RÜYA – Ahmet Muhip Dıranas

RÜYA - Ahmet Muhip Dıranas

Bir rüya vardı masamdaki güllerde:
Tomurcuklanıyordu bahar dallarda;
Bizimkine benzemez olan illerde
Al bir at üstünde dörtnal gidiyordum.

Kurulmuştu benim adıma bir saray,
Çevresini dolanmış gümüşten bir çay;
Ve açlar geçiyordu hep alay alay,
Sonra sayısız tutsaklarım ve ordum.

Baktım. yaşadığım yer keçe bir çadır,
Boynuma gölge etmiş kanlı bir satır;
Başı bir güneş gibi düşen bahadır
Ve içimde bir korku değil duyduğum.

Koşuyordu sonsuz düzlere bir tren,
Beni bilmediğim bir yere götüren;
Ölüm kıyılarından haber getiren
Bir ak güvercindeydi son umudum.

Birden küçük çocuktum anne dizinde
Bir yazılar vardı annemin yüzünde
Denizlerden yüzüme vuran esinde
Diz üstü Tanrıya dua ediyordum.

Ahmet Muhip Dıranas
-Denizi Özleyen Çocuklar-

RÜYA – Nazım Hikmet

nazim-hikmet-ruya-cevat-capan-guzel-yaz

Dün gece rüyamda gördüm ben sizi
İkimiz sahilde berabermişiz
Enginde soluyan yorgun denizi
Saran ufuklara ruh olmuşuz biz

Ak benekli siyah tülüyle gece
Alırken bir solgun günü koynuna
Gözlerin mahmurdu senin gizlice
Bir bûse kondurdum güzel boynuna

El ele gülerken her şen yıldıza
Saadet çok uzun sürecek sandım
Hayat dediğimiz o fettan kıza
Aldanmak isterken birden uyandım

Şimdi ne gece ne deniz ne de siz
Görmüyorum artık o nurlu yeri
Elemle inleyen kalbimde yalnız
Biçâre şiirimin kafiyeleri

Nazım Hikmet
1918
-İlk Şiirler- ( Sağlığında yayınlamadığı
eski biçimli ilk şiirleri (1913-1920)