KORUR – Özdemir Asaf

ÖZDEMİR ASAF KORUR

Bir defter düşünüyor,
Bir kitap uyuyordu,
Kitabı uyandırmadım
Uykusundan.

Defter bana bakıyordu
Ben ona bakıyordum
Bakışlarımız
Birbirini çağırıyordu

Onun dediklerini anlıyordum,
O beni anlıyordu.
O beni uyandırıyordu boyuna,
Ben onu uyandırıyordum
Uykusundan.
Bu kadar yetmez mi?

Ben onu sevdim;
O beni dinledi hep
Birbirimizi aldatmadık hiç.
Söyledim, söyledim, söyledim,
Anlattım ona, korudu beni,
Unuturum korkusundan.

Özdemir Asaf
-Adlı Şiirler/
Benden Sonra Mutluluk-