Giden – Haydar Ergülen

HAYDAR ERGÜLEN GİDEN © Şule Gürler

Güneşler asılı damlarında
gurbet hâlâ iki adam mıdır
birinin yüzü eski yollara dönük
birinin kapısız berber dükkânlarında
kâkülleri uzağa düşer gibi

Gurbet; bayramlarda uykusuz göz
yok—babasına içinden bakan
kolu kırık dönen pikaplarda
bir şarkıyı ortasında bırakan

Akşamüstü yüzüdür gurbet
karanlığa dağılmış geç mektuplar
yakasız gecede gömlek
yastıkların saklısında doyçemark
aynalarda vakitsiz ceylan güzelliği
—bir fotoğraf: “Hayim’de arkadaşlarla”—

Gurbet mi, büyümüş çocuk sergisi
burada dur
ağlayan var: Çözülme
yoksa o da gurbet mi?

Haydar Ergülen
1968 Eskişehir
-sen güneş kokuyorsun daha!-

© Şule Gürler

“Nehir” – Haydar Ergülen

HAYDAR ERGÜLEN NEHİR SIVAS ERMENİ EVLERİ

Eski öykülerin kahramanları eski cümlelerde kalır
nehre bakmaktan “gölgeli yeşil gözler” kalır
bir deniz mülazımevveli dolaşır sayfalarda
nişanlar atılır, sular değişir, tangolar yarım kalır

Sevişilmemiş odalarda limonun soğumuş kokusu kalır
nehre ağlayarak bakan kalmış Ermeni evleri kalır
gözlerini yumsan da, koyu üzüm salkımları tavanda
nehir hayvan ölüleriyle kabarırken geçmiş soğuk kalır

Haydar Ergülen
-Parasız Yatılı/
sen güneş kokuyorsun daha!-

 

Eksikler Sözü – Haydar Ergülen

Eksikler Sözü - Haydar Ergülen

“Kitabımı yitirdim”
dedi bir adam
şimdi akşamlarda basar korkular
gül suları süzülemez kuşkudan
ak selviler boy veremez zorbadan

“Yaşamaları bitirdim”
dedi bir adam
şimdi renk alamaz saksıda çiçek
evlenemez ak evlerin kızları
güneşsizlik basar çocuk yazları

“Gözlerim de onunla gitti”
dedi bir adam
şimdi ayaklara dolaşır yorgan
halılarda kalır ceren sesleri
yaşlı ölenlerin eksikdir sözü

Haydar Ergülen
-sen güneş kokuyorsun daha!-

Pelerin – Haydar Ergülen

HAYDAR ERGÜLEN PELERİN

yüzünü ben saklıyorum sakın düşme,
bir daha düşme, küçük tebessüm valsi,
oyunda kalmış bir kıza geciktikçe
her anneyle yeniden vedayı yaşıyorum

aşkı sen kazandın küçük kız
ama aşk dolduramaz bu güzelliği

uçuruma vaktin yoktu, yürüyüp gittin
aramaya vaktin yoktu, bulmaya gittin
çocukluk uykularından düşen pelerinini

yolcusu küçük bir kız olan balkonlar
düşleri yaşayanın değil düşleyenin adresi
ondandır açılan bir yaraya alışmak
kimselere açılmayan bir gülü besler gibi

aşktan yeni çıkmış bir intihar annesizdir
herkes birbirinden kaçar, konuk gidilir
ve balkon kimseyi almaz olur güzelliğine

çünkü anılarla ölmeyecek kadar eskidir
güz balkonlarında bir düşün içgeçirmesi

aşkı sen kazandın küçük kız ve güzelliğin
bir vedayı kazanacak kadar tehlikeliydi.

Haydar Ergülen
-nar/Sokak Prensesi-

Eski Yazlar Gibi Yeni… – Haydar Ergülen

© Helen Galloway McNicoll,

— idil’ime

Seni sevmek niye eski yazlar gibi hep yeni bende
gittikçe daha çok hatırlanan bir şey olduğundan
belki sevmek de hatırlamak gibi öyle
sevindirici, iyileştirici ve gerekli, yan yana dizmek
küçük küçük taşları, üst üste koymak mı demeli
peki, bu tören de burçlarımızın birer jesti
olsun bize, ama taşlarımız da renkli olsun ki
hem atalım hem kıyamayalım atmaya içimize.
Beni şiirden yalnız sen kurtarabilir ve yalnız
sen atabilirsin şiirin içine yine, peki yaz,
de ki bir yaz günü doğmuşuz birbirimize
bu yüzden yazdan başka bir şey gelmiyor
içimden sana karşı ama geçmiyor da hiç
yaz sende durmuş bir sevgi saati
ve geri kalıyor hep bize kalıyor geri
daha ileri gitmesin saati geçmesin bizi de yaz
ya biz onu geçersek nereye gideriz ki
unutalım unutalım unutmazsak eskir çünkü
hatırlamak ilk defa gibidir hep ve her şeyi
hatırlayalım, hatırlamak eski yazlar gibi
hep yeni ve hep seni sevmek gibi iyi…

Haydar Ergülen
-sen güneş kokuyorsun daha!-

© Helen Galloway McNicoll,

Aşksokakta – Haydar Ergülen

HAYDAR ERGÜLEN AŞKSOKAKTA

Şu güneşi sen mi açık unuttun
şu yazın kapısını da ben
açık unutmuş olmalıyım menekşe
kokusunu gece, menekşe gözlerini
aşk açık unutmuş olmalı sevinsin diye
dünya!
Şu sevişirken şakıdığın kuşun sesini,
şu bazen iki karşı rüzgâr gibi estiğimiz
bahtiyarlığını yaşamanın, kim açık bırakırdı
sokak olmasa!
Bir kedinin gerinmesi diyorum açık saçık
yasaya karşı, sanırım şiirsokakta diye,
kedisokaktaysa şiir de sokaktadır
yaz da sokaktadır ağaçlar da, denizi mi diyorsun
deniz bir semttir şiirsokaktaya komşu
akıp giden bir şiirdir ama aramızdan değil,
biz kıyıyız denizsokakta!
Aşk mı, deli, nerede olacak akıpgidende,
bakıpgiden gözlerin yazda,
yakıpgiden kalbin uzakta
akıpgiden aşksokakta…
Beni seni severken bir bir
bunları söylemek istiyordum aslında!

Haydar Ergülen
-sen güneş kokuyorsun daha!-