ISSIZ BİR AŞKIN ŞİİRİ – Ahmet Uysal

AHMET UYSAL ISSIZ BİR AŞKIN ŞİİRİ

midilli üstünde
yön değiştiren, yağmur yüklü
iki bulut gibiydik onunla

gözleri toprak buğusu,
bafa bataklığıydı boynu,
göğsünde eski zaman izleri

bozkır ortasında susuz
sazlıkların kokusunu aldım
öperken dudağını

yağmalanmış
yüzünde
ıhlara ıssızlığı

eski nehir yatağımda
kuruyan yaz otlarıyla konuşa
konuşa uğurladım onu.

avanos toprağında
korunmuş güz hevenklerine
benzeyen kırgınlığını alıp gitti

yaz bürümcüğü akşamlar
kaldı bana ondan

Ahmet Uysal
-Şiirtüven-

yaz yolculuğu – Ahmet Uysal

AHMET UYSAL YAZ YOLCULUĞU

bursa’ya doğru,
yaz öpüşlü
mor dikenler kanatır
dudağımı.

nilüfer kavşağını,
geçerken usulca
ıslak göğsünü okşarım
bir gülün.

“can gibi cânan görürüm” *
külliyeler avlusunda
ürpertisiyle
muradiye’nin.

aşk vakti gelir;
şarap tortusu,
bırakır ağzımda
kükürtlü.

Ahmet Uysal
-Bursa’ya Şiirler-

*Sultan 2. Murat (gazel)

Görsel : Muradiye Külliyesi/Bursa.

 

Ahmet Uysal, (1938 – 3 KASIM 2011) Anısına saygı ve özlemle…

KIRGIN ŞİİRİN NOTLARI 3 KASIM 2018
KIRGIN ŞİİR NOTLARI

Biz gidiyoruz onlar
kalıyor bedenimizde
Adını unuttuğumuz
kuşların çığlığı
Buğulu sabahları
eylül sonlarının
Yıkık evlerimizin
tutuşunu sokağına
Isırılan bir elmada
kalan sıcaklığımız
Sevilen kadınlarımızın
solgun kokusu
Biz gidiyoruz susuyor
suları şiirimizin

Ürkek mimozalar boy
sürüyor güneşe
Kırgın bir sokak
yolunu yitiriyor
Bir şairin mahzun eli
tutuyor elimizi
Şiirin yıpranan gömleği
gömleğimiz oluyor
Kırık aynalara düşüyor
sureti ömrümüzün

Ahmet Uysal
-Uzak Yazlarda-

hoşça kal yaz ırmağı – Ahmet Uysal

42782825_2086478318028952_9162329217159921664_o

senden bana dünya dolusu
sözcük, buğulu söğütler kalmıştır;
ölümü yendiğim tılsımlı çakıllar
ağzı kekik kokan semenderler
kırgın aşk ezgileri kalmıştır

ayrılık falan değildir bu, sonsuzluktur;
sevdiğim kuşlar seninle kalabilir,
kırk şiirim takılsın isterim kıyılarına;
sabah yürüyüşlerinde söylediğim
algın kadınların hüzünlü türküsü…

türkülerim sende kalabilir.

Ahmet Uysal
-Yaz Irmağına Kırk Şiir-

kuşları bekleyen ırmak – Ahmet Uysal

AHMET UYSAL

biliyorum kuşları bekliyorsun,
çakıllarını, kumlarına gizliyorsun,
incecik nilüferler yetiştiriyorsun
çalı/yaz kuşunun aşk ötüşüne.

yazılmamış aşkın yasası böyledir,
renkler ve sesler menevişlenir,
dudağın geceyle upuzun öpüşür
kanadını tutmadığın kuşlar girer düşüne.

Ahmet Uysal
-Yaz Irmağına Kırk Şiir-

©Monet ..

kuşlarla birlikte ölüyoruz – Ahmet Uysal

AHMET UYSAL KUŞLARLA BİRLİKTE ÖLÜYORUZ

bize hangi rüzgâr yolu
kaldı evvel zamanlardan
avucumuzdan kayan kum
şimdi hangi ırmakta

adımızı ele veren zambaklar
çoktan kurumuş olmalı
mavi hayıtların gölgesinde
kuşkular mı uyuyor

zalim karanlık sürüyor
zehir damlıyor yazılarımza
gemilerimizin battığı melendiz’de
kuşlarla birlikte ölüyoruz

Ahmet Uysal
-Sonsuz ve Uzak-

geceleri hayal edilen şiirler – Ahmet Uysal

geceleri hayal edilen şiirler - Ahmet Uysal

daha dün gibiydi
her kimsemdiniz yanımda
yürüyüp giden belirsiz
patikalarında ormanımın
kır çiçekleri gözlemcisi
isimler bulucusu bitkilere
toprağa düşen cemreye
benzeten bütün böcekleri
avuçlarıma kuşdiliyle
dizeler yazma ustası

yenilgilerimle sığındığım
sunağımdınız denize esen
yaz yeli ürpertisi yalnızlığımın
kokusundan tanıdığım
ince ıssızlıklar çiçeği
dokunsam kırılan
yağmurlu nisanlar dalı
otların yüzüme değmesi
uzanınca toprağa

geceme upuzun serilen
dağ eteğimdiniz
yan yana getirilmiş
büyülü çiçekler senfonisi
sürüklenip yok olduğum
büyük sonsuzluk
renkleri tanımsız
gül çürüğü günlerinizde
unutmadım elimdeyken
kalbiniz olan elinizi

Ahmet Uysal
-Sonsuz ve Uzak-