Aşksokakta – Haydar Ergülen

HAYDAR ERGÜLEN AŞKSOKAKTA

Şu güneşi sen mi açık unuttun
şu yazın kapısını da ben
açık unutmuş olmalıyım menekşe
kokusunu gece, menekşe gözlerini
aşk açık unutmuş olmalı sevinsin diye
dünya!
Şu sevişirken şakıdığın kuşun sesini,
şu bazen iki karşı rüzgâr gibi estiğimiz
bahtiyarlığını yaşamanın, kim açık bırakırdı
sokak olmasa!
Bir kedinin gerinmesi diyorum açık saçık
yasaya karşı, sanırım şiirsokakta diye,
kedisokaktaysa şiir de sokaktadır
yaz da sokaktadır ağaçlar da, denizi mi diyorsun
deniz bir semttir şiirsokaktaya komşu
akıp giden bir şiirdir ama aramızdan değil,
biz kıyıyız denizsokakta!
Aşk mı, deli, nerede olacak akıpgidende,
bakıpgiden gözlerin yazda,
yakıpgiden kalbin uzakta
akıpgiden aşksokakta…
Beni seni severken bir bir
bunları söylemek istiyordum aslında!

Haydar Ergülen
-sen güneş kokuyorsun daha!-

Tanıdık – Haydar Ergülen

MURATHAN MUNGAN CAMALTI infinity

Suların tanıdığı bir şiir olmak
dağların tanıdığı bir iyilik
bulutların tanıdığı bir rüya
ve yolların tanıdığı bir yaprak
akşamın tanıdığı bir neş’e
gecenin tanıdığı bir ruh
sözcüklerin tanıdığı bir nefes
ve sabahın tanıdığı bir gövde
şarkıların tanıdığı bir yaz
aşkların tanıdığı bir güz
yalnızlığın tanıdığı bir ağaç
ve kimsenin tanımadığı bir
hiç
kimseniz yoksa
bir daha bir daha bir daha
“kardeşlerinize bakın kardeşlerim”

Haydar Ergülen
-sen güneş kokuyorsun daha!-

 

Arayış Şarkısı – Haydar Ergülen

HAYDAR ERGÜLEN ARAYIŞ ŞARKISI

Bir kuş sesini arıyordu, mavi
bir nehir suyunu arıyordu, yeni
Bir gece yolcusunu arıyordu, eski
yalnızca biz aramıyoruz birbirimizi

Bir gövde rüzgârını aramaktan yorgun
bir ömür rüyasını aramaktan dalgın
bir yaprak güzünü aramaktan solgun
ah kimseler böyle aramadı beni

Bir gözyaşı çocukluğunu arar mı, keşke
bir çile dervişini arar mı, nerde
bir şiir âşığını arar mı sende
arasalar kimde bulurlar bizi?

Haydar Ergülen
-sen güneş kokuyorsun daha!-

İnsan Kısadır – Haydar Ergülen

haydar ergülen 3

Babaannem derdi ki: İnsan kısadır oğlum
ve bilmezden gelir kısalığını, bilseydi
yarışmazdı yollarla, göğe evler yükseltmezdi
Nazlı babaannem sözü de uzatmazdı ısrarı da
az söyler, usul böyle, pir söylerdi bir de
adamın kötüsünü piyade, sözün fazlasını şiir
yaparlar derdi, piyade olduğumu da gördü şiir yazdığımı da
küçücük bir büyük anneydi, onu yitirince anladım
kısacıkmış her şey, insan kısaymış ağaçtan, ikindiden
elmadan, güneşten, kardan, yağmurdan,
gölgemiz bile bizden uzunmuş, ya çocukluk
o da rüyasından kısaymış meğer, sanki altı kardeş
nöbetleşe rüya görsek hepimizden bir çocukluk belki
çıkarmış, “bu dünya bir pencere” türküsünü söylerdi de
anlamazdık, bu dünyaya alıştık, şimdi zor geliyor
dünyadan gitmek, bazen rüyama geliyor, kısacık
kalıyor, bir gülümseme kadar,”çok uzatma”diyor
“şiiri, kimse anlamaz ve ömrün de uzamaz bundan”,
insan yanlışlarıyla büyür, aşkı uzun boylu sanırdım anladım
ama ne zaman, harflerinden de kısaymış aşk,
bazen yazıncaya kadar geçiyor, bazen zaman alıyor
aşkı içimizdeki ormandan kurtarmak aşk kısa, şiir uzun,
sözgelimi bir ağaç kaybolsa da orman yine orman,
ya bir harfi kaybolsa, zaten kaç harf ki insan.

Haydar Ergülen
-İnce Defter/sen güneş
kokuyorsun daha!-

AŞKA BENZESİN DİYE – Haydar Ergülen

HAYDAR ERGÜLEN  AŞKA BENZESİN DİYE

sevecen bir el dolaştı
sessiz bir düş gibi gece boyu
mutfaktan balkona ordan kapıya
bütün gün işle savaştı

şimdi gecenin içinde
sevimli bir yolcunun yüreği geziniyor
kitapların açılmamış sayfalarına
bilinmedik serüvenler gizliyor

yorgun gölgesi uzanıyor yanıma
unutulmuş bir ıslık gibi ağzında
sevinci yitirmiş kedere konuk
yarım kalan şarkılar birikiyor

ah erkenden iniyor erkenden
geceden armağan dalgın uykusu
gözkapaklarına dokunuyor çocuğun
karlar içinde bir düş getiriyor

sevgilinin sesi midir kar değince üşüyen
ya da bir düş inceliği dokununca eriyen
sesin düşün ve karların içinden
aşka benzer bir duygu yükseliyor

Haydar Ergülen
1979
-Tarih-Öncesi Şiirler/nar-