DİYALEKTİK – Süreyya Berfe

OKTAY RİFAT GÜNDELİK

Kaçış geri dönüştür
ölümden ve hayattan.
Bak, kaçıyor işte
gideceğinden, geleceğinden.

Kaçan, bazan geri bile dönemez
olduğu yerde durur, kalır
kaçma korkusundan.
“Kaçan bir kaçaktır
Korkan bir korkak.”
Böyle diyorsunuz.

Bana kaçmayı, sığınmayı öğrettiniz
Bana korkmayı, korkutmayı öğrettiniz.
Kaçtım.
Korktum.

Kaçtı bir toprak, büyütemeyeceği gülden
Korktu bir su, geçemeyeceği denizden.

Kaçtı bir insan, bir insandan.
Korktu biri, korkulmayacak birinden.

Sabah, geceden kaçtı.
Gece, sabahtan korktu.
Hiçbirimizin akledemeyeceği kadar.

Süreyya Berfe
-Ruhumun-

GÜNE DOĞRU – Süreyya Berfe

GÜNE DOĞRU SÜREYYA BERFE
Ay alkol kokulu yatağıma giriyordu
Kıskanç bir kelebekti yüzü kaçtı elimden
Yaşlı bir memur olan güneş geldi
Gece bir kertenkele oldu kaçtı elimden

Şehri bekleyen bulut beni bekleyen gelin
Kuşan yumuşak beline geceyi günü unut
Yarın yine gel otur derin sedirine
Islatsın dağ başını beyaz göz yaşın

Ben gidiyorum yıldızları unutma
Otobüsler geçiyor şehir bağırıyor
Sar sen onu geniş işlemeli duvağınla
Şimdi bana güneşin harmanında rastlanır

Süreyya Berfe
-Kalfa-

 

Bir Enkazdan Gelen Duyulur Duyulmaz Sesler – Süreyya Berfe

SÜREYYA BERFE

6

Ayrılık ne?
Tokat mı, dayak mı
işkence mi? yoksa
genelgeçer adıyla acı mı?
Bilmiyorum
bilenlere soruyorum
ayrılanlara
ayrılığı yaşayanlara
zırt pırt ayrılanlara
ayrıkotlarına da soruyorum
aptallık bende. Onların tabiatı bu.

Altı boşsa arama aşkı.
Nasıl geçineceğiz?
Masraflar?
Gelirin? Gelirim?
Giderler? Gidenler?

Zırvalıyorum.
Altında fazla kalmışım
bilemedim, mevsimi sapıttım.

Süreyya Berfe
-çıkrık-

Bir Enkazdan Gelen Duyulur Duyulmaz Sesler – Süreyya Berfe

SÜREYYA BERFE BİR ENKAZDAN DUYULURDUYULMAZ SESLER 9

9.

Ufka bakmak istedim hep
Dünya’nın değil
göğün ufkuna..
Benim değil senin ufkuna..

Çünkü, o zaman doğuyor
Güneş’in battığı yerden
aklımızı kaybetmek istemediğimiz
delirmekten korktuğumuz yerden
sessizlik, hiç yoktan sessizlik.

Ona bile tahammülümüz yok
her geçen gün
beynimize de..

Off! Ne gereği var?
Uçurumlara gidip bakalım
bakalım ne var ne yok.

Şu yazdığımı da
şiir sanıyorum
hale bak.

Sen, ufkum sen
sar beni, bizi
sonsuzluğa bırak.

Süreyya Berfe
-çıkrık-

DEĞİŞMEZ – Süreyya Berfe

SÜREYYA BERFE DEĞİŞMEZ

Bu yılları boşuna beklemişim
günler solup giderken damlarda, odalarda.
Gençliğim
göster yüzünü bana:
Bakarım
korkularım, kuşkularım silinir.

Nedir bu kitaplar, bu şiirler?
Nedir kayalaşmış sıkıntılar, uçup giden sözler?
Nedir aklımın ermediği şu olup bitenler?

Buduyor, zaman dalları, acıları.
Hayatım, kapalı bir hava
açılmıyor.
Geldiğim yerlere kayıyor gözlerim.

Çocukluğum
ver elini bana.
Kuşat kökleri, geleceği.
vaadlarla gelme, karlarla gel
kızaklarla gel, faytonlarla…
Senden uzakta eridi gençliğim.

Ölümüm
duy çığlığımı.
Duyur kendini bana.
Tanıyamıyorum bu çağı.
Belli ki erken gideceğim.

Süreyya Berfe
-Ruhumun-