İçi Yaralı Su – Veysel Çolak

VEYSEL ÇOLAK İÇİ YARALI SU

Ten hiçlenmiş, insan derisiyle kaplanmış anayasa
bunu unutmaktan kork, buluşmaları iyi kullan
düşen karın çoğalttığı beyazlıkta kal
artık kaybolan sende bulunsun
kalbin Türkiye’de büyüdü,
öyle kalsın, ama dünyayı da korusun.

Senin olmayınca elimin anlamı yok
düşmesi kopmuş ilik, iliği yırtık düğme

Yazılsa, öyküsü paramparça
bir yüzü açık deniz, öbürü yalçın dağlar
öpüşmek isteyince dudakları kanıyor.

Giderek bir yumruğa dönüşür alın teri
bulutlara alışık, hayata sarkıyor her gün
kendini güvercinlere katmış
içi yaralı su, ama dupduru.

Korku içinde taşra, kentlere de meraklı
sabahı umutsuzluk, gecesi katran karası
bu halk tuhaf bir çiçek durmadan kızarıyor
sevgide ince, içi dışı sonsuzluk
neyi sorsan kuşları düşünüyor.

Veysel Çolak
2006
-Birkaç Kuş Birkaç Anı-