KORUR – Özdemir Asaf

ÖZDEMİR ASAF KORUR

Bir defter düşünüyor,
Bir kitap uyuyordu,
Kitabı uyandırmadım
Uykusundan.

Defter bana bakıyordu
Ben ona bakıyordum
Bakışlarımız
Birbirini çağırıyordu

Onun dediklerini anlıyordum,
O beni anlıyordu.
O beni uyandırıyordu boyuna,
Ben onu uyandırıyordum
Uykusundan.
Bu kadar yetmez mi?

Ben onu sevdim;
O beni dinledi hep
Birbirimizi aldatmadık hiç.
Söyledim, söyledim, söyledim,
Anlattım ona, korudu beni,
Unuturum korkusundan.

Özdemir Asaf
-Adlı Şiirler/
Benden Sonra Mutluluk-

Yanılgı – Özdemir Asaf

 

KenÖZDEMİR ASAF YANILGIdimizden bir adadayız,
Dört — yanımız başkalarından.
Aynı önemli kapıdan giriyoruz,
O eski, o beyaz kapıdan.

İlkin yıllar üstünde
Bizi ayıran bir dünya vardı, adımıza kurulu.
Burada yıldaşlarımız soyunup —giyiniyor,
Bilinik kılıyor birbirimizi.
Bir hastalık bulaşıyor anlamlarımıza,
Büyümsümeye vardırıyor yinlerimizi.

Ben sınırlanıyorum göz göre — göre,
Kardeşleşmemiz ayrıklaşıyor,
Kopuyor kan.
Sen konuşmadan duruyorsun senlerce karşımda.
Kalımsız bir anıtsın gençlikten, kitapsızlıktan.

Başkalarından bir adadayız,
Dört yanımız biz — gibi insandan.
Aynı önemsiz kapıdan çıkıyoruz,
O eski, o kırmızı kapıdan.

Özdemir Asaf
-Bir Kapı Önünde-

KATMERİN ÖVÜNÜSÜ YALIN-KAT’IN GÜVENİSİ – Özdemir Asaf

ÖZDEMİR ASAF KATMERİN ÖVÜNÜSÜ YALIN KATIN GÜVENİSİ

Ben senin düşündüğünün adıyım.
Özüyüm, kendisiyim, ana diliyim.

Bütün ikincilikleri sana kalmış görmek..
Seni ikincinin ta kendisi bulmak..
Yaşamada, sen de varken içinde
Sen ne isen ben onun da bekçisiyim.

Yaşamada sen yaşarken içinde
Senin de deyeceklerini söylemek.
Senin gözlerinin önünde, senden önce
Çatır çatır birinci öldürülmek.

Sana ne sorarlarsa sorsunlar
Diyeceğin, beni gösterip, sen demek.

Yalın çiçek, yeter seni sevdiğim,
Sana gülümsemek.
Sensiz de, seninle de büyümek.
Öksürme, ben türümüzün güzel denmek elçisiyim.

Susunca da şarkım sürer.
Gören seni gösterir, beni söyler.
Biz yan-yana seninleyiz,
Ben senin düşüncelerinin bahçesiyim.

Yalın çiçek önce kim kesilecek..
Sana düşen bana dönüp, sen, demek.

Bütün dediklerin doğru katmer’im.
Evet, bana bütün sorular sen.
Yalnız bir soru var sana, bir tek..
İzin verirsen.

Seni birinci yapan kim, orada, burada..
Ölünceye kadar yaşadığınca.
Sana düşen, bana dönüp, sen demek..
Ad’ımın kucağında.

Özdemir Asaf
-Bir Kapı Önünde-

 

Birikik İnsanın Şarkısı – Özdemir Asaf

ÖZDEMİR ASAF BİRİKİK İNSANIN ŞARKISI

Yapışa yapışa görüyorum.
Evler sürtüne sürtüne geçiyor yanlarımdan.
Duvarlar derilerimi kanatıyor.
Kümelenip sırtıma biniyor bulutlar.
Ben dimdik duruyorum, yürümekli.
Yol ayaklarımın altından kayıp geri gidiyor.

Bütün taşlar, topraklar, ağaçlar doluyor sonsuz gözlerime.
Hepsinde sayısız gözlerimden biri kalıyor.
Dönüp
Bütün bunları ben yaptım diyorum, inanıyorlar da..

Durup,
Şu kendimi bu gördüğümüz gibi ben yaptım,
Diyorum.
İnanmayorlar.

Gözümden düşüyoruz.

Özdemir Asaf
-Bir Kapı Önünde-

Korku – Özdemir Asaf 

-Dünya Kaçtı Gözüme-

Aldanacaksan sevgilerinde, sâf sevgilerinde
İnsanların yalancı gururlarına..
Kalacaksan parlak sözlerin etkisinde, 
Kelimelerinle onlara kapılacaksan,
Yaşama!

Oyun yapıp oynarlar seni
Geceleri aralarında.
Şarkı yapıp söylerler dostlarına,
Roman gibi okurlar boş zamanlarında.
Masal yapıp anlatırlar çocuklarına.

Aldanacaksan gecelerinde, kara gecelerinde
Aydınlık dünyaların şen insanlarına.
Yanılıp içini açacaksan,
Derdini gizlemeden durmayacaksan,
Yaşama!

Saklarlar dinlediklerini
En zayıf zamanında vururlar seni.
Uyduramazsan fikirlerine
Başıboş hareketlerini,
Defe koyup çalarlar seni.

Özdemir Asaf
-Dünya Kaçtı Gözüme-