama durmadan soruyorlardı. Tanrılar bilmiyordu sordukları şeyleri. Peygamberler büsbütün hain çıkmıştı. Ama yine de soruyorlar, soruyorlr, soruyorlar…

Adımdan gayrisini bilmiyorum.

III
İki şeyi bilmek istiyorum. (Belki aynı şeyi iki kere bilmek
istiyordum.) Duvarların rengi neydi? Derimin rengi neydi?
Dokunuyorum duvarlara; parmak uçlarımla, avuçlarımla,
dilimle dokunuyorum. Duvarların bir rengi olmalı. Ama hiçbir
duvarcının, hiçbir ressamın bu rengi bildiğini sanmam. Adı
yoktu bu rengin, kimyası yoktu. Belki renksizliğin rengiydi bu.
Çürüyen bir bedenin kokusuydu duvarların rengi…

Adımdan gayrısını bilmiyorum.

VI

Bir böcek gibi antenlerimi gezdiriyorum bedenimde. Anahtar
deliğinden sızan ölü ışıkta ellerime bakıyorum. Ellerim… Sanki
bir kadının memelerini hiç okşamamış, sıcaklığını duymamış.
Ellerim… Her dizesi çığlık olan şiirleri hiç yaratmamış sanki. Ne
beyaz tenliyim artık, ne esmer, ne de kara… Cüzzamlının,
vebalının bir rengi vardır. İrinin bir rengi… Ölünün bile bir
rengi vardır ama derimin rengi yoktu. Belki çürüyen bir kentin
rengiydi bu. Çürüyen bir dünyanın…

Adımdan gayrısını bilmiyorum.

V

Killi, ayakları üzerinde duramayan bir yaratıktım artık.
Soyumun neye benzediğini unuttum. ‘İnsana benziyorlardı’
diye duymuştum bir vakitler. Demek ki şimdi maymun
halkasında insanlık…

Adımdan gayrısını bilmiyorum.

VI

Ağzımı anahtar deliğine dayayıp havayı emiyorum. Böcek
sokması gibi bir yanma duyuyorum boğazımda. Oysa kuru bir
yaprağı bile dalından düşürecek gibi değil bu kör esinti. Belki
çöle dönmüş toprağa tek yağmur damlasının düşüşü yalnızca.
Çamur gibi bir yağmur damlası… Ama toprak, bu damlayla
çatlatacak bağrındaki tohumu. Çöl, bütün vahalarını bu
damlayla yeşertecek… Genzim yanıyor. İnce bir kan şeridi
sızıyor dudaklarımdan. Kirli, sıcak ve simsiyah…

Adımdan gayrısını bilmiyorum.

VII

Suyum, bir litrelik karton süt kutusu içinde. Yetmiş iki gündür
sakındığım ve hergün ancak bir kere dudaklarımı
değdirdiğim… Dilimi bir köpek gibi değdirdiğim. (Dilin suya
dokunuşu… Bir süngerin denizi yutuşu yani. Bir çölün seraba
kesilmesi bir an için.) Her gün ancak bir kere değdiriyorum
dudaklarımı suya. Dilimi kaçırıyorum artık. Sünger, bütün
vantuzlarını birden uzatmasın diye… Bataklıktaki suyun da bir
su yanı vardır. Çürüyen bir bedenin bile dayanılabilir
kokusuna. Kutuda kalan son bir yudum su, bu bile değildi
artık. Küstü, öldürdü kendini su…

Su çürüdü…

Adımdan gayrısını bilmiyorum

Ahmet Telli
-Su Çürüdü-

 (C)Käthe Kollwitz 1897

HIZ VE TANSIK – Ahmet Telli

26220369_1750600318283422_3547716801407781080_o

Unuttun galiba: hızı yavaşlatan
Bir doğa tansığıdır seher vakti
Yaşlı meşelere sor söyleyeceklerdir

Yılkı atlarını göreceksin orada
Çayır kuşlarını ve asmin çiçeğini
Sessizlik nasıl bir ezgidir, şaşıracaksın

Unutmak olmaz; erkenci yolcular
Ovadan yamaca tırmanırken ayırdeder
Beyaza durmuş o serin ağartıyı

Serin bir hışırtı hatırlatır belki sana
Hızla geçen ömürden artakalanı
Ve şiirin hız karşısındaki umarsızlığını

Hayır, uygar değil kalbimin atışı
Hız delik deşik etmiştir onu, hüzünse
Sızıyor o tansıkla doğanın koynuna

Söz buharlaşıyor eskiyor aşklar da
Mektubumu yeniden oku ve de ki;
Kabulümdür eski aşklar hız karşısında

Ahmet Telli
– Bakışın Senin 2016-