SÖZCÜKLER – Oktay Rifat

OKTAY RİFAT SÖZCÜKLER

Bir yaprak kıpırdasa gecede
Tutunur da dalında ağaca
Bir sözcük kıpırdar iki hece.
Ver eline aşırsınlar seni
Gözelerine ve çiftleşsinler
Melez ya da soylu türler döller
Türesin insanın köreldiği.

Bırak ki gemi azıya almış
Azgın aygırlar kısraklar gibi
Çizsinler kendi yokuşlarını.
Duy o baş dönmesini, devrilen
Ormanı uçan dağı yolunda
Tam göbeğine doğru Doğa’nın.

Bir çisenti başlasa gecede
Bir su damlasa sessizliğine
Sözcüklerdir sözcüklerdir yine.
Ama bir kan dökülmeye görsün
Kızarsa da toprağı dilinin
Cesetler kalır yerde upuzun
Kurşunlanmış ağıtlardan öte.

Oktay Rifat
-Çobanıl Şiirler-

NERDEN NEREYE – Melih Cevdet Anday

M

Akşam ruhlarımız uçup gitmek ister de,
Bekçilerimiz kuşlar, göğün kiliminde,
Belli, kanatlarımızı karıştırmayalım diye,
Uykularında göz kulak olurlar bize.
Ama kestanelikte çoktan yel değişti.

Nerden nereye! Yaşlanıvermişim,
Kalkmışken o odadan bu odaya geldim,
Ben duvara bakmayı bilmez miyim,
Geceyi döker döker toplayabilirim,
Ama kestanelikte çoktan yel değişti.

Su, yalnız seni tanıdım, bir seni,
Akıp giden su, tanrının da bilmediği,
Yıldızların düşlere girmeleri gibi,
Görmüşümdür eski değirmenleri
Ama kestanelikte çoktan yel değişti.

Melih Cevdet Anday
-Öğlen Uykusundan Uyanırken/
Sözcükler-

 

Sözcükler – Ahmet Ada

AHMET ADA SÖZCÜKLER

sözcükleri masaya koy, özgürlüğüne
kavuştuğu ânı akarsu sözcüğünün
açıklık kazanır aktığında
defneler salkım söğütler arasından
özleyişin ırmağına

ağırbaşlı, onurludur, açıklığı sever
barış sözcüğü, yanına koy
eşitliği adaleti yürekleri ısıtan-
taşırlar insanı olmanın eşiğine

taş sözcüğünü koy, tekerleğin sesini,
kardeştir at sözcüğüne nal
odur geçen
amaca götüren uzun yolu

haydi koy kardeş sözcüğünü
tekerleğin yanına, birlikte
sürsünler tarlayı, eksinler
saya saya binlerce yıldızı

Ahmet Ada
-Uçurum Otu-

Sözcükler – İlhan Berk

İLHAN BERK SÖZCÜKLER
Bir daha elimden tutun sözcükler
Gideriz hep bilmeden
Yazmak ki geriye dönmektir
Taşlar sürünüp gitmeyi kurar

Bazen sözcüklerin bir anlamı yok
Willam Blake’in kuşları gökyüzünden hiç inmez
Hep geç kaldığından söz eder güneş
Bunlar işte dizeleri yağmurun ve gecenin

Böyle yürüyoruz işte
Söz ederek su yosunlarından
Ve zamandan
Diyorsun,

gitmek bilmektir.

İlhan Berk