Tespih – Birhan Keskin

BİRHAN KESKİN TESPİH

Pası belirgin bu demir bu gıcırdayan kapı; kapı hayali

Bu sokak, sokaktaki bu horoz nereden bu kedi

Bu üst üste duran ev hayalleri

Bu bu evlerden kuşlara silkelenen sofra bezleri

Bu yarısı sokakta dalgalanan tül

Bu tülü uzaktan yırtan sesler bu; vuuuu

Bu meydana çıkınca tartaklanmış meydan hayali

Hayalin içinde dolaşan başıboş adamlar bu

Bu hem kör hem sağır hem dilsiz Sami

Bu onun hançeresinde dinmeyen öksürük

Bu yetmiş yaşının yetmiş kahrıyla bakan adam

Bu saflığın en beyaz örtüsüyle camönü ninesi

Bu onun kemiğinin sızısı, ayağının ağrısı

Bu dünyayı ana avrat tespih eden şoför bu

Bu vardiyayi devralan öteki bıçkın

Bu ilahinin adaletini hatırlatan imam

Bu her baktığımızda ürperen nemli duvar

Bu meleye meleye yazıyı bekleyen meram

Bu rüya diye her gece her gece her gece sararmış tarlalar

Rüya diye bağın taşlı yolu bu

Bu muhtarın susuzluğu aha bu da muhtarın su bardağı bu

Bu bardağın üstündeki dantel örtüsü

Bu Gönül’ün evi sabır çınlayan, çatısı örümcek

Bu duvarda unutulmuş tozlu karınca duası

Bu İsmet’in bahçesi bu top top güller plastik

Bu İsmet’in zıpır torun, prozaclı lastik

Bu o evler ki kahırdan büyümüş kalpleri

Odaları yoklukla genişler sofaya doğru

Ah bu benim kör şefkatim bu benim

Ah benim bir boşluğu yoklayan bu
elim

Birhan Keskin
-Fakir Kene-

©Günseli Kapucu ..