SÖYLEME BİLİYORUM – Zeynep Uzunbay

ZEYNEP UZUNBAY SÖYLEME BİLİYORUM

ortak bir dostu geçirmiş olalım otogardan
içinde “volta” geçen öyküyü anlat
ne sen düşünmüş ol ne ben
ağaçlı sapağa dönmeyi
yağmur çisiyor olsun
bir de ellerin sıcak

söyleme biliyorum
en yaşanası yerinden yaraladım seni
kanına bulanarak kaçtım nisandan
geri döndüğümde yoktun
bir aşk örgesiydim gecikmiş
öylece kalakaldım

biliyorum umut yok düşten gayrısına
bereketli bir iç sızısıyım artık ben
kanına girmişliğim yazıldı
aşkın güncesine

ama yağmur böyle çisemiyor mu
uzayıp kısalmıyor mu bu gölge
voltayı anlatan o öykü
volta atıyor içimde
-biliyorum umut yok düşten gayrısına-
gecelerden bir gece
yolun otogara düşer belki
çiseyesi tutar yağmurun
yine kaçıp ağaçlı sapağa dolanır
bahçesini bulamadığımız menekşe
acemi öpüşleri esinler
ıslak ipeksi
bir düş kurarsın diyorum
sürüp gelirsin düşlerime

Zeynep Uzunbay
-Sabahçı Su Kıyıları-

SİZ – Zeynep Uzunbay

ZEYNEP UZUNBAY SİZ

bir aşk başka bir aşk içindir
bilemediniz
dilinizin dutuna
kirazına gülüşünüzün
korkuluklar dikilmiş
işte gördünüz

yanımlı aşkları yansılıyor
kaçamak bir yağmurla
azcık ıslanıyor sesiniz gülüşünüz
bu bir çağrı değil
tut ki geldiniz
susamış bir düşü kandırabilir misiniz

insan boşluğu bu düştüğüm
belki umarsız, ama yalnızca siz
denizimin üstünde
unutmayı ansıtan
tek bir gemi gibisiniz

Zeynep Uzunbay
-Sabahçı Su Kıyıları-

Rengini Aldatan Beyaz – Zeynep Uzunbay

ZEYNEP UZUNBAY RENGİNİ ALDATAN BEYAZ

rengini aldatan bir beyazla yakaladım seni
demek sen de katıldın
bulut olsam yağmasam korosu`na
sonrası zorba bir ayaz, inanamadım
kaldı mı şimdi şarabımız

ödenmemiş bahar borçlarını utanır kirpikleri
bir magma sabrı öğrenir canlarda
öle öle bitirirler ölümü

açıp yeniden okudum:
derinim varmış çekilecek
yokmuş köşem
dünyalıymışım
kendi yörüngemde
ve insanı dönen
çün aşkı bilmişim
çizdim altını

meltemi olur mu kör koyakların
acı tortulardan şiir yontabilir mi
elleri var mı rengini aldatan beyazın

Zeynep Uzunbay
-Sabahçı Su Kıyıları-

BİR SÖYLEŞİ – Zeynep Uzunbay

ZEYNEP UZUNBAY BİR SÖYLEŞİ

YER
saklı özlemlerin güz bahçesiyim

ZAMAN
yakıp savurmadayım gazelleri

SÖZ
üzgünüm

BEN AŞK
buğulanıp yağarım
kırarım günışığı bakışları
yedi renkli düş örerim
ardışık hüzünlerden
ne söylesem ürperir mavi
ne söylesem pembelenir ten

Zeynep Uzunbay
-Sabahçı Su Kıyıları-

Sabahçı Su Kıyıları – Zeynep Uzunbay

ZEYNEP UZUNBAY SABAHÇI SU KIYILARI

I
güneş pencereli çadır düşlendik
istedik konuğumuz olsun
üzüm bağlarından kovulan kaplumbağa
börtü böcek
kır

bir sabahçı su kıyısı buluruz
çiçekçede nedir çiçeklerin adları
ya kuşçada
ökseye kafese ne denir
erkenci yıldızın bir derdi mi var
oturur konuşuruz dedik

II
sabaha karşı değildi
uçurum sularına doğru
bağladık düşün gözünü
elimizde baş aşağı birer tutam kır
yönümüz kör ışıklı bir eve

masada çini vazo
içinde tutsak kuş izi
ve yavrulayan yalnızlığıma
susan telefon sesi

gitsem
şimdi kimler konuşur sabahçı su kıyılarında
rüzgâr kokulu çiğdem yorgunları şimdi nerdedir

Zeynep Uzunbay
-Sabahçı Su Kıyıları-