Kanayan Şiirler – Yusuf Alper

YUSUF ALPER KANAYAN ŞİİRLER VIII KUYUDA

VIII
KUYUDA

Gelir üzüncün rüzgârı yüreğime oturur
Kimin baltasıyla kesildiği bilinmez
Bir büyük ağaçtan koparılmış dal
Gibi sallanıp dururum boşlukta
İçimin boşluğunda içimin fırtınasında
Akın akın kopup gelen özlem dalgaları
Kayalara vuran bir deniz gibi
Öyle dalga dalga vurur içime

Ben karanlıkların yalnız çocuğu
Her şeylerden hüzünler çıkaran
Karıncaya dokunmayan Yusuf
Sanki yüzyıllar önce atılmış da kuyuya
Çırpınıp çırpınıp çıkamayan
Yakınımdan kimselerin geçmediği bir çölde
Öylece kalakalmış yufka yürekli Yusuf

Hiçbir orduyla fetihlere çıkmamış
On binlerin dönüşü, aslan yürekler gibi
Öyle şatafatlı işlerle uğraşmamış
Okyanus ortasında küçücük bir ada
Toprağında sevginin yeşerdiği
Fırtınayla borayla yaşadığı yıllardan
Acılar biriktirmiş kuyuyu derinlemiş
Sanki kuyudan çıkmamış, çıkmayacak
Öyle kendine sürgün yufka yürekli Yusuf

Yusuf Alper
-Kanayan Şiirler-

Dökülüyor Yaprakları Gecenin – Yasin Erol

yasin-erol-dokuluyor-yapraklari-gecenin

Ey, sevdanın gizemiyle büyülü
Demir çarık demir asa’lı gezgin
Umudun babası direncin oğlu
Göğe direk vurmalara çırpınan

Dökülüyor yaprakları gecenin
Çırpınıyor deli rüzgâr tepede
Umut çırpınıyor yufka yürekte
Karanlıklar arasından fırlayan
Günün ilk ışığı göğü yarıyor
Düşmana, zulmedene yalınkılıç
Sevdaya dörtnala süren atını
Mavi umutlarını koy yüreğine
Ateşle sönmesin közü

Ey, sevdayı yaşam bellemiş gezgin
Aşkı savaşa döndüren
Sevdaların gizemiyle büyülü
Demir çarık demir asa’lı gezgin
Büyüt umudunu direncini hüznünü

Yasin Erol
-Kanayan Şiirler-

Bir Gider Bir Gelirim – Yusuf Alper

YUSUF ALPER BİR GİDERİM BİR GELİRİM GÜN BOYU

Oysa ben, ne rakı şişesinde balık
Ne Uludağ’da karı seyreden
Kırk yıllık bir memur gibi
Bir gider bir gelirim gün boyu

Balığa çıkarım dört duvar arasında
Tuttuğum tek balık yüreğim
Kim bilir belki kırk yıllık kâni
Bir gün bakarsın yaşamı öğrenirim

Bütün yasakları kravat düğümünde
Sövgüleri ceplerinde dopdolu
Kırk yıllık bir memur gibi
Bir gider bir gelirim gün boyu

Yusuf Alper
-Kanayan Şiirler-

Nedir Beni Benden Alan – Yusuf Alper

YUSUF ALPER BENİ BENDEN ALAN

Nedir beni benden alan
Bir dağ yamacında çocuk
Gibi kuzular otlatan
Bir elinde sarı çiğdem
Bir elinde söğüt çubuk
Bir dağ yamacında çocuk
Gibi kuzular otlatan
Nedir beni benden alan

Okul önünde sevgili
Bir evde en büyük ozan
Kapılar ardında şiir
Söyleyen, okuyan, yazan
Bir büyük suç işler gibi
Boynu sorular iminde
Darağacında bir ceylan
Gibi önünde gözleri

Nedir beni benden alan

Yusuf Alper
-Kanayan Şiirler-

O Gün – Yusuf Alper

YUSUF ALPER O GÜN

Beni çoşkun suyunun akışına
Katıp sürükleyip götüren
Sen ki bir zamanlar inip Bingöl dağlarından
Vurup yüreğimin içinden
Gidensin Hazar’a

Şimdi çok uzaklarda
Şimdi çok uzaklara

Yokluğunun saplandığını içime
Nasıl anlatabilmeli
Kaynağım benim

Çıkarıp özsuyunu
Adımı veren sevgilim
İlkyazın kokusu vurdu içime
Sensizliği getirdi batıdan
Bir gün esintinin olmayacağı
Sonsuz yönünün olduğu bir gün
Tutarak uçsuz sularından
Kavrayıp kıvrımlarından
Yüreğimden salacağım

Aras olarak o gün
Dicle Fırat Asi
İnip derinlerime
Akacaksın durmadan

O gün çok yakınlarda
O gün çok yakınlara

Yusuf Alper
-Kanayan Şiirler-

Her Şeyin Ucunda – Yusuf Alper

YUSUF ALPER KANAYAN ŞİİRLER

Her şeyin ucunda olan sevgili
Sevdamın, öcümün, karanlığımın
Şimdi uzaklarda bir saz sesiyle
İçinde alevle yanar dönersin

Karış denizlere gir yeraltına
Kentlerce uzakta beni buluver
Sevdam dudağınsız, gövdensiz yaşam
Ellerim içinden uçar da yiter

Hayâlin sen gibi durur karşımda
Temmuz sıcağının uğultusunda
Kapıları çarpan camları kıran
Fırtına mı girmiş damarlarıma

Bir varlık olup bütünlendiğim
Yarımlığımı süren uzağa
Özlem oklarınla delik deşiğim
Uzat kollarını gel sevdalına

Yusuf Alper
-Kanayan Şiirler-