Sustuğun Aşk Olsun Senin – Yılmaz Odabaşı

YILMAZ ODABAŞI SUSTUĞUN AŞK OLSUN SENİN

Bir sabah simidinin buğusu gibiydi sesin;
böyle yara gibi, efkâr gibi nerdesin?

Gittiğin aşk olsun senin…

Keder vardır hani bazen
savrulan yapraklarda.
Ümit yoktur hani bazen
kırılan ince dallarda.
Şimdi susan anılarda

kaldığın aşk olsun senin…

Bir kış günü yollarda kar
Gökyüzünde mor bulutlar.
Üstelik vuslata çok var.

Gurbetin aşk olsun senin…

Sonra usulca solar gençlikler ve aynalar;
bir bakarsın sisli bir hatıradır yıllar.
Yıllarca rüyalarda hançerlenir anılar.
Ne bir mektup senden ne de selam var.

Sustuğun aşk olsun senin…

Bir arada uğuldar yıllar;
bir arada hasret, bir arada anılar.
Sonra bir sabah sen, açınca hasretin yakasını

gördüğün aşk olsun senin…

Ben yine bakarım sana dünyanın tek
penceresinden. Sonra ikimiz de geçerek
hayatın hevesinden
böyle uzak, eksik azalacağız.

Ama istediğin kadar uzağa git;
hep aynı gökyüzünü paylaşacağız…

Yılmaz Odabaşı
-Bana Yasak Sözler Söyle-