İLİNTİ – Tuğrul Asi Balkar

TUĞRUL ASİ BALKAR İLİNTİ

unutkanlık olsa adı, kimse istemez bilirim
anımsayış için herkes atılır sanma
yaşamı bir şölen sandığın da oldu
bak o mahzun çocuk emindir bundan
uzaktan bile olsa

nefret olsa adı kaç kişi ister ki
sevgi için koşaradım herkes değil mi
ömrünü bir gülün kokusunda yitiren!
gerçekten yitirdiğin ömür mü? sorsana
yakından bile olsa

söz olsa adı sofrasına konuk edecek
şairler bulunurdu elbet, yoksa bulunmaz mı
sözcükler için bir çeyiz sandığı
kimlerin düşünü süsler kimlerin
tam ortasında

dinginlikle barışmadı hiç
suskunlukla durmadan boğuştu
yanığı olmayan bir şiir için
ölçüye gelmez imgeler kurdu
ne ıraksak ne yakınsak

biliyor yine de insan
kokusu, kanla barışık değildir
kulağını dayadığın yüreğin atışı

nasıl denirdi
bir şeyle her şey arasındaki ilinti

Tuğrul Asi Balkar
-Buzdan Parantez-

Aganta Burina Burinata – Tuğrul Asi Balkar

TUĞRUL ASİ BALKAR AGANTA BURİNA BURİNATA

bir sessizlik oldu uzun ve oldukça sıkıntılı – –
her sabah yağmur yağacak düşüyle taşıdığım şemsiye usandı ıslanmamaktan
sıçrayan her damlayı durgun bir göle fırtınalar biriktirmeye harcadım
yine de yorgun bir günü tökezlenmeden geçirecek kadar hırçın yüreğim
– aganta,

şimdi gemiler var limanlara güvenli
gemileri yelkenli açık denizlerin
– burina,

son isteği deniz açılmaktı karada boğulan çocuğun
türküsüyle
-burinata.

Tuğrul Asi Balkar
-bir sevinç depremi-

 

YALNIZCA KIRLANGIÇLAR BİLMELİ GÖÇ ETTİĞİMİ – Tuğrul Asi Balkar

TUĞRUL ASİ BALKAR YALNIZCA KIRLANGIÇLAR BİLMELİ GÖÇ ETTİĞİMİ

I.
(dedem ben küçükken ölmüştü*
dedemin evi vardı eski bir rum evi iki katlı denizi kaleyi gören
şirin bir bahçesi umutsuzlar için dilek kuyusu çiçekleri iki mandalina ağacı
pencerelerini açarlardı yazın bunaltıcı sıcaklarında
saçakaltına yuva kuran mübadil kırlangıç yavruları doluşurdu odama
dedem “pedimu, mino paluko, bırak kuşlarla oynamayı” derdi
ama ben yalnızca bakardım oynamazdım doyamazdım
daha fazlasını anımsamamalıyım
dedem ben küçükken ölmüştü)

kırlangıçlar göç edermiş yaz sonu göremezdim

*ölüm seni benden ayırabilir ama
aramızdaki sevgiyi asla

 

II.
(erkenden uyanmalıyım sabah vardiyası işçileri yola düşmeden
doğrulmalıyım yatağımda geceden gördüğüm düşleri hayra yormalıyım
kalkmalıyım yüzüme bol bol su çırpmalıyım
çay suyunu koymalıyım ocağa kalanıyla traş olacağım
pencereleri açacağım geçen günkü doludan arta kalan
erik çiçeklerinin kokusu doluşsun odama
bir güzel kahvaltı yapmalıyım haberleri dinlemeliyim radyodan
en temiz giysilerimi giymeliyim sırt çantamı açmalıyım
içine bunca yıl yaptığım yanlışları doldurmalıyım
-alır mı acaba-
ve ağzını sıkıca düğümlemeliyim, dağ çiçeklerine, pınarlara, denizlere
özüme başlayacak sarp bir yolculuk olacak
fırtınaları boran olup karşılamaya yürümeliyim koşar adım)

yalnızca kırlangıçlar bilmeli göç ettiğimi
sevgilimden bile gizlemeliyim

kırlangıçları görürsem söyleyeceğim

Tuğrul Asi Balkar
-Biriken-

BAŞTAN SONA – Tuğrul Asi Balkar

TUĞRUL ASİ BALKAR BAŞTAN SONA BİR

bir

yankılandım.
yankılanan dalgalar koşuyor kıyıya
iz bırakmadan
yankılanan unutulmuş ve uzak
bir şarkının son dizeleriydi anımsa
anımsa canlara vuran
yağan kardı bütün bir gece
gider mi gider gitme desen de

göçebe bir güvercin
o, kanatsız belki sevdalı
kim hayır diyecek
kim yadsıyacak
tek ışık gözlerimizdi
tek sıcaklık soluğumuz
sözlerimiz yorgun
düştü, kim kaldıracak
kim tanık bir an mı
kim tanık bir yaşam mı
bütün zamanları birden
bütün acıları birden
yaşamanın zorunluluğu
gider mi gider gitme desen de

Tuğrul Asi Balkar
-bir sevinç depremi-