SESSİZLİKTE – Ayten Mutlu

AYTEN MUTLU SESSİZLİKTE

“sihir asla sona ermez
o altın vadisinde ışığın”

yenik düşmüş bir kalbin sessizliğini
acıdan başka duyan yok şimdi

bir gülü büyüyordu boşluğun yüzü
yaprağın şarkısını söylerken dünya
“sihir asla sona ermez” diyordu bir büyücü

çizerek vadiye bitmemiş resimleri
yaralı bir geçmiş oldu macera
sustu erken yazın bütün renkleri
bir gülü soldu boşluğun yüzü
ışığın şarkısını söyleyen rüya
eski bir fotoğraf gibi hüzünlü

cehenneme çiçekler taşıyor bak gün
masumiyet çağını yitirdi dünya
kırıldı kanatları acemi göğün

yalnızım sokakta bırakılmış bir çığlık gibi
işte silahsızım ey mevsimin kaynağı
çekildi hayatımın bütün seyircileri

“dinle dalgın deniz kabuklarını”
diyor hâlâ acının o eskil büyücüsü
“derin dünya içinde büyüyen haykırışı”

“acıyla sulanır boşluğun gülü
ışık, o asi kuş, kendi kanında
ateşle yıkayarak külünü”

oysa büyücü bile bilmiyor hâlâ
acının da sessizlikte çürüdüğünü

Ayten Mutlu
-ateşin köklerinde-