GÖZLERİN – Yelda Karataş

YELDA KARATAŞ GÖZLERİN

Bazı gözler konuşmak içindir
seninkiler susuyor

Hiç bir ülkenin diliyle söyleyemeyecek
ölüm acısını
Hiç bir nehirden mutluluk sesi gelmeyecek
çocukluğun üstüne

Gözlerin soyamaz artık
bir kadını hayalinde bile
Dişi elmalara hasret ömrünü
bir oya gibi işleyemez gönlünce

Oysa türkü yakılırdı bizim ülkede gözlerine
Bir başka ülkede destanlar

Haydi bütün kitaplara bakalım
Hayat nefesini bulmaya
Haydi bütün şiirleri yakalım
Halimizi anlatmaya
Bir sözcük yok ki içinde

Bazı gözler susarak anlatır herşeyi
Senin gözlerin konuşuyor

Utançla eğdim başımı
Ne değişir her şafakta suç işlerken çağım
Vatanı biziz öldürdüğümüz çocukların

Ah! bir çift gözün narına yandım ey dünya
gözyaşı kirpiğinde donmuş
o yavru ceylanın

Yelda Karataş
-Kitabe/hüzün suretleri-

YELDA KARATAŞ GÜLKURUSU

~~Turgut Uyar’a saygımla

Galata’dan yokuş yukarı gülkurusu
Ceneviz taşları ipe serili çamaşırların boynunda üşümüş
Naylon da tükendi gülün yerine ne koyacaklar?
Kan kırığı bir ay doğuyor üzgün gözlerine tersanelerin

Şairler uykuda

Ansızın deli bir sustalı ışıltısı
Hayatın sırtına bembeyaz delik açan
Yanık entarili gelinlik kızların türkülerine çarparak
Kızıl süte boyuyor gül kokulu sokakları

İstanbul suskun

Her çağın üstüne kapanan Venedi rahlesi çarpık
Geceye açık uçurtmaların kesik ipuçları
Şakağıma dayalı ölüm bile naylon
Yalan bir gün batıyor esmer yüzüne Kasımpaşanın

Şiir uyanıyor

Yelda Karataş
2007
-hüzün suretleri-

EN UZUN GECE – Yelda Karataş

YELDA KARATAŞ EN UZUN GECE

kavaklar büyürdü rüzgârın önünde
hep özlenen buğusu bir sabahın
kokusu yeşil göğsünde kuşlar uyur
gözlerine ısırganlar sürse de
bir gülüşe yapraklar havalanır.

kavaklar ağlardı rüzgârın önünde
ölümü sorardı kaç geceye göğsünü açmış bir kadın
taşıdı gençliğini bir su gibi elden ele
bedeli bir yaşamsa gerçeğin
bugün hangi taşta kimin izi bulunur.

kavaklar suskun rüzgârın önünde
şimdi herkesin yüzünde o sevmediğim hüzün
içten bir gülüşün bedeli ne zaman sorulur bir gün
döner umuda yüklediğimiz herşey keder içinde
ama ömrümüz ya en uzun geceyse

Yelda Karataş
-Ürperme-