AYRILIK AKŞAMLARINDA DÜŞÜNDÜĞÜM – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN AYRILIK AKŞAMLARINDA DÜŞÜNDÜĞÜM

Ayrılık akşamın sessizliği
Yarınını uzaklarda arayan
Bir rüzgârın önünde
Apayrı yönlere dönüp gittiğimizde
Gene ülkendeyim düşlerimle
Eşsiz bir çingene güzelliğiyle
Bilinmez yerlerine göçüyorum

Gölgeler silinirken
Çarşılardan kaçarken birileri
Kendi iyileşmez sessizliğine
Kim bilecek kimdik biz
Yağmurda yanyana yürüdük mü
Sustuk ya da bir şeyler
Sözlemek isteyip de birbirimize
Geçen gemileri mi gözledik sessizce

Bir dünyayı sarıyor gözlerimde
Düşünürken düşünürken ölür gibi olduğum
Kaygılarla örülmüş çocuk düşüncelerin
Bir sevinçtir sevdadır yüreğimde
İçimde derinimde ikide bir duyduğum
Ölümleri unutturan güzelliğin
Sen benim başedilmez sonsuzluğum
Belki de hem varlığım hem yokluğum
Ölümüm düşlerim bitmeyen çocukluğum
İlk soluk aldığım gün zamanların içinde

Afşar Timuçin
-Akşam Türküleri-

SANILAR – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN SAYIKLAMA

Şimdi belki benim gibi ölesiye yalnızsındır
Uçan kuşları gözlemektesindir tek başına
Çamların yeşiline dalmış gitmiştir gözlerin
Radyo dinliyorsundur ya da susarak
Bir kitabı okumaya çalışıyorsundur kim bilir

Sonsuz güzellikte bir aşk düşünüyor olabilirsin
Belki de anılarını deşiyorsun bir olmazı
Bir açmazı derinden derine kurcalar gibi
Bir kahve içmeyi bir elma yemeyi kurarak
Saatine bakıyor olabilirsin uykulu gözlerle
Çocukların oyununa dalmış gitmiş olabilirsin

Mahpus gibi tutsak gibi belki köle gibi
Yarını olmamak gibi bir duygu içindesindir
Belki de kendini bağışlamıyorsundur
Benim hiç bilmediğim bir şeylerden ötürü
Kırık trenler gibi öylece kalakalmışsındır
Kalkıp gidip çekirdek almayı düşünüyorsundur
Ya da uyumak istiyorsundur her şeyi unutmak için
Belki sen de benim gibi ölesiye yalnızsındır

Afşar Timuçin
-Akşam Türküleri-

Akşamdan Kalanlar – Afşar Timuçin

afsar-timucin-aksamdan-kalanlar-seydi-kizilozz

Akşam serin
Bir şarkı sıcaklığı
Denizden doğru gelen

Diyelim Sarıyer’den dönerken
Saçların yüzümde elim omuzunda
Akşam bir kitabın hem sonu
Hem başı gibi uzun
Açılır önümüzde

Akşam çocuk oyunlarından
Arta kalan bir imge yığını
Dağılır simgelenir
Gözlerimizde sessizce
Bir doğru gibi beliren
Akşam zamanların azçok
Kendine sıkışıp kalmışlığı

Akşam yeniden
Başlamak için kendimize
Durup dinlendiğimiz bir serüven
Akşam sevinç
Akşam düş kırıklığı

Afşar Timuçin
-Akşam Türküleri-

 Görsel : Seydi Kızılöz

OLUR OLMAZ AKŞAMLAR – Afşar Timuçin

afsar-timucin-olur-olmaz-aksamlar-c-serkan-salman

Her zaman garip geçişler vardır
Doğru dürüst yaşamış biri için
Ah benim gibi çılgın eskileri
Akıllıyla akıllı deliyle deli
Çokları için gene de gariptir

Bir gün sonuna kadar yapayalnızsa
Gene de iyi biliyorsa beklemeyi
Hiçbir şey yokmuş gibi gülümseyerek
Siz buna ne dersiniz doğru söyleyin
Hele ne olursa olsun unutmadıysa
Seni ölesiye seviyorum demeyi

Kınanmayı da hor görülmeyi de
Kendini bildiği kadar biliyorsa
Bence bir azizden çok bir gariptir
Ve bir şeylerden sıkılmıyorsa artık
Çok şey beklemediği içindir
Yani her zaman yollar vardır önünde
Uzun yollar gitse de gitmese de

Afşar Timuçin
-Akşam Türküleri-

Görsel: Serkan Salman/ Uludağ

 

İSTERSEN AL GÖTÜR BENİ – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN İSTERSEN AL GÖTÜR BENİ

Ölümsüz gülüşünle başlıyorum
Her güzelliğe her sevince
Bir yağmur ince ince
Sürerken beni başka zamanlara

Zamanla yorgun hanlara
Dönüyor işte gördün her şeyim
Kuru topraklar gibi dağılıyor belleğim
Sınırsız bir boşluğu süre süre

Yorgunum çok uzaklardan geldim
Kaygılar sıkıntılar yaşadım uzun uzun
Korkuyu yakından tanıdım
Ölümsüz düşmanı oldum korkunun

Şimdi bakışınla bağlanıyorum
Kocaman bir dünyaya umutla
Bir akşam aşılmaz kaygılar
Çağırırken beni sonsuzluğuma

Sıcaklığın beni alıştırıyor
Soğuk ve yağmurlu akşamlara
Üşümüş bir kedi gibi sığınıyorum
Ellerine ayaklarına saçlarına

Afşar Timuçin
-Akşam Türküleri-

SESSİZ AKŞAM DÜŞLERİ – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN SESSİZ  AKŞAM DÜŞLERİ

Bembeyaz akşamlara çıkmak
Deniz kıyılarında ya da dağ başlarında
Daha doğar doğmaz sarhoş
Pırıl pırıl bir günden
Akşam gelin gibi süzüle süzüle
Yamaçlardan ağır ağır inerken
Seni duymak seni sevmek seni okşamak
Seni konuşmak ve seni susmak
İlk karanlıkla birlikte erkenden

Senin hazırladığın sofraya oturmak
Senin yaydığın çarşafların üzerine
Uzanıp uzun uzun düşünmek seni
Dünyayı yepyeni güzelliklerle
Yeniden yaratır gibi
Elinle kapladığın yorganı örtünüp
Seni duymak seni düşünmek seni bulmak
Haritaya yeni bir ada yazdırır gibi
Her yanını her şeyini öğrenmek
Saçlarını boynunu sırtını belini
Kollarını omuzlarını dizlerini ayaklarını
Hatta ayıp olmasın en gizli yerlerini
Yani baştan sona seni ezberlemek

Afşar Timuçin
-Akşam Türküleri-

Akşama Direnirken – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN AKŞAMA DİRENİRKEN

Ne sabahın sıcaklığı ne akşamın kara yüzü
Beni benden alıp unutturabilir seni
Ne rüzgârlar yedik seninle ne yağmurlarda ıslandık
Geriye dönüp bir bak ne sevinçler biriktirdik
Ne kaygılar büyüttük olur olmaz

Günün bütün ışıkları yüzünde toplanırken
Saçların yüzüme değdi sen sezmedin
Oracıkta onu bunu gözleyen martılar da görmedi
Unutabilir miyiz hiç bir sevinç gemisiydi
Altımızda oynayıp duran dünya

Bakırdan oyulmuş bir akşamın eşiğinde
Korkmalı mıyız bilmiyorum kendimizden ve her şeyden
İnsanlar gene üstümüze gelir mi
Düşünmeli miyiz uzun uzun doğru mu yaptığımız
Diye hatta suçlamalı mıyız kendimizi
Ya da her zaman olduğu gibi boş verip ona buna
Yaşamalı mıyız sonuna kadar güzelliğimizi

Afşar Timuçin
-Akşam Türküleri-

Özlem – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN ÖZLEM

Beyaz güllerden sessizce
Geçer dağılır durulur
Deli bir akşamda
Aralıksız vurur özlem

Der ki hiç çekinmeden
Çek git çocuk yüreğinle
İçindeki kaleleri yık ellerinle
Sonsuz göklere uzan

Özlem öyle bir şey ki zaman zaman
Kendi kendinin çılgını
Kılar durmuş oturmuş
Eski akşamları bile

Beni kurtarmak için
Içimdeki başedilmez yırtıcıdan
Bir çaresizlikte beni
Gidişlere iter özlem

Yorgunlukların izidir
Onmazlığıdır susuşun
Eksik bir günün gizidir
Özlemde tortulanan

Sabahın ilk ışığında
İlk kuşlar günü dağlara sererken
Seni güle söyleye
Bana getirir özlem.

Afşar Timuçin
-Akşam Türküleri-

Akşam Serüvenleri -Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİNAKŞAM SERÜVENLERİ

Bir seferden döneriz seninle bazı akşamlar
Gün bulutları açık mora boyadıktan az sonra
Bile bile karanlığın bizi kalın örtülerle örteceğini
Son ışıklara dalarız koşa koşa gene de
Sürgününüm, izini sürerim her yerde seve seve
Alacakaranlıkta hem özlemlin hem öksüzün olmak için
Kapanmaya hazırımdır kat kat kendi üstüme

Yağmurdan güneşten poyrazdan uzun yollardan
Biz şimdi gurbetimize çıkıyoruz, vakit tamam
Çanlarla, türkülerle, davullarla ayrılmak uzak bize
Yüzüme vuran sıcaklığınla çocuk dudaklarınla
Sen giderken ellerimde ellerinden ayrılmanın öfkesi
Varlığında yeniden kurulur eksiksiz bir sıla

Seni her düşünmemde benzersiz bir yurt özlemi
Bana düşen gelişini aralıksız beklemek
Beklerken bakışında eriyip gitmek yavaşça
Beklerken sonsuz bir ormanı yürümek saçlarında
Benim tutkum ölümüm serüvenim bu işte.

Afşar Timuçin
-Akşam Türküleri-

 

Sanı – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN SANI

Ben açıklarda pembe su kuşlarının
Öpüşlerinden sağılıp gelmiş olabilirim
Nisan yağmurları gibi

Düşlerinde dağlar devrilen bir çocuktum
Dünyanın en çılgını derdin bana
İçimde buzlar dağılır denizler kabarırdı
Git git bitmez zamanlardan geçerdim
Dağların çağrılısıydım baştan beri
Sen beni korkunç salıncaklarda sallamasan
Bir gün bir rüzgâra takılıp gidecektim
İğrenç yaratıklardan kurtulurdum böylece
Uzak adalardan birinde ülkem vardı
Gündoğumları kadar güzel sevgilim
Her akşam benim için sessiz sessiz ağlardı
Bir gün nasıl olsa oraya gidecektim

Bilemiyorum nedir
İçimde bilinmedik gökler var
Annem beni kuşlar doğurmuş olmasın

Afşar Timuçin
-Akşam Türküler-