Kanayan Şiirler – Yusuf Alper

YUSUF ALPER KANAYAN ŞİİRLER VIII KUYUDA

VIII
KUYUDA

Gelir üzüncün rüzgârı yüreğime oturur
Kimin baltasıyla kesildiği bilinmez
Bir büyük ağaçtan koparılmış dal
Gibi sallanıp dururum boşlukta
İçimin boşluğunda içimin fırtınasında
Akın akın kopup gelen özlem dalgaları
Kayalara vuran bir deniz gibi
Öyle dalga dalga vurur içime

Ben karanlıkların yalnız çocuğu
Her şeylerden hüzünler çıkaran
Karıncaya dokunmayan Yusuf
Sanki yüzyıllar önce atılmış da kuyuya
Çırpınıp çırpınıp çıkamayan
Yakınımdan kimselerin geçmediği bir çölde
Öylece kalakalmış yufka yürekli Yusuf

Hiçbir orduyla fetihlere çıkmamış
On binlerin dönüşü, aslan yürekler gibi
Öyle şatafatlı işlerle uğraşmamış
Okyanus ortasında küçücük bir ada
Toprağında sevginin yeşerdiği
Fırtınayla borayla yaşadığı yıllardan
Acılar biriktirmiş kuyuyu derinlemiş
Sanki kuyudan çıkmamış, çıkmayacak
Öyle kendine sürgün yufka yürekli Yusuf

Yusuf Alper
-Kanayan Şiirler-

Freud Amca’ya Rağmen – Yusuf Alper

Fotoğraf Ali Demir' TEBESSÜM BEDEVADIR VERENİ ÜZMEZ ALANI MUTLU EDER

İnsanları hep denedim
İyi olmaya çalıştım, diyor
Çöp toplayan teyze
Kendi kendine

Kimsecikler görünmüyor
Yanında yöresinde
Coşkuyla konuşmayı sürdürüyor

Denedim mi diyorum
Kendi kendime

Denemeden iyi olduklarını saydım
Hepsi iyiydiler sonuna kadar
“Taşıran damla”ya kadar, pes dedirtene kadar
Freud Amca’ya rağmen

Oysa Ece de bilir ve söylerdi ki Freud’a atfen:
“insan kötüdür”
“Kötülük toplumunda yaşıyoruz”

Ve ben doğduğumdan bugüne direndim:
İnsan kötü değildir

Belki kalbime kurşunu yiyene kadar
Göğsüme bıçak saplanıncaya
Bir otel odasında yakılıncaya kadar

Hep iyi olmaya çalıştım mı
Başka şansımın oluduğunu düşünemedim bile
Vurulsam da yakılsam da…

Yusuf Alper
-Özgür Edebiyat, Mayıs-Haziran 2009-
Şiir, Şaire Bırakılmaz! Derleyen: Veysel Çolak

DÜNYA – Yusuf Alper

yusuf-alper-dunya

Eylüldü
Günlerin sararttığı
Acılara saldığı bir gündü

Güzdü
Bir çocuğun göğsünde büyüyen
Demirden hüzündü

Güldü
Solmaya durmuş acımasız ellerde
Kimsesiz kentlerin ıssızlıkta çocuğu

Çoğu
Şapkalarının içinde gizli
Küçük adamdılar dünyalarında

Sularda
Aynalarda kiminin solgun yüzü
Arıyordu kendini

Başladı
Yaşamalar ölmeler gelgiti
Hangi boyuz sallanır hangi dağ püskürürdü

Dünya
Dün sinek gezinirdi öküzün boynuzunda
Bugün acıyla çırpınır Bağdat’ta

Dünya
Ya sarmaşık gibi dolan boynuma
Ya çek git uzaklara dünyamı boğma

Dünya
Savaştı, ölümdü
Bir çocuğun göğsünde büyüyen hüzündü

Yusuf Alper
-Yolda-

Gamlı Değil – Yusuf Alper

YUSUF ALPER GAMLI DEĞİL

Böyle böyle elim kalemden uzak
Yüreğim acı içinde
Kim okuyacak

Hani her gün ileri gidecektik
Hani bir ırmakta iki kere yıkanılmazdı
Oysa yıllardır yıkandığımız ırmak aynı

Suya kendini atan mandalar gibiyiz
Dünya umurunda olmayan
Aynı ırmakta yıkan yıkan kirleniriz

Acı acı olmaktan çıktı hüzün hüzün olmaktan
Odun gibiyiz duygusuz duyarsız
Diyemiyorum; bir öküz gibi gamlıyız

Gamlı değil düpedüz…

Yusuf Alper
-Yolda-

BÜYÜMEK – Yusuf Alper

YUSUF ALPER ZAMANIN KIRILAN AYNASINDA

Büyümek kaçınılmaz bir sondu
Ve ne zaman büyümeye başlasak
Elimizden bir oyuncak alındı
Bir acı tutuşturuldu

Hüzün her zaman yakamızdaydı
Kurumuş yapraklardı anı defterlerinde
Sevgilinin bakışlarındaydı, önlüğündeydi
Yürüyüşünde, gülüşündeydi hüzün

Ben ne zaman büyüdüysem vuruldum

Ne zaman büyüyen bir çocuk görsem
Yeniden vurulurum

Yusuf Alper
-Zamanın Kırılan Aynasında-

Büyük Şeyler Olmadan Yaşamımda – Yusuf Alper

YUSUF ALPER BÜYÜK ŞEYLER OLMADAN YAŞAMINDA

Bir sevinç bulmalıyım kendime
Hiç yoktan bir sevinç
Öyle büyük şeyler beklemeden
Sıradan bir gün içinde
Örneğin soluduğum, yediğim, içtiğim
Sevdiğim için bir güzel kadını
Bir oğul büyüttüğüm
Bir çiçek suladığım
Ekmeğimi paylaştığım bir dostla
Öyle büyük şeyler olmadan yaşamımda

Doğan güne karşı, aydınlanan dolunaya
Duvar deliğinde cıvıldayan serçeyle
Sevinçler bulmalıyım kendime
Hiç yoktan sevinçler
Örneğin yıldızları tanıdığıma
Büyük ayı, küçük ayı, kuzey yıldızı
Göğün binbir gizinden birine vardığıma
Buluttan yağmur, yağmurdan su olduğuna
Ve yağmur altında ıslandığıma
Sonra bir dağ başında ateşler yaktığıma
Isındığıma sevinmeliyim
Sevinçler bulmalıyım kendime
Öyle büyük şeyler olmadan yaşamımda

Yusuf Alper
-Zamanın Kırılan Aynasında-

 

Bir Gider Bir Gelirim – Yusuf Alper

YUSUF ALPER BİR GİDERİM BİR GELİRİM GÜN BOYU

Oysa ben, ne rakı şişesinde balık
Ne Uludağ’da karı seyreden
Kırk yıllık bir memur gibi
Bir gider bir gelirim gün boyu

Balığa çıkarım dört duvar arasında
Tuttuğum tek balık yüreğim
Kim bilir belki kırk yıllık kâni
Bir gün bakarsın yaşamı öğrenirim

Bütün yasakları kravat düğümünde
Sövgüleri ceplerinde dopdolu
Kırk yıllık bir memur gibi
Bir gider bir gelirim gün boyu

Yusuf Alper
-Kanayan Şiirler-