YİTİK CENNET – Aziz Nesin

AZİZ NESİN YİTİK CENNET
 
O altıncağ cennetini yitirdik mi çoktan
Adresini bile unutmuşuz
Bir dumansı bir buğumsu bir bulutsu anılar
Yoksa hiç yaşamamış mıydık o cenneti
Yoksa sen hiç mi olmamıştın
Ben hiç yaşamamıştım belki de
Yoksa uydurduğum öykülerden
Biri miydi yaşamım
 
Gözlerim görmüyor şimdiyi
Ama geçmişi görüyorum bütün ayrıntılarıyla
Tıpkı bir teleskopla seyreder gibi bir yıldızı
Görüyorum yıllar önceki halimizi
Bak bak ikimiz de sarhoşuz belli.
Önce sen düşüyorsun sonra ben
Görüyorum o gülün altında öpüştüğümüzü
 
Sen gerçekten var mıydın sevgilim
Ben gerçekten yaşamış mıydım seni
Bir altıncağ cenneti var mıydı yaşadığımız
Yoksa ne sen vardın ne ben yaşadım
Bu da bir öykü müydü uydurduğum
 
Aziz Nesin
-Bütün Şiirleri 1-

Önce – Aziz Nesin

48384437_2204151762928273_1516506673944985600_n

Önce söz var idi
Diyorsa da kutsal kitaplar
İnansa da buna kimi şairler
Doğru olmadığını gösteriyor
Kutsal olmayan kitaplar

Önce zaman vardı
Sonra mekân oluştu
Sonra can
Daha sonra insan

İnsan önce sözü yarattı
Söz açtı sözü
Ve en sonra insan
Ne çok ne çok tanrı yarattı

Aziz Nesin
-Bir Aşk Var Bir de Ölüm-

Aziz Nesin, (20 Aralık 1915 – 6 Temmuz 1995) Anısına…

48393709_2204134516263331_4752626714570391552_n

Bütün Güneşleri Yalnızlıklar Doğurur

Şubat ortasında ılık bir gece
Gecenin ortasından Nil geçiyor yumuşacık
Zaman gibi akıyor aktığı görünmeden
Sonsuz gökte tek yıldız kocaman

Senin aklında hiçbişey
Benim aklımda herşey sandığım tek şey
Yan yana ama can cana değil
Ne denli uzaklaşmışız birbirimizden

Dürbünün iki ucundan bakıyorum
Bu çöl gecesinde küçüle küçüle yitiyorsun
Bir de bakıyorum şiirime doğmuş bir güneşsin
Artık biliyorum bütün güneşleri yalnızlıklar doğurur

Aziz Nesin
1995
-Sıvas Acısı-

DİRİLİŞ – Aziz Nesin

Gittikçe artıyor yerçekimi
Çek elimden
Kurtarsın yerçekiminden
Aşkın çekimi

Akıyorum aşağılara sızım sızım
Duyuyorum içimdeki derinlikleri
Öpe öpe çek çıkar
Soluğunla dirilt beni

Kumsaldan nasıl sızarsa sular
Çöküyorum en dibe azar azar
Dağılıp parçalanıp ayrılıyorum
Topla beni tut beni

Yağmurca gözyaşlarınca
Aşağı aşağı çizgilerim
Al avuç avuç fırlat gökyüzüne
Yeniden yarat beni

Aziz Nesin
-Seviye On Ölüme Beş Kala-

Sen – Aziz Nesin

Bu gece senin için içiyorum
Ama senlerden hangi sen
Öyle sarhoşum öyle sarhoşum
Senleri birbirine karıştırıyorum

Bir bakıyorum Akdeniz’sin çifte kavrulmuş
Bir bakıyorum ki Ege’den süzülmüş
Bir bakıyorum Boğaziçi’nden savrulmuş
Bunca senden hangi sen şaşıyorum

O denli çoksun ki yok sayılırsın
Kadehimde beni öpen hangi sen
Elini ellerime aldığım şimdi
Parmaklarımla taradığım saçlarını
Samanyolu’nu benim için söyleyen
Söyler misin bu geceki sen
Bendeki senlerden hangi sen

Aziz Nesin
-Hoşçakalın-

Çoğullaşmak – Aziz Nesin

AZİZ NESİN ÇOĞULLAŞMAK  Alexander Plekhanov 1.jpg

Yeşiller kaçıyor dağlara dağlara
Ağaçlar kurtlar kuşlar
Ben de vurdum kendimi dağlara
Yükseldikçe doruklara dağlaşıyorum
Ayağımın altında eziliyor koca kent
Kurtuluyorum pisliğinden kendimin

Bulutların içinde görmeden bulutu
Şaşırtıyor ağaçların görkemi
Ormanda tutkularımın uğultusu
Kardeşim ağaçlarla ormanlaşıyorum
Dağca ormanca konuşuyorum
Kurtuluyorum tekliğimden kendimin

Arıtıyorum kendimi ağaçlar gibi
Niçin gökyüzünde tanrılar
Doruklardayken anlıyorum
Gittikçe kopuyorum yerçekiminden
Gökçekimine yaklaşıyorum
Tekillikten kurtulup çoğullaşıyorum

Aziz Nesin
İzmit Kartepe
1989
-Hoşçakalın 1990-

©Alexander Plekhanov