KORKULU YALNIZLIK – Şükran Kurdakul

TURGUT UYAR BİTMEMİŞ ŞİİRLER VIII

Şimdi sen gideceksin, ben kalacağım
Her defasında yeniden kaybeder gibi
Ya bir iskele kahvesinde
Ya bir tramvay durağında
Uzaklaşan adımlarına bakacağım.

Tarzıevin ya da bir başka vapur
Üsküdar iskelesinde dururken
Seni deniz aşırı bir yolda
Bırakmak dediğim budur işte
Zamanlar geçer doğrudur
Ama bu vazgeçilmez çırpınışlar
Sana doğru sürüklerken beni
Yarı düşler içinde geçen her geceden sonra
Ellerim dalıp giderse karanlıklara
Ellerin karanlıklara dalıp gitmesi
Ne demek olur?…

Şimdi sen gideceksin
Şimdi ben kalacağım
Her defasında yeniden kaybeder gibi
Ya bir tramvay durağında
Uzaklaşan adımlarına bakacağım.

Şükran Kurdakul
-Nice Kaygılardan Sonra-

Uykuya Çağrı – Şükran Kurdakul 

ŞÜKRAN KURDAKUL
Saat Onikileri geçiyor uyusana,
Uyusana gözbebeğim, uyusana düşüncem
Daha yitirmedik içimizdeki güzel şeyleri
Senin gözlerin görecek gözlerden
Sabah olsun gün ağarsın
Nasıl canı gönülden duyacaksın
Nasıl yeni adımlar gelecek adımlarına
Bırak kendi haline, kirpiklerin kapansın
Acısı, kaygısı bırak gitsin yoluna
Uyusana gözbebeğim, uyusana düşüncem
Saat Onikileri geçiyor uyusana.

Şükran Kurdakul
-Nice Kaygılardan Sonra-

DEĞİŞMEYEN – Şükran Kurdakul

DEĞİŞMEYEN - Şükran Kurdakul

Gecenin bir vaktinde yalnızlığın içindeki
İçin içine sığmayacak olursa düşünceden
Düşürüp başını avuçlarının arasına
Seni umudundan bile uzağa götürüyorsa
Bu mahzunluğu yaşamak mecburiyeti
Anıların yarıya kadar açık penceresinden
Ne görüyorsan duymaya çalış tekrar
Eski Nisan ağaçları dallarında uçuşan hürriyeti
Bak sana yeniden duyman için getirdi
Mademki hayat birşeyler kaybetmedi sesinden
Mademki dışarda gökyüzü mavi,
Ağaçta kuşlar şendiler
Varsın birisi kapanmadan, birisi açılmasın kapıların
Bu duvarlar kanlı sarı yaralar gibi
Karşımızda olsun varsın.
Uzak bir rüzgâr
Bir iki ses getiriyor kulağımıza kadar
Orada gökyüzleri
Gökyüzlerinde yıldızlar
Söyleyin öylesine garip garip bakmasın
Evlerin geceye açılan pencereleri
ortalık böyle ışır
Böyle kesilir rüzgâr
Söyleyin değişen birşey yok hayatımızda
Kaybolup gözükmeler var

Şükran Kurdakul
-Nice Kaygılardan Sonra-

 

YAŞAMIN BIRAKTIĞI – Şükran Kurdakul

BİRHAN KESKİN KARGO

Buramda duya duya yaşamın bıraktığını,
Gelip şehrin ortasında kapandığım bu yerde ben
Baksam ki kurtulmaya kendi kendimden
Duysam ki düşüncenin düşüncemde yarattığını.

Sussam ki hiç doğmamışlar gibi sussam,
Paldır küldür konuşan bu çağın ortasında;
Gözlerim kendine dönük, kafam kendi dalgasında
Ellerimle ayaklarımla tutsaklığıma dursam.

Büsbütün umutsuzluk, büsbütün yargı payı,
Bir zaman vursa, bir zaman gelir geçerdi
Ama bunca yıllık evren ne hale geldi,
Baksana hangi tohumlar parçalıyor dünyayı.

Dursam, baksam, duysam ki
İlk düşünen insandan bu yana
Son düşünecek insana kadar.
Versem versem
Kendimi verebilirdim sana.

Şükran Kurdakul
-Nice Kaygılardan Sonra-

NİCE KAYGILARDAN SONRA – Şükran Kurdakul

ŞÜKRAN KURDAKUL

Burada duya duya yaşamın bıraktığını
Gelip şehrin ortasında kapandığım bu yerde ben
Baksak ki kurtulmaya kendi kendimden
Duysam ki düşüncenin düşüncemde yarattığını.

Sussam ki hiç doğmamışlar gibi sussam
Paldır küldür konuşan bu çağın ortasında;
Gözlerim kendine dönük, kafam kendi dalgasında
Ellerimle ayaklarımla tutsaklığıma dursam

Büsbütün umutsuzluk, büsbütün yargı payı,
Bir zaman vursa bir zaman gelir geçerdi
Ama bunca yıllık evren ne hale geldi,
Baksana hangi tohumlar parçalıyor dünyayı

Dursam, baksam, duysam ki…
İlk düşünen insandan bu yana
Son düşünecek insana kadar…
Versem versem
Kendimi verebilirdim sana

Şükran Kurdakul
1963
-Varlık Şiirleri Antolojisi-