DAĞLARA – Ahmet Muhip Dıranas

AHMET MUHİP DIRANAS DAĞLARA

Gel! Seninle yüce dağlara çıkalım;
Yalnız yüce dağlar benim aşkıma eş.
O dağlar, hani her gün doğar ya güneş,
Orada. Orada eğemen o iklim.

Köroğlu gibi hür yaşarım orda ben.
Ne isteklerime vurulmuş pıranga
Ne de aşkın sonu vardır o dağlarda;
Sen var, ağaçlar gibi her yıl yemişlen!

Boşuna sarmaz şu belini kollarım,
Gebe kalırsın her tutup öpüşümde
Ve bir gün taze bir kanla iner kente
Bir boz kurt sürüsü gibi oğullarım.

Gel! Seninle yüce dağlara çıkalım;
Gör, kartalların havada akışını.
Yıllarca kızılı sarsın bakışını,
Aysız gecelerde ateşler yakalım.

İnsan çilesini almaz oldu aklım
Soyun, şehrin sana giydirdiği gömlekten,
Yakın dostlarına bahs aç ölmekten
Ve gel benimle, kaçalım kaçalım…

Sıra sıra ufukta alınları ak
O dağlar, ötesi mavi gök, tanrılar…
Toprağa, ateşe, suya dönüş tekrar
Havada başıboş tüy gibi uçarak.

Ahmet Muhip Dıranas
-Ağrı/Şiirler-

Son bulut sıyrılınca… – Ahmet Muhip Dıranas

AHMET MUHİP DIRANAS SON BULUT SIYRILINCA

Son bulut sıyrılınca üstünden
Beyaz alevden bütününle sen
Hayalimde belirmeden daha,

Gece yeryüzü varıp uykuya
Issızlıkta ay inince suya
Benzedin odamda bir sabaha.

Aman dur! ve hiç kıpırdama ki,
Kusursuzluğunda başlar belki
Kalbi ulaştıran yol Allah’a

Sonsuzsun bu ak güzelliğinle!
Ölüp, ölüp de her an sevginle
Dirilmek… bir, bir daha, bir daha…

Ahmet Muhip Dıranas
-Bütün Şiirleri-

SELÂM – Ahmet Muhip Dıranas

Ahmet Muhip Dıranas SELÂM

Uçuyor, duran bir ânın havasında
Işıktan kuşları bir akşam seherinin;
Gündüzün geceyle buluşan noktasında
Yaklaşıyor musikîsi eteklerinin.

Ve sanki ufkuma baştanbaşa gül rengi
Kanatlarını açmada bir altın devir.
Başlıyor ömrün ve ölümün güzelliği,
Söyleyecek şimdi zaferlerini şiir;

Selâm, sonsuzluğun aydınlık bahçesinden
Selâm, senelerce, senelerce evvele,
Hatırası kalbe ışıklarla dökülen
En sevgiliye, en iyiye, en güzele.

Geçmiş bir zamanı kalbim bulmak üzredir,
Tamamlanacaktır yarım kalmış rüyalar;
Ey hafıza! cömert memenden beni emzir,
Zengin renklerini ufkuma dök, ey bahar!

Uzattığımız bu tası dolduracak mı
Yine bol sularla akarak o çeşmeler?
Yoksa, hiç bulunmayacak kadar uzak mı
Dudakları öpüşlerle dolu geceler?

Ey pembe akşamların karasevdaları!
Güzelliklerine doyulmamış zamanlar!
Ergen yastığının ateşten rüyaları!
Ey, saf kalbimizde doğmuş ve ölmüş anlar!..

Hatırası kalbe ışıklarla dökülen
En güzele, en iyiye, en sevgiliye
Selâm, sonsuzluğun aydınlık bahçesinden,
Selâm, senelerce, senelerce öteye…

Ahmet Muhip Dıranas
-Selâm/Bütün Şiirleri-

HEYHAT – Ahmet Muhip Dıranas

AHMET MUHİP DIRANAS HEYHAT

Neden sonra
Gelin bana, yeniden gelin
Harvurup savurduğum anlar!

Doğrulun mezarlarınızdan
Boş yere harcadığım günler!

Durun, geçmesin zaman, durun
Elimle kurduğum saatler!

Haydi, yola artık, tavlada
Çoktandır beklettiğim atlar!

Emzirin, emzirin açlığımı
Vakitsiz sağdığım memeler!

Açık denizlere çıkın, ey
Koyda uyuklayan gemiler,

Neden sonra…

Ahmet Muhip Dıranas
-Denizi Özleyen Çocuklar-

Gerçek – Ahmet Muhip Dıranas

AHMET MUHİP DIRANAS GERÇEK

Uyandığı zaman gökte yıldızlar
İnsan düşünür: belki de Allah var!
Tanrısal bir öpüştür söken şafak.

Ne hoştur insanın bir gül açası,
Koşan göklerde kuş gibi uçası,
Bulutlarla yağmur olup ağlamak.

Gitmek, sona ermeden… bir zamanda…
Başıboş bir tekne gibi ummanda;
Fırtınalarda ne yelken, ne bayrak.

Fakat beni sen uyandır, ey zekâ!
Bak, işte önümde her günkü çorba,
Ekmek, kaşık ve kâsesiyle bu aşk.

Sarhoş eden, davet eden bu olum
İçinde ben salt bir ademoğluyum,
Korkan, ölüsünü hatırlayarak.

Ey, ışığın boşandığı gerçek düş!
Bütün zamanı kucaklayan öpüş ;
Yaşamak… eken insan, veren toprak.

Ahmet Muhip Dıranas
-Şiirler-

Ahmet Muhip Dıranas (1909 – 21 Haziran 1980) Anısına saygı ve özlemle..

AHMET MUHİP DIRANAS VE EŞİ MÜNİRE

“Münire’ye,

Bir gün, laf arasında, bana: ” Bir beşik gibi sallanır dünya, rahat uyusun diye bütün çocuklar…” gibi bir söz söylemiştin. O gün bu gün düşünürüm ki, insanların barışını ve evrensel sevgiyi daha özge bir biçimde anlatmak kabil değil.
Ben yaşantımı şiire, şiirimi de bu sevgiye verdim. Sanırım, kitapta savaş sözcüğünü bulmayacaksın. Kaldı ki, esinim senden gelir. Onun için, kitabı, sevinerek, sana armağan ediyorum; sana ve bu inançla yaşayanlara ölenlere…

8.7.1974
Ahmet Muhip Dıranas “

 

Görsel: Eşi Münire Hn. ile..