sürgün – A.Hicri İzgören

sürgün - A.Hicri İzgören

“Sen o uykusuz geceler altında
Umudunu kaybetmeyen şehir”
A.Kadir-e

I
Kaç kez kapısını çaldık o şehrin
Bunca takvim eskittik sırrına ermek için
Bulaşmadık rüzgâr kalmadı bu kitaplar bu notlar
Ya başlayan kavga ya arkadaşlar ve arkasızlık

II
Nerde keder varsa toplamış almış
Sürgünler öznesi bir çileciye yakışan
Konuşurken yürürken izlerken ve içerken
Dalgın bir merhabadır herhal
Acılar kıramamışsa direncini
Hüzün ele vermiştir her zaman o dervişi

A.Hicri İzgören
-Verilmiş Sözdür-

 

sürgün – A. Hicri İzgören

a-hicri-izgoren-surgun

Bedeli ödenmiş vakte hüküm inmiştir
Yüreğimden düşürmeden emanetini
İşte koynumda fermanımla, yaralarımla
Sana vurgun yemiş bir ten getirdim
Al bir karanfille tutuştur beni

Yağmurlarla ıslanmış bir merhabayla
Yorgun bir yerinden deliyorum geceni
Kundaklanmış bütün sığınaklarım
Gözlerinden ince bir geçit arıyorum
Al gecenin bir yerine yakıştır beni

Bedeli ödenmiş katle hüküm biçilmiştir
Kan ter içinde depremler ortasında
Bir şarkının peşinde geçti gençliğim
Sakladığın bir mevsim vardır mutlaka
Al cehennemine alıştır beni

A.Hicri İzgören
-Yağmursuz-

Sürgün – Oya Uysal

 

OYA UYSAL SÜRGÜN

Nasıl bir oyundur ki bu sonu başından belli
sana düşüyor hep aynı mazlum rolü.

Kapat, seni hak etmeyenlere aralık kalan kapıları
kimsesiz kederleri bile okşasa da ellerin,
seni yaşayamıyor sende nasılsa bir başkası.

Ah! kendi dehlizinde gezinen gönüllü sürgün
gitsen, tetikte işte gelecek peşinden
temize çekemediklerin… Bu günahkâr güzellikse
-saklı ve içli-
bahtsız doğmuş bir ömrün öpüşü olmalı.

Kapat, seni hak etmeyenlere aralık kalan kapıları
hayattan kurtarılmış bir hatıra edin ve
durup kendine bak uzaktan

mahsur kalmayan var mı yalnızlığında şimdi…

Oya Uysal
-Günaydın Sevgili Gece-