YALNIZ DEĞİLDİR İNSAN – Ayten Mutlu

AYTEN MUTLU YALNIZ DEĞİLDİR İNSAN.jpg

gece
ipince bir yağmur gibi indi,
sustu sular 
yıldızlar savurarak gümüşten saçlarını
toprakla öpüştüler

ufkun ulaşılmaz çizgisinde yer
yasladı yorgun başını göğün geniş göğsüne
bin yılların sevdalısı dalgalar
çakıltaşlarında harelendiler

titriyordu kirpikleri
uykusunda gülümseyen çocuğun
usul usul fısıldarken
sonsuzluğun o gizemli ezgisini rüzgârlar
samanyolu’nda bir yerde
yalnız değildi insan
yalnız değildir insan

Ayten Mutlu
-vaktolur-

 

©Daniel Korjonov.