İKİ RÜYADA BÜYÜMEK – Bejan Matur

BEJAN MATUR İKİ RÜYADA BÜYÜMEK

Sen uykudan söz ederken
İki rüyada büyümüş biri gibi
Kalbim bölünüyor.
Duvara yansıyan ışığın
Yaptığı kelimeler,
O kelimeler
Uykuda geldiği için belki de
Hâlâ dönüyorlar etrafımda
Bana dağları anlatıyorlar
İnanmanın kanıyla ayakta duran
Dağları.

Çünkü bir sabahtır sonunda
Bizi uyandıracak olan.
Elimizden alınmış dünya ve doğumla
Bir dağ yolunda ilerlerken sen
Bacası tüten bir ev
Sulardan geçip gitmekte olan renk
Anlatmaz yine de
Olanı
Bize konuşanı
Kimdir?

Çünkü tarih açmıştır yaraları bir kez
Öfkenin başladığı kabuklar
İncelmiştir çoktan.

Artık yalnızca sese sığınıyoruz
Işıklı geceye.
Kime gideceğiz,
Hangi sözle anlatacağız acıyı,
Hangi dilde bağışlanmayı dileyeceğiz?
Bize saf bir başlangıç gerekli
Kelimelerin gün doğumunda
Ruha bağlandığı bir başlangıç.
Bize bir yuvanın şefkati gerekli,
Kıyısından geçerken bacası tüten bir ev ki
Affetmenin toprağında
Sığınılacak bir yurt zannedip
Susalım
Susalım.

Bejan Matur
-son dağ-

BEKLEYİŞ DOLU BİR DAĞ – Bejan Matur

bejan-matur-bekleyis-dolu-bir-dag

Kaya oyuklarında
Eski bir inancı hatırlatarak
İnanarak eski sözlere
Kaybedilmiş olanı andık.
Çünkü söz, tüccarların elinde
Yüreğe ulaşmaz.
Çünkü dünya göğüne bakmayan
Yürek kararır.
O kırgınlığın bekçisiyim ben
O duyguların arayıcısı.
Çünkü duydum,
Daha çocukken
Çamurlar içinde parlayan rengin
Güneşine kapılan çocukların
Bakışı kazındı tenime.
Göğsümde biriken süt
Bir oğul olamamış zamanın
Diliyle konuşuyor hep.
Aynı acı burcundayım hâlâ
Kalbimi buradan söküp fırlatsam
Bir dağa dönüşecek sanki
Bekleyiş dolu bir dağ
Kardeşliğin yitirildiği
Acı bir dağ.

Bejan Matur
-son dağ-

DÜNYA ACITIR BİZİ – Bejan Matur

BEJAN MATUR DÜNYA ACITIR BİZİ

Son kez dağların mor çizgisi
Bir kanat gibi çizdi yüreğimi.
Gün batarken
Ötelere ve annenin
Nefis alış verişine kilitlendim
Artık bir gölge olan varlığına.
Dağların karanlığında kayboluncaya kadar
Diktim gözlerimi,
Adımlar
Ve soluğun tükenişi.
Ne zamandı kuşların yüreği havalandırması
Ne zamandı gökyüzünün bir kucak gibi
Bastırması bizi içine?
Ah tazelikler
Bir bebeğin küçük kalbi
Ve kolları
Ve göğsü bir bebeğin uyutulurken.
Uyanıklıktan uykuya geçerken
Terk ettiği her neyse
Ona ait olmak,
O aydınlığa.
Tanrı’yla arasında hiç fasıla yokken
Yaşanan
O an’a ait olmak.

Sonra büyürüz evet
Dünya acıtır bizi.
Ve ten
Ayırır bizi varlıktan.

Bejan Matur
-son dağ-

DAĞLARLA KONUŞMAYI BIRAKTIM – Bejan Matur

BEJAN MATUR DAĞLARLA KONUŞMAYI BIRAKTIM                                                                     by Jasna Matz

Dağlarla konuşmayı bıraktım
Artık söylemiyorlar bana
gizli geçitlerin
Ve suların
Büyüttüğü çocukluğu,
Yağmurda ıslanan kardeşliği anlatmıyorlar.
Dağlarla konuşmayı bıraktım çoktan
Kar kuyularında biriken söz
Sırtımda yük.
Kelimelerle bir kervanda yürüyorum sanki
Ve bir yalan
Gövdesini parlatarak bakıyor bana.
Kim inanacak o çırpınışa
Kelimelerin yükünü
Kim alacak benden?

Dağların sırtında yürürken
Selamladığım ay
Bir kez daha sesleniyorum ona
Kelimelerin yükünü kim alacak benden
Sen mi?

Bejan Matur
-son dağ-

 

Görsel : (c)Jasna Matz