OYUK – Ahmet Ada

AHMET ADA OYUK

Sessizlik, yalnızca sessizlik yalın
bir anlaşma oluyor aramızda. Gölgenin
sarnıcı, ışığın yağmuru, umutsuzluğun
olanakları büyüyor ruhumda. Sararıyor,
yosunlu bir dil oluyor kendime
dönük sefil yazı. Denizi okuyorum
gümüş aynasında gecenin. Kurtulup
katı karanlık taşlardan ve köpek
havlamalarından.

Kırık bir rüzgâr örtüyor
ruhumda açılan oyukları.

Ahmet Ada
-Sözcükler Denizi-

 

YOLLAR BOYUNCA – Ahmet Ada

ahmet-ada-yollar-boyunca-morning-walk

Yitirdim bütün arkadaşlarımı vardığım
Her kıyıda. Yitirdim konuşurken sesimi
Dünyada bir yerde. Varlığım
Nergiste uğultu, suda gümüş parıltı

Kof gürültüsünden tanırım kenti
Para tutkusundan, dilin bozuluşundan
Kalkarken caddelerden zifos, duman
Sessiz bir oyuna dönüşür akşam

Yollar, ya da orman boyunca
Yitirdim akşamın derin sessizliğini
Yoklukta dolaştım ışıltılı bulvarları
Suların aklına uydum uzun uzun

Oradaydım koskoca yapılar arasında
Yitik bir ruhtum, köksüz bir ağaç
Fırlar sokaklar arasından bir kuş
Havayı böler kanadının kılıcı

Yollar, ya da kaldırımlar boyunca
Kof düşüncelerden sıyrıldım
Başka bir dünya olmalı, dedim
Kendi kendime, sabah güzelliğinde

Ahmet Ada
-Sözcükler Denizi-

Yolun Sonu – Ahmet Ada

AHMET ADA YOLUN SONU

Bir başına çiçek açmış ağacın
Kıyısındasın denizin yanı başında
Dalgalar parçalanır kayalarda
Değil yalnız dalgalar ruhun parçalanır
Denizin uğultusuyla

Deniz aldatmış değildir çakılı, kumu,
Deniz adamını, su zambağını
Deniz ruhunu çağırdığında
Çıkarsın uzun sürecek yolculuğa
Başka limanlara başka kıyılara doğru

Fütursuz ömürler deniz gibidir
Bilirsin bunu, gözünün ışığı tükenirken
Nice şafaklardan nice limanlardan sonra
Döndüğünde yeniden yaratılırsın
Kırağıyla yıkanan doğduğun kentte

Neden bulamazsın doğduğun sokağı?
Bir ikindi vakti dönüp dolaştığında
Neden tanıdık bir yüze rastlayamazsın
Doğduğun kentin baharat kokan çarşılarında?

Böyle dalgın böyle denize yakın
Başka gök kıyılarına çıkamazsın
Döner, döner acımasız çarkı yılların
Sırasıdır elveda demenin artık

Ahmet Ada
-Sözcükler Denizi-

GECELEYİN – Ahmet Ada

AHMET ADA GECELEYİN

Sığırcıklar ve her şey kalbimden havalanır
Sığırcıklar, kiraz ağaçları, faytonlar
Sonuçsuz yazdan konuşurum
Kuşları havalandıran ılık rüzgârdan
Bir kız var yüreğimi hoplatan
Onu konuşurum. Kıvrılışını ırmağın
Sıradağları geçip çiçek tozları arasından.
Biri çıkıp diyecek: ‘Sevgisi ne kadardı?
Neden yok yanında?’
Ama işte geçitler var, merdivenler,
Denizin basamakları aramızda.
Ah işte her şey doğanın mucizeleri
Bir denizin yanında.

Benim de olsaydı orman bitince
Geceleyin tek başına akan
Bir ırmağım…

Ahmet Ada
-Sözcükler Denizi-