DENİZLER, DAĞLAR – Ahmet Erhan

IMG_20180208_0002

Yağmuru gökten sağmaya kalkarken
Topraktan bir çelme yedim
Burnumun hayrını gördüm
Kırık çıkık bir hayat düştü payıma

Siz mi küçüldünüz, ben mi yaşlandım

Ey denizler, dağlar dağlar ey
Gırtlağıma bir ur, kalbime gurur
Yapıştırıp da vurdum yollara
Bir yağmur damlasının hüznüyle
Gelmeyen o tek damlanın hüznüyle
Yoktum, bir hiçtim, hiçliktim
Saltanatım deniz seviyesindeymiş meğer
Toprağın derinliklerindeymiş tarihim

Ey denizler, dağlar dağlar ey
Henüz düşmedi o damla…

Ahmet Erhan
-Sahibinden Satılık-

Ahmet Erhan (8 Şubat 1958 – 2 Ağustos 2013) Anısına saygıyla..

IMG_20180208_0001 - Kopya

PİKNİKLEMECE

Gökkuşağı üstünde bir bulut parçası
Git desen gitmez, deli olacam
Dediler, dur birazdan birazdan
—Kardeş biz bu pikniğin nesine geldik

Deniz bir kartpostal, yırtsan değişmez
Taş atsan kemik sanan bir köpek
Koyun gibi martılar, katıksız ekmek
—Kardeş biz bu pikniğin nesine geldik

Önüme üfle diye bir mangal koydular
Kırkdokuz şafaklı ömrümde bu kadar ağlamadım
Ezan okunurken bile böyle içkisiz kalmadım
—Kardeş biz bu pikniğin nesine geldik

Gün geceyle sevişirken göz göre göre
Sağdan say hesabıyla evimize döndük…

Ahmet Erhan
-Sahibinden Satılık-

 

KIRMIZI – Ahmet Erhan

ahmet-erhan-kirmizi

Bir kırmızı akar akşama
Güneşin son soluğu gibi
Ardından dolunay çıkacak bilirim

Bakar kör gönlüm, göremez
Sağır kulak, ağlayan bir çocuk sesi
Duyamaz, tökezlenmiş düşmüş beden
Yatar kırmızılar içinde yatar
Kimse dürtmez, ırgalamaz

Bir kırmızı akar akşama
Avcumdaki güneş bağırarak batar
Gören görür de, bilen bilir de
Anlayan olmaz

Ahmet Erhan
-Sahibinden Satılık-

KİTAP RAFLARI – Ahmet Erhan

AHMET ERHAN KİTAP RAFLARI

Kitap raflarında kendimi buldum
Baktım mecram nere, maceram nerde
Mersin’de çocuk, Ankara’da genç oldum
Fena değil, dedim kapattım kitabı

Hayatım avuç içi saklanan kırık bir bilyeydi
Korkunç değildi, belki biraz çaresizdi
Sevgili çocuk, bana bu kötü şiiri yazdıran çocuk
Etrafım büyülü fenerlerle çevrelenmedi
Taşra, ki tren istasyonlarının o derin yalnızlığıdır
Ateş ve yağmur. Boğulmak pahasına
Ben yağmurun önüne attım kendimi

Bana şiirin tarifini sordun demin
Bense, ‘göze almaktır’ gibi bir şeyler geveledim
Bu yaşıma geldim, hiçbir şeyi tanımlayamadım oysa
Bütün fotoğraflarımda sanki yüzsüz kaldım
Bir de kitap raflarında, kitap raflarında

Evet, raflarda kendimi buldum
Bir çay demledim, kapattım o kitabı da..

Ahmet Erhan
-Sahibinden Satılık-

YELKEN – Ahmet Erhan

AHMET ERHAN YELKEN

Dünyaya bir bityeniği olamadım
Ne zaman denize açılsam hevesim söndü
Bulandı saçlarımı sıvazladığım sular
Yanıbaşlarındaydım, yalnızdım
Başka meraklara daldı onlar

Elli yıllık yelkenimi kefen sandılar
Taşa gömdüler yaşama sevincimi
Sebeptiler, sebebimdiler, inip çıkarken sarkacım

Baktım denizin ölgün, kağıdım su alıyor
Bu şiiri de rüzgâra saldım
Ahmet Erhan
-Sahibinden Satılık-