BÜTÜN GÜN – Süreyya Berfe

SÜREYYA BERFE BÜTÜN GÜN

Sabah
işe gidiyorum.

Erkenci işçiler, kuruyan topraklar
çalışmaya zorlanan küskün çocuklar…
Onlarsız düşünemiyorum.

Kara bir gökkuşağı sunan
şehirle uğuldayan sesi…
Görüyorum
loş hanlarda çınlayan
durunca acı su
dinleyince yanan sesi…

Akşam
eve dönüyorum.

Tedirgin patronlar, şaşkın vekilleri.
Odalarda çürüyen, üçüncü hamur memurlar.
Herkese dargın, küçük, işçi kızlar.

Duyuyorum
borçlarımın sıkıntısını dağıtan
ilanlar, telefonlar içinde akan
büyüyen oğlumla yüzüme bakan sesi..

Gün posamı çıkaramamış
saplanıyor gövdeme sesler
sönen ocakların külleri.
Bütün gün yeni bir…

İçtikleri kan kışkırtıyor beni.

Süreyya Berfe
-Savrulan-

© Metin Deniz ..

 

GEÇEN YAZ – Süreyya Berfe

SÜREYYA BERFE GEÇEN YAZ

Nasıldı geçen yaz?
Acıların telaşıyla geçen yaz,
Bence uygundu, yerindeydi.
Mevsime göreydi
ölülerle güllerin gelgiti.

Anlamadım, anlayamadım
hangi anıyı yaşatır
hangi gerçeğe dönüşür
aşk ile bağnazlık arasındaki ilişki?
Ama uygundu, yerindeydi.

Dinlemek durumunda kaldığım
bazı âşık olmalardaki adab-ı muaşeretler
belki de güllerle ölülerden etkilendi.

Sen bilirsin geçen yaz.
Nasıl isterseniz öyle olsun acılar.
Güle güle ölüler.
Affedin n’olur güller.

Süreyya Berfe
-Şiir Çalışmaları 1991/
Kalfa-

KISA SÜREN BİR DÜŞ – Süreyya Berfe

SÜREYYA BERFE KISA SÜREN BİR DÜŞ

Görüyorsun
Kaşıkadası süper özel bir malikâne olacakmış.
Sabah hayal kuruyorsun akşama bitiyor.
Gözlüğümdeki deniz köpüğü zerreciklerini siliyorum.
Alnımdaki is lekesini sen siliyorsun, içim titriyor.
Rüzgâr bizi bir kuytuya atıyor.
Hızla kırılıyor hayal.
Kaşıkadası ve özlemler yerinde.
Ne söylenebilir insan ilişkileri üzerine?

Görüyorsun
iskelenin köşesindeki saksıya kimse su vermiyor
ama uçuşuyor çiçekleri sevinçten. Neden
çocuk merakla bakıyor denize?

Dünyanın bütün şiirlerini okusan, okusam n’olur
ne söylenebilir hayat üzerine?

Görüyorsun
ağzından tükürükler saçan dünyalı teknesini değiştirecekmiş.
Olmayacak bir yere sığınıyoruz gelip bizi buluyor.
Yol üstündeki küçük kiliseyi gösterebiliyorum ben.
Önümüzdeki ıssız yokuşu sen gösteriyorsun.
Boş ev beliyor.
Hızla kırılıyor hayal.
Kaşıkadası ve hünnap yerinde
ne söylenebilir doğa üzerine?

Görüyorsun
kahkahâlâr içindeki Giritli yaşlı kadını kimse farketmiyor.
Hızla geçiyor Adalar, hızla kırılıyor hayal
ulaşamıyor insan yayılan sessizliğe.

Ay da yok bu akşam, başım dönüyor
ne söylenebilir yarı karanlıkta el sallayan gölge üzerine?

Süreyya Berfe
-Şiir Çalışmaları 1991-

MANAV – Süreyya Berfe

33691402_1900608916615894_5452548874482745344_n

Güneşin sütünü emmiş karpuzlar
Yere vurdun mu
Soğuk bir su başındasın
Gözünü alamadığın bir gelincik ormanında
Kesersen
Yumuşak karlara basıyorsun
Dilim dilim izlediğin bir ay batışında

Enginar mı
Nasıl toplandı bilemezsin
Hançer gibi değdi ellerine
Yorgun yürekli ninelerin
Bu yüzden pahalı satılır
Enderi sebzelerin

Yapraklarından kayıyor su damlaları
Köklerini kesip atma
Tabiat gücüyle besledi onları
Yeni getirdim ıslak bir tarladan
Toprağın demiri ıspanakları

Fasulya da var
Körpe kuzu ayşeler
Bahçelerin küpesi
Çıt diye kırılır
Rüzgârın eğlencesi

Muzların düşü deniz köpüğü
Nar çiçeği elmalar
Portakallar güneş yavrusu
Hep duyduğum bir türküdür
Dükkânımın kokusu

Süreyya Berfe
-Gün Ola-

 

Kanamalı Bebek – Süreyya Berfe 

turkiye2

6.
Yurdum bir uçtan bir uca kanıyor.
İnsanım, toprağım kanıyor.
Tarihim, savaşlarım, bağımsızlığım kanıyor.
Halkım kanıyor, geleceğim kanıyor.
Çok acele kan aranıyor
Kanamalı Türkiye’m için..
Sömürücüler, ölüm tüccarları, kan içiciler hariç
her gruptan çok acele
lafı uzatmadan, vakit kaybetmeden…
Bebeğe ve Türkiye’me çok acele
Türkiye’m gibi bebeğe
bebek gibi Türkiye’me
çok acele
oyalanmadan beklemeden
çok acele, hemen şimdi..

Süreyya Berfe
-Hayat ile Şiir 1980-

©Nusret Çolpan..

HARİS ALEKSİYU İÇİN BİR ŞİİR ÇALIŞMASI – Süreyya Berfe

Sesinde dünyadaki bütün hayalkırıklıkları
yarın, belki biraz sonra bitecek
şiddetli rüzgârlı aşkların ilk acıları.

Sen mi gittin onlara?
Sussan da ulaşıyorsun
köpüğü patlayacak gizli dalgaya.

Gözyaşlarını akıtmıyor, çağırıyorsun.
Hangi gözyaşı duymaz seni, hangisi akmaz?
sen ki bir kırgınsın
kıyıya, kıyılara vuruyorsun.
Akma, dur
akıtma sesini ağlara.
Şarkı mı söylüyorsun
ömründen birşeyler mi gidiyor?

Bakışlarında
sana acı çektirenler var.
Yalan söyle, beni kandır, inandır.

Söyle, dilersen yalan, dilersen şarkı
at dünyanın yükünü üstümüzden.

Söyle
at insanların kirini, at içimizden.

Söyle
at aşksızların yüreğini yüreğimizden.

Söyle
kutuplardan kutuplara kadar.

Söyle
toprağıma birkaç mavilik gönder yeter.

Söyle çok eski yanık kalplerden
Iota Lidia’dan
yeni yanacak kalplere kadar.

Süreyya Berfe
-Şiir Çalışmaları 1991-

UZAKTA – Süreyya Berfe

SÜREYYA BERFE UZAKTA

Uzaktayım bir başıma sakallı
Gözyaşımın sana uzayan kıyısında
Önümde beyaz insan dizileri sürüngenler
İçiyorum akşamı akşam bitmeden
Tabiatın gömleğime değen boz ağıtında

Yalnız bir söğüdün altında yalnız
Nicedir köpüksüz suları dinliyorum
Evlerin dağlara bakan sessiz yanlarını
Ve sık yeşilini üstüme geren koruyu
Ötede gece hışırdıyor otele dönüyorum

Sanki küçük bir adada toplanıyor günlerim
Gürültüler yükseliyor geçip ağaçlarından
Şehrin çok ağızlı küstah mahmuzu
Ayırır beni senden ayırır senden
Senden ah güz tavırlı kumral sevgilim

Süreyya Berfe
-Kalfa-