Kader Denizi – Bejan Matur

BEJAN MATUR KADER DENİZİ V

V.Bölüm

Ölüme yüzen kolların
Açtığı uzay
Bir haritadır.
İzlense
Görülür insan.

Akdeniz’de
Bir dalga
Korkuyu sürükler,
İnadı sürükler
Bir dalga.

Kader kadar karanlık
Sular.
Senin bakışların
Soluğun karanlık.
Geldiğin Afrika
Burada işte,
Geride bıraktığın Asya
İçinde beklemenin.

Büyük dağları
Sayıklardın,
Uzun rüzgârları,
Kayalıkları yoklayan
Her kanadın
İzindeydin.
Bir çocukluk hevesi
Başka yerler,
Başka yerlerden
Başlar yakınlık.

Korku mu o an
Sularda büyüyen?
Derinlere inerken
Yükselen insandan,
Korku mudur?
Huzurdur belki!
Akdeniz’de
Çırpınan kolların
Senfonisi
Notalardan değil
Bakışlardan.

Bir müziğin
Yapamadığını
Yıldızlar yapar.

Bir müziğin
Eksik bıraktığını
Yıldızlar tamamlar.

Aynı nefesi tüketiyoruz
Daracık bir hücrede
Bir oluyoruz.
Çünkü bizden beklenendir
Karışmak,
Bir olmak
Biçilendir bize.
Çünkü aynıydık
Yola çıkarken
Yol oyaladı
Ve dağıttı bizi.
Ama aynıyız yine,
Aynı havayı soluyan
Ve aynı ölümle
Ölen.

Olmadı!
Duyulmadı sesimiz.
Varlığımız görülmedi.
Şimdi bu ıssızlıkta
Titriyoruz,
Korku içindeyiz,
Dünya bir heves.

Nefese indirenmiş
Kulaçlar
Anlatır;
Nasıl da bir maddemiz.
Korkumuz
Nasıl da bir.

Varlığın ipini
Kainatla
İnsan arasında
Sarkıtan
Biliyor.
O can çekişme,
Sahnesidir dünyanın.

Dağların ve çölün birleşmesi
İbadetse,
Sularla karışan
Açların soluğu
Vicdanıdır derinlerin.

Sarmalanmış hiçliğim
Huzur içinde!
Varlık benden çekilirken.
Çünkü harcadım
Gücümü.
Soluğumu harcadım
Son ana dek.
Buraya itilmişsem
Kalmanın anlamı
Tükendiğinden

Bejan Matur
-kader denizi-

KADER DENİZİ – Bejan Matur

BEJAN MATUR KADER DENİZİ IV                                     SAİT MADEN TAŞ KIRIKLARI

IV
Gökyüzü en fazla nefesini taşıdı
Öyle maviydi ki
Öyle mavi
Öyle mavi.

Kıyıda olmayı bekleyen lekeler
Varlık savaşında ilerlerken
Biz olduk.
Omurgamız taşın hakkatine
Erişti
Ve başladı daganın sessizliği
Çıt yok!
Çıt yok
Ve derinere taşıdığımız
Yol var.
Ses yok,
Ve
Çok derine taşıdığımız
İnsanlık var.

Boğuluyoruz burada.
Gözlerimiz maviyi bırakmazken
Giderek koyulaşan bir denizde
Boğuluyoruz.
Bu düşüş Tanrıyadır!
Bu düşüş varlığadır.
Çözülecek
Omurganın hakikati
Ve deniz diplerinde
Bekleyen
Mercanalrın
Sabır bilgisi
Karşılayacak bizi.
Dağları aşarken
Baktığımız sonsuzluk
Taşın ısrarıyla oldu
Rüzgârın kardeşliğiyle.
Şimdi melek gelmekte
Ve almakta beni
Taşımakta
Bir cennetten
Diğerine.
Çünkü cennetteydik,
Nefesin azaldığı yerde
Duyulmayan sesin cennetinde.
Görülmeyen bakışın,
Kalbin cenneti.

Bu sağırlık
Cennet değilse
Nedir?
Nedir bu duymamayı yapan
Tamlık?

Başkalarının
Bilmediği kelimelerle
Konuştuk.
Aynı kelimelerle
Duyduk.
Birbirimize verecek
Bir sıcaklık yok artık.
Kelimeler var
Kabarcıklar arasında ilerleyen,
Taş gibi görünen kelimeler.
Baksam anlayacağım
Ne söylemekte bu yüz
‘Tanrım’ derken
Neyi anlatmakta?

Son sözlerin toprağıdır deniz.

Bejan Matur
-Kader Denizi-