Akşamın İçinden Geçen Kadınlar – Çiğdem Sezer

ÇİĞDEM SEZER AKŞAMIN İÇİNDEN GEÇEN KADINLAR Pascal Campion

4.

sessizliğim duyulsun istemedim
bozuk bir musluk geceler boyu
kehanet gibi damlayıp durdu
‘senin adın “uzak” olsun
senin adın “uzak” ‘
çatıdaki baykuş durmadan ötüyordu

her şey bekleyebilir sanıyorlar
çocuğun büyümesi acının hafiflemesi
oysa ne zaman sıkılsak akşam oluyor
zamanın içinden geçiyoruz
zaman içimizden geçiyor
kurtlar bile beklemiyor puslu havayı
kuşlar bile ağaç bile beklemiyor
biz toplanmış bekliyoruz hayat evimize gelecek
bir çay içimi bir konukluk süresi işte o kadar
yaz bitiyor kış da
bahar ara sıra bir çiçek dalımızda
sonrası filizkıran fırtınası
işte bu; durdukça koyulaşan o kirli su

hiç inanmadım masumiyetine çocukların
cennetin vaat edilmiş güzelliğine
oysa işe yarar şeydir inanmak
iyi düzenlemiş bir ev
kullanışlı bir yaşamak
inanmak böyle bir şeydir dolabın işlevselliğine
söküklerin dikilip yenilenmesine
duvar kâğıtlarının değiştirilmesine
ben yalnızca bulutlara inandım
yağmurdur diye
bütün bunlar iyi gelir acıyı alır
insan kendine başka nasıl katlanır?

kavurduğum soğan yakıyor dünyanın gözlerini
gözyaşlarını iyiliğe yoruyoruz
kötülük renkliydi ve sıcak
aşk böyle bir şeydi
tutkuyla bağlanmak ruhun inceldiği yere
kedere ateşe ve sülfüre
kötülük yakıcıydı ateşti
cehennem tutkuyla vardığın yerdi

kim söylüyor bunları ben adımı şaşırdım
sorarlarsa, aklımda diyorum, erteliyorum
herkesin herkesi tanıdığı kasabaları bu yüzden sevmiyorum

Çiğdem Sezer
-Küçük Şeyler Mevsimi-

 

Görsel :Pascal Campion

Akşamın İçinden Geçen Kadınlar – Çiğdem Sezer

ÇİGDEM SEZER AKŞAMIN İÇİNDE GEÇEN KADINLAR 2

2.

bir dalgınlıktım dünyanın gözünde
tozlu eşyalar arasında
kaybolmuş bir dalgınlık
iyi geliyordu sıkıntıya yelken açmak
rüzgâra vermek sustuklarımı
şefkat diye bellemek kıyıyı döven dalgayı
iyi geliyordu, adımı sorsalar şaşırıyordum
herkes bir şeylere inanıyordu oysa
herkes bir şeyler ezberliyordu
günaha ve sevaba ve iyiye kötüye şeytana meleğe

zor zamanlara işe yarayacak bir şeylere
inanabilirdim bir çiçeğin ansızın büyümesine

bir çiçeğin ansızın büyümesine inanabilirdim
uzandığım yatağın gökyüzüne dönüşmesine
yıldızların gülüşürken çıkardığı seslere
inanabilirdim işe yaramayan bütün şeylere

aslında yanlızca buna inandım
sevişen avuçların terlemesine

Çiğdem Sezer
-Küçük Şeyler Mevsimi-

DİNA – Çiğdem Sezer

ÇİĞDEM SEZER DİNA

1.

bana öğrettiğin dilleri
yuttum Dina
bir sarmaşığa dönüştüler
tersine büyüyen

giderek birbirinden uzaklaşan
kara parçaları gibi
kelimeler

onları doldurduğum çanağı
kırdım ve kuyuya attım
susarak kazdığım kuyuya
sakladığım mektup
hiç okunmadı

şimdi bana cesaret ver
fısılda
Dina*
kelimeler
neden canımı yakıyor hâlâ?

Çiğdem Sezer
-Küçük Şeyler Mevsimi-

*Dina, İsrailoğullarından Yakup’un ilk karısı Lea’dan olan kızı..

Ellerin Değince Denizlerime – Çiğdem Sezer

ÇİĞDEM SEZER ELLERİN DEĞİNCE DENİZLERİME

kalkıp bir ağacı suluyoruz ellerinle
yağmura bakıyoruz hep yağıyor
Pirinçhan’da bir gramofon
– beni kör kuyularda…

ellerin öylece duruyor masada
kuyum ustası ellerin
bir şunu unutmuyorum
gülerdin, şenlenirdi bahçelerim

ben alıp ellerini uzaklara gideyim
ardım sıra kambur cüce
çevirin çemberini
alıp gideyim ellerini… ellerinin
tenimdeki gül döğmesini

kaç kış uyudum unuttum
karlar nasıl erirdi soğuk göllerde
paslı dilim ağulu dilim kekeme
çamaşır günleri kapı önleri sevişmeme
saatleri evlerin, bir peygamber çiçeği
ağızda yarım bir cüzle
beni ezberle diyor, beni ezberle
bir bunu unutmuyorum, bir de
parmak izlerini, ateşler içinde

kaç vurgun kaç hastalık
ölmedimse, telkari gümüş
ellerin, işlediği için
bir gül
bir daha
köklerime

bir şunu unutmuyorum
aşk en güzel yenilgi
ellerin değince denizlerime..

Çiğdem Sezer
Agora/309

Gökyüzünü Kimsem Bildim Sokağı – Çiğdem Sezer

ÇİĞDEM SEZER GÖKYÜZÜNÜ KİMSEM BİLDİM SOKAĞI

kırmızı kiremitlerin gölgesinde suluboya
bir resmin kimsesizliğiyle
durmaktan kapkararmış
gökyüzünü kimsem bildim sokağı
kopuk bir düğme bir çın bir bilye
boş evler küs balkonlar bulaşıcı
sessizlik hayata bahane

emanete bırakılmış eşya
hiç gitmemiş gelmemiş
budanıp yeşermemiş
gibi eksik gibi kayıp
ikiye geç bire erken
say ki kına gecesi ertesinden
gibi saklı gibi ayıp

Ölüme kıyas
göğsünde künye
gibi kapanırken gül
gökyüzünü kimsem bildim
sokağında kadınlar
aynı şarkıyla gömülür:

avcumdaki yıldızı
asacak gök kalmadı
bu bin yıl da yağmadı kar
bu bin yıl da
kırmızı kiremitlerin altında
gökyüzü kimsenin olmadı

Çiğdem Sezer
-denizden geçme hâli-

YAĞMUR YAĞIYOR GİBİ – Çiğdem Sezer

ÇİĞDEM SEZER YAĞMUR YAĞIYOR GİBİ

nasıl unuturum bir sap menekşe
ağzının kıyısında duruyor, öylece
uyuyorsun, nasıl…………. ölüyorsun

upuzun kavaklar devrilir gibi
değil, dağ yıkılır orman tutuşur
gibi değil, bir nehir
akıyor gibi ölüyorsun.
ağzının kıyısında bir sap menekşe
gibi duruyor yaşın.

şimdi başkalarının oturduğu
evlerdeyiz, birer balkon
birer eşik olmaya
yeraltından yaralarımızla
şimdi başkalarının oturduğu
evler odalar olmaya

yaşamak ki mavi bir şal boynunda
kar üstünde ayak izlerin, gülüyorsun
sürgit bir acı bu, nasıl unuturum, yağmur
yağıyor gibi
ölüyorsun.

Çiğdem Sezer
-Varlık Şiirleri Antolojisi-

Yüzük Parmağım – Çiğdem Sezer

ÇİĞDEM SEZER YÜZÜK PARMAĞIM (C) Nobuhiro Suhara

kuşlardan kalma bir boşluk
adını hayat koy, uzun acısın

biz böyle içimizden iki kişi

bir dağcıymışsın ne kadar gitsen o kadar uzak
bende kar birikmiş bir zirve
unutmak kadar bir çukur sende

güz en çok teni acıtır
güz gibi bir leke gövdemizde
sana çıplaktım sen dağa dönük
pıhtı gibi düştüm kendime

bahçemdeki kâfur ağacı
kimse girmesin için büyüyor
ölümü çağırıyor siyah sesli müezzin
gökyüzü üstümüzde eskiyor

sus, cümle yetimler hatrına
ve yoksullar yoksun’lar
onca vahşi dans ediyor tepemizde

bu güz çok üşüdüm kuşlar da gitti
suskunluğu dil edindim
esmer bir çocuk büyüttüm sendendir diye

güzmüş yapraklar birikmiş
yüzük parmağım batmış kalbime
bahçem sana
dalgınlık ve kar
aramızda açılmış bir şarap
ve zalim bir rüya var

Çiğdem Sezer
-denizden geçme hali-