Penceresiz – Ahmet Günbaş

AHMET GÜNBAŞ PENCERESİZ

Pencere kenarına oturmuyorum artık
içimde buzul bir koridor

Aşkaçarım da kırık / Hangi durakta insem
hayat beni karşılamıyor

Geçip gidiyoruz sevda boylarını sessiz
Kaptan rotasından saklanıyor

Gece seferlerine kayıtlıyım bundan böyle
gündüze değdikçe biletim yanıyor

Ah, ipek molasından tanıdığım şarkıların
kılı bile kıpırdamıyor

Düşeceğimi söyledim ya uçuruma
kül ve huzur birbirini yiyor

Ahmet Günbaş
-Islık Burcu-

Mübadil – Ahmet Günbaş

Islik-Borcu (1)

I.
Taşıma komşu durmuş

Bilmez miyim?

Hışırdar merhabası
alnımdaki rüzgârda

Çıngıl sesinden tanırım onu
giderayak
iki yürek arası

Kervanı şuramda…

Üzümden öksüz
zeytinden yetim
yürür mübadil mübadil
dilden taşkın acıyla…

Tanrı kapatmış gözlerini
göçünü yazdıktan sonra
pürüzsüz bir tarihin yollarında

Ötesi körfener –
miş
Fitiliyle buruşmuş…

II.
Suyun ki vicdanı geçirgendir
koluna girer şanlı yitiğimin

Ha! desen uyandırır şiirini
şıradan şaraba süzülen gemiler

Gülün ıslığıdır duyulur
sardunyalara doğru

Avluyu uyandır
uyandır avluyu
Sürsün cezvesini korzamana

Ezberine bir aşla çıkagelir

Ahmet Günbaş
-Islık Burcu-