VE SÖYLEYECEK TÜRKÜMÜZÜ RÜZGÂRLAR – Ayten Mutlu

YILMAZ ODABAŞI ESMERLİĞİMİ SOYUNDUM

o duygulanmalar, o kaygılar
o içimize sığmayan sevdalarımız
o kahırlar, o umutlar
o tükendikçe çoğalmalarımız
karışacak toprağın sofrasına yolu yok
silinecek gökyüzünden bakışlarımız

ama bir şey var ki, bir gerçek
sürecek, fışkırdıkça yaşam evrenin gözesinden
taşıyarak güzelliği ayak izlerimizden
yürüyecek ötesine zamanın
türküsünü söyleyecek rüzgârlar
insanca yaşamaya olan inancımızın

Ayten Mutlu
-Dayan Ey Sevdam(1984)

bütün kıyılar uzak – Ayten Mutlu

AYTEN MUTLU BÜTÜN KIYILAR UZAK

ağaca sarın beni
kar altında uyuklayan gül ağacına
seke seke ip atlayan avluda

ışığa sarın beni, ninemin lambasında
cebimde o ergenlik çakısı
ve kuşlu ayna

karanlığa sarın, kör karanlığa
akrepsiz yelkovansız bir saat gibi
eski pişmanlıklar kalsın duvarda

sarın beni sulara
işlenmemiş günahlar gibi inleyip duran
başucumda hiç susmayan zamanın
o yaralı timsahın gözyaşlarına

hovarda bir deniz dibiyim şimdi
batırdığım gemiler dursun ruhumda
yosuna sarın beni

yitik titreşmlerin mirasyedisi
gibi savrulup dursun yüreğimin külleri
beni sarın rüzgâra

sarın beni dağlara, dağların köpüğüne
dalgalar sürüklesin bu kırık yelkenliyi
zamansız bir kedere

ah bütün tayfalar ölü
bütün kıyılar uzak

Ayten Mutlu
-Çocuk ve Akşam(1999)-

BAŞKASI GİBİ – Ayten Mutlu

AYTEN MUTLU BAŞKASI GİBİ

bu gece bırak beni
kırılmış dal gibiyim
suskun güz birikimi

yorgunum
savrulmuş harman yeri
bitti
yitirdim birşeyleri

yitirdim evet
içimde parıldayan o ateş söndü
kirlendi ellerimin inci gergefi

aşklardı
yalnızlığın kendine varan sesi
aldanışlar
boşuna yatağını arayan nehir
sürükleyen dünleri

hiçbir şey avutamaz beni bu gece
yürüdüm o çizgiyi
ve bitti

kapat geceyi artık
birşeyler ört üstüme ve git
yarın yine gülümserim
başkası gibi

Ayten Mutlu
-Kül İzi-

Yol Ayrımında – Ayten Mutlu 

Yol Ayrımında - Ayten Mutlu 

hüzün ikizidir aşkın
birlikte otururlar yol ortasında

ah serkeş güzelliği elmas sevişmelerin
çağırmasın beni artık çılgın krallığına
diş izi çoğaldıkça bitiyor elma

kayalık dalgalarınla dinle beni
deniz çıplak uzanır tuzun beyazlığına
sen kendi düşlerinden asıldın mı hiç
hadi durma
yeni bir çığlık öğret yanıtlarına

hüzün derindeki izidir aşkın
birlikte susarlar yol ayrımında

Ayten Mutlu
-Kül İzi-

 

YALNIZ DEĞİLDİR İNSAN – Ayten Mutlu

AYTEN MUTLU YALNIZ DEĞİLDİR İNSAN.jpg

gece
ipince bir yağmur gibi indi,
sustu sular 
yıldızlar savurarak gümüşten saçlarını
toprakla öpüştüler

ufkun ulaşılmaz çizgisinde yer
yasladı yorgun başını göğün geniş göğsüne
bin yılların sevdalısı dalgalar
çakıltaşlarında harelendiler

titriyordu kirpikleri
uykusunda gülümseyen çocuğun
usul usul fısıldarken
sonsuzluğun o gizemli ezgisini rüzgârlar
samanyolu’nda bir yerde
yalnız değildi insan
yalnız değildir insan

Ayten Mutlu
-vaktolur-

 

©Daniel Korjonov.

temmuz yangını – Ayten Mutlu

AYTEN MUTLU TEMMUZ YANGINI by Salome Rits

harlanmış güllere iniyor akşam
sen sularımda sisten bir kuğu oluyorsun
yağmurun atlıları gözlerimde dörtnala
billurdan acıların konuğu oluyorsun

aysız bir göl seriyorum ayaklarına
yüreğimde gizden bir kuğu oluyorsun
uzun bir çöl gecesi dansediyor ruhumda
yitik zamanlar içinde gülümsüyorsun

yaslı yıldızlar gibi ölüyor akşam
is kokan bir gemiden el sallıyorsun
hep o gamlı gülüş dudaklarında
kum denizinde çiyden bahçeler arıyorsun

gözlerimde dörtnala yağmurun atlıları
ansızın ateşten bir kuğu oluyorsun
yanıyor su değdikçe kanatlarına
seslerin küllerine karışıp gidiyorsun

Ayten Mutlu
-çocuk ve akşam-

©Salome Rits

HAYAT – Ayten Mutlu

gül ve güneş kokuyor gölge
bir bulutun gözlerine bakarak
rüzgârı içine çekiyor yaprak

eski sulardan kalan
gün ve tohum kokuyor akşam
bir ağacın gözlerine bakarak
yağmuru içine çekiyor toprak

ilkyaz gibi geçiyor bütün mevsimler
işte burda, ne varsa unuttuğumuz
gür otlar ve şarkılar arasında

hayat sermiş bütün sevinçlerini
mutlu bir yaşam diliyor çocuklarına

Ayten Mutlu
-ateşin köklerinde-