Yirmi Aşk Şiiri – Pablo Neruda

PABLO NERUDA YİRMİ AŞK ŞİİRİ 10

10

Yeniden yitirdik bu alacakaranlığı.
Bizi kimse el ele görmedi hiç bu akşam
inerken mavi gece dünyanın üzerine.

Gördüm penceremden
uzak tepelerde şenliğini batan günün.

Arasıra bir sikke gibi
yanıyordu bir güneş parçası ellerimde.

Seni anımsıyordum yüreğim sıkışarak
o bende bildiğin kederle.

Nerdeydin o zaman sen?
Kimlerin arasında?
Neler konuşuyordun?
Apansız niye gelir bilmem bunca aşk bana
kendimi böyle üzgün, seni uzak bulurken?

Düştü hep alacakaranlıkta alınan kitap,
pelerinim, o yaralı köpek kıvrıldı yerde.

Gidersin hep, gidersin akşam üzerleri
yontuları silmeye koşan karanlığa doğru.

Pablo Neruda
-Yirmi Aşk Şiiri ve
Umutsuz Bir Şarkı-

Çeviri: Sait Maden