Mektup – Ahmet Muhip Dıranas

AHMET MUHİP DIRANAS MEKTUP

Dost, dost diye deli derviş gezdiğim,
Bir ağladığım, bir güleyazdığım,
Adını dağa taşa kazıdığım

Benim bir tanem dost, gözümün nuru!
Tutmaz elim, topal ayağım uğru,
Amansız kara bahtımdan ötürü

Kan ter dolandığım yollar gölgesi,
Kara ekmeğimin akça mayası,
Susayınca çağıldak sular sesi,

Ay aydınlığım, gün ışığım, canım,
Bayramım, bolluğum, yemişim, yenim
Göz yaşımı gözden gizli silenim!

Pek garipçe kaldım köyümde ıssız,
Otsuz ocaksız, akılsız, ayvazsız.
İki elin kanda olsa durma tez

Dağ başını duman almadan beri,
Eyüp sabrım, eyi düşlerim yoru,
Yet bu yana! Avareyim, yet, yürü!

Ahmet Muhip Dıranas
-Bu Köyün Bir Garip Kişisi-

Yağmur – Ahmet Muhip Dıranas 

48420962_2210086795668103_2727389299082264576_n

Ekseri sonbahar gecelerinde
Sızarken camlardan ince bir yağmur,
Düşünürüz, her şey yerli yerinde
Ama gözlerimiz niçin doludur?

Bazan ellerinde gümüş bir tasla
Ümitler yaklaşır bize, bin nazla,
“Kapa gözlerini” der, “uyu hazla!..”
Sızarken camlardan ince bir yağmur.

Ahmet Muhip Dıranas
-Yağmur, Gül ve Eller-

DENİZİ ÖZLEYEN ÇOCUKLAR – Ahmet Muhip Dıranas

Sally Swatland http:/www.tuttartpitturasculturapoesiamusica.com;

Bahar sabahlarında bir, iki, üç, beş, on,
Altın rengi başları altın bir madalyon,
Göğüslerini yelken gibi gere gere.
Ve kollarını doğan güneşe açarak,
Büyük su’yu özleyen çocuklar, yalnayak,
Koşarlar dalgaların koşuştuğu yere.

— Bu bahar toplayınca son güllerimizi,
Coşalım, coşalım, coşalım! Ve rüzgâr
Gibi denize doğru koşalım, çocuklar!
Umut en güzeliyse dünyalarımızın,
Şen cennetine değin rüyalarımızın
Şahlanan bir at gibi sürelim denizi…

Ve denizde bir temiz yıldızlı gökyüzü,
Büyük su’yu özleyen çocukların yüzü…

Ahmet Muhip Dıranas
-Denizi Özleyen Çocuklar-

BİR KAVSİN ALTINDA ŞEHİR – Ahmet Muhip Dıranas

A.M.DIRANAS BİR KAVSİN ALTINDA ŞEHİR sabahattin_kayis_FatihCamii

Her gün biteviye bu ihtiyar kentin
Kaldırımlarına yağar mavi tüyler
Her gece ya bir gitar ya bir mandolin
Biteviye, hüzünlü bir şarkı söyler.

Dar dar sokakların pencerelerinde
Birer kuş oturmuş ihtiyar kızlardan,
Sabırla, özenle ruhun kederinde
Örerler bir kara kefen yıldızlardan.

Apartmanlar sarı ayın mahrutunda
Başbaşa vererek kollarken havayı,
Dostlar bir ışık ve gölge hududunda
Soyarlar, soyarlar bir siyah meyvayı.

Minarelerse bu şehrin birer kolu
Gibi gökte Rabbı işaret ederler
Ve her şeye baskın bir gece, korkulu —
Bir Kervankıranın altında ilerler.

Ahmet Muhip Dıranas
-Her Şeyin Uzaklaştığı Saat-

©Sabahattin Kayış, Fatih Cami..

RÜYA – Ahmet Muhip Dıranas

RÜYA - Ahmet Muhip Dıranas

Bir rüya vardı masamdaki güllerde:
Tomurcuklanıyordu bahar dallarda;
Bizimkine benzemez olan illerde
Al bir at üstünde dörtnal gidiyordum.

Kurulmuştu benim adıma bir saray,
Çevresini dolanmış gümüşten bir çay;
Ve açlar geçiyordu hep alay alay,
Sonra sayısız tutsaklarım ve ordum.

Baktım. yaşadığım yer keçe bir çadır,
Boynuma gölge etmiş kanlı bir satır;
Başı bir güneş gibi düşen bahadır
Ve içimde bir korku değil duyduğum.

Koşuyordu sonsuz düzlere bir tren,
Beni bilmediğim bir yere götüren;
Ölüm kıyılarından haber getiren
Bir ak güvercindeydi son umudum.

Birden küçük çocuktum anne dizinde
Bir yazılar vardı annemin yüzünde
Denizlerden yüzüme vuran esinde
Diz üstü Tanrıya dua ediyordum.

Ahmet Muhip Dıranas
-Denizi Özleyen Çocuklar-

Dünyaya ve İnsanlara Dair – Ahmet Muhip Dıranas

Dünyaya ve İnsanlara Dair - Ahmet Muhip Dıranas

Gönlümüzden esen bir uygun rüzgârla
Açılır engine kafile kafile
Vurup alnımıza serin gölgesini,
Ağustos böcekli yaza dalgasını
Bulutlar.

Bilir misiniz, bizden uzaktakiler
Neler taşır size her gün şu gemiler?
Aşarak binbir dağdan, engin denizden,
Bilmedik yerdeki kardeşlerinizden
Umutlar.

Ahmet Muhip Dranas
-Her Şeyin Uzaklaştığı Saat-

Ahmet Muhip Dıranas (1909 – 21 Haziran 1980) Anısına saygıyla..

35884163_1932670313409754_4862257081945686016_n

DAĞDAN AŞAĞI

Ben olmasam insansız bir dağ;
Hep karlı, rüzgârlı, bulutlu,
Allahsız ve şeytansız bir dağ,
Dilsiz gökyüzüyle kısıtlı.

Bu dağdan aşağı baktığımda
Hayret! ne kadar cücesiniz,
Ne kadar çelimsiz ve hurda,
Karınca kaderincesiniz.

Kolan vurup salıncağında
Bu aldanışın, deli deli
Gülmektesiniz; sözüm ona
Yaratıkların en güzeli!

Ahmet Muhip Dıranas
-Ağrı 91-