ISSIZ BİR AŞKIN ŞİİRİ – Ahmet Uysal

AHMET UYSAL ISSIZ BİR AŞKIN ŞİİRİ

midilli üstünde
yön değiştiren, yağmur yüklü
iki bulut gibiydik onunla

gözleri toprak buğusu,
bafa bataklığıydı boynu,
göğsünde eski zaman izleri

bozkır ortasında susuz
sazlıkların kokusunu aldım
öperken dudağını

yağmalanmış
yüzünde
ıhlara ıssızlığı

eski nehir yatağımda
kuruyan yaz otlarıyla konuşa
konuşa uğurladım onu.

avanos toprağında
korunmuş güz hevenklerine
benzeyen kırgınlığını alıp gitti

yaz bürümcüğü akşamlar
kaldı bana ondan

Ahmet Uysal
-Şiirtüven-