artık ne semahları ne çocukları seyredebilirim diyen babanın şiiri – Kemal Özer

KEMAL ÖZER

Tanımak demekti semah dönmeler
tanımak demekti ayaklar altında
döne döne sınandığını dünyanın
savurmak demekti tohumda uyananı
rüzgârda bekleyeni başaklarda devşirmek

Ayaklar ayakları çoğaltırdı onlar döndükçe
eller ellerde açılıp kapanırdı
soluklar kanatlanıp uçardı göğüslerden
deyişler deyişlere değdikçe hızlanırdı
biçilenler doğrulurdu biçildikleri yerden

Daha neler öğrenecekti kimbilir
semah dönen çocuklardan bu yürek
birer kırlangıçtılar ilkyazın habercisi
her biri bir yolculuk olacaktı gökyüzü denizine
kurtulup çıksalardı yalazın öksesinden

Kemal Özer
-Temmuz İçin Yaralı Semah-

yangın ikizi – Kemal Özer

 

Yalnıa hicri izgören YOKSA KÜLDÜRz onları değil bu tutuşturan ateş
aynı yoldan geçip geliyorsak bizi de

Umudu ayağa kaldıran türkülerden
biz de öksüz kalıyorsak yalnız onları değil

Canevlerine sığmayan uyandırıyorsa bizim de bakışımızı
öfkemize yön veriyorsa onlarsız kalan dünya

Direncimiz gün ışığıyla bileniyorsa her sabah
bizim de derimizde gezdirecektir çatal dilini

Soluğumuzu yolcu edecektir acının adresine
küllerin her savruluşunda bu alevler

Kemal Özer
-Temmuz İçin Yaralı Semah-

 

Kemal Özer,( 1935 – 30 Haziran 2009) Anısına saygı ve özlemle…

NESİMİ
NESİMÎ

Yola çıkmak üzereydin Sivas’a doğru
ne söz kaldıysa son görüşmeden
hepsi dostlarının aklında Nesimî

Peki nasıl haberleşiriz demiştin
curayı bıraktıktan sonra elinden

Bir daha aradığımda sizleri
nerede buluşacağız demiştin

Ya bir adres verin ya ben vereyim
belli olmaz bu dünyanın işleri!

Bir daha aradığında Nesimî
nerde nasıl buluşuruz belli değil mi?

Dedin ya can gözüyle bakmış olursa
dedin ya benliğini yıkmış olursa

Öze dönüp uzak kalır yalana
maske takmaz, leke sürmez yaşama

Dedin ya hor görme yola çıkmış insanı
dünyayı onda bul, kendini onda tanı

Söyleyene kastedilse bile söz susmuş olmaz
derisinden ayrı düşer can küsmüş olmaz
yola çıkan yolda kalmaz Nesimî

Kemal Özer
-Temmuz İçin Yaralı Semah /
Altın Portakal Şiir Ödülü, 2008-