KOLAY DEĞİL – Süreyya Berfe

SÜREYYA BERFE KOLAY DEĞİL

Bu masa mı o masa mı, bende mi sende mi?
Kırmızı mı roze mi, balık mı et mi?
Loş mu aydınlık mı, şimdi mi sonra mı?
Burda mı yatakta mı, şöyle mi böyle mi?
Araba mı arsa mı, yüzük mü kolye mi?
Kort mu koton mu, yerli mi yabancı mı?
Elbise mi tuvalet mi, çizme mi çanta mı?
Ucuz mu pahalı mı, Ege mi Akdeniz mi?
…mi, …mı, …mü,…mu?

Seviyor mu sevmiyor mu, mutlu mu mutsuz mu?
İstiyor mu istemiyor mu, beni mi onu mu?
Evlenecek mi evlenmeyecek mi, aldatıyor mu aldatmıyor mu?
Seviyor sevmiyor, seviyor sevmiyor, seviyor sevmi
yor, sev, sevi, seviy, sevmiy, sev, se, s…

Süreyya Berfe
-Hayat ile Şiir-

RÜZGÂR, KARINCALAR, SARI ÇİÇEKLER – Süreyya Berfe

RÜZGÂR, KARINCALAR, SARI ÇİÇEKLER - Süreyya Berfe João Chaves

Gözlerinin kamaşması
yol kenarındaki kavak ağaçları
rüzgârla oynaşması
en tepedeki iki yaprağın.

Gözlerinin kamaşması
cumbalı eski Rum evlerini sevişin
koca bir ağacın gövdesinde çalışan
huysuz, kavgacı karıncalar.

Gözlerinin kamaşması
elektrik direğinin dibindeki
koyu mor yapraklı sarı çiçeklerin
yine de açıyor olması.

Gözlerinin kamaşması
azalması sıcağın
akşama doğru kımıldanışı
palmiye yapraklarının.

Süreyya Berfe
-Hayat ile Şiir-

©João Chaves

ÇOK ARIYORUM SENİ – Süreyya Berfe

SÜREYYA BERFE ÇOK ARIYORUM SENİ TURGUT

Ağlamam Turgut, ağlamıyorum.
Alnım kırışır.
Alnım neyse ne de
gönlüm buruşur.

Seni indirdim mi yataktan?
Çıkarsam aklım karışır.
İyidir Turgut
—lâf aramızda —
bize ağlamak yaraşır.

Bir gün olur her şey değişir.
Bakarım buralarda değilsin.
Hep böyle süreceğini sanırım
sürer gerçi, ama sonu değişir.

Denkleştiririm senden kalanları.
Buruşuk bir gül bize bakar kamaşır.
Sonra bir sana bir bana bakar.
Neden biliyor musun?
Medresenin yanındaki kışlanın
önü deniz
bahçesinde çamaşır.

Süreyya Berfe
-Ruhumun 1998-

BÜTÜN GÜN – Süreyya Berfe

SÜREYYA BERFE BÜTÜN GÜN

Sabah
işe gidiyorum.

Erkenci işçiler, kuruyan topraklar
çalışmaya zorlanan küskün çocuklar…
Onlarsız düşünemiyorum.

Kara bir gökkuşağı sunan
şehirle uğuldayan sesi…
Görüyorum
loş hanlarda çınlayan
durunca acı su
dinleyince yanan sesi…

Akşam
eve dönüyorum.

Tedirgin patronlar, şaşkın vekilleri.
Odalarda çürüyen, üçüncü hamur memurlar.
Herkese dargın, küçük, işçi kızlar.

Duyuyorum
borçlarımın sıkıntısını dağıtan
ilanlar, telefonlar içinde akan
büyüyen oğlumla yüzüme bakan sesi..

Gün posamı çıkaramamış
saplanıyor gövdeme sesler
sönen ocakların külleri.
Bütün gün yeni bir…

İçtikleri kan kışkırtıyor beni.

Süreyya Berfe
-Savrulan-

© Metin Deniz ..

 

GEÇEN YAZ – Süreyya Berfe

SÜREYYA BERFE GEÇEN YAZ

Nasıldı geçen yaz?
Acıların telaşıyla geçen yaz,
Bence uygundu, yerindeydi.
Mevsime göreydi
ölülerle güllerin gelgiti.

Anlamadım, anlayamadım
hangi anıyı yaşatır
hangi gerçeğe dönüşür
aşk ile bağnazlık arasındaki ilişki?
Ama uygundu, yerindeydi.

Dinlemek durumunda kaldığım
bazı âşık olmalardaki adab-ı muaşeretler
belki de güllerle ölülerden etkilendi.

Sen bilirsin geçen yaz.
Nasıl isterseniz öyle olsun acılar.
Güle güle ölüler.
Affedin n’olur güller.

Süreyya Berfe
-Şiir Çalışmaları 1991/
Kalfa-