yollar ve Zaman – Hilmi Yavuz

HİLMİ YAVUZ YOLLAR VE ZAMAN

sen bir yalnızlığı koşup gittin de
bir yerde buluşulur diye, belki de…

elbet buluşulur, orda, o yerde…
bir hüzün töreniyle kutlanır
bulunur birşeyler ve saklanır
saklanan Zaman mı, yoksa yol mudur
aranır bahçelerde ve şiirlerde?

kimbilir ki dün’dür, ölgündür kalbimiz
yollarsa her zaman biraz küskündür
yokuşlarda ve inişlerde…
Zaman’dır seni sardığım kumaş
bekledin, örtülsün ki yavaş yavaş…

erguvandın, kayboldun dilegelişlerde

Hilmi Yavuz
-Zaman Şiirleri(1987)-

©Kamal Bennani..

yolculuk ve hüzün – Hilmi Yavuz

83188352_2953963411280434_2260803624210792448_n
ne kadar gitsem o kadar uzak;
yaşlanınca inceliyor yalnızlık;
kurur insan hüznü akşama doğru;
kendim için edinilmiş yolculuk…

dağ yitiyor, ay seçilmez oldu, su battı;
şimdi sahiden her şey bir yorum;
o kadar hüzündüm ki, büzüldüm
ve artık kendimle örtüşmüyorum…

çok yokuşlar tırmandım, iniş olmadı;
kim örüyor, görünmüyor, duvarlar…
ey mevsim! vur hançeri de kopsun,
beni yazlara bağlayan bağlar…

Hilmi Yavuz
-Yolculuk Şiirleri (2001)-

ünlem – Hilmi Yavuz 

HİLMİ YAVUZ ÜNLEM

akşamları ne düşünsem
anlamı çiğdem ve gizem

bu yolculuk benim mülküm
öteki bütün yolculuklar gibi
üzerimde acıların çiyleri
hâlâ duruyor
ve aşkların usulca geçtiği
bir vadi miyim?…belki..
şimdi bir çığ koptu
k
o
p
a
c
a
k
benden güle doğru-öyle ki
yazın çığlığı kuytularda, âh
ve!

acı değil bu, ünlem…

Hilmi Yavuz
-Gizemli Şiirler (1984)-

akşam ve verâ – Hilmi Yavuz

 

0004

verâ, verâ, verâ!..

her şey kımıltı ve böcektir;
ve Dünya yara içinde yara…
kendini bitmeyen bir yağma
gibi yaşadın:
benim dışımdaki sır,
senin içindeki aynadır;
bilir misin, yağmurlar da darılır,
seni yazmadığım için;
yüzündür, çisil çisil iner camlara…

Dünya elbet yara içinde yara…
her aktığın yerde kalbim olursun;
bir aşkı geçer geçmez mâverâ,
sana bir nehir gibi deyecek;
bir cam gelip yüzünü de silecek;
görünür olmaya verdiğin ara…
ordadır, akrebi kısalmış günler;
orda, öte yazlar uzar yelkovanlara…

bir musıkî karanlığı var bunda;
sonunda şiirin de kışı gelecek;
biri kalkıp acep şunu der m’ola:
‘bu sözleri nerden buldun, ey şair?
sözler ki binlerce hüznün ağırlığında!…’
belki bir kaybolan gibi yakında:
susmak! akşamın sözüne kadar;
susmak! dile çile olup dört duvar;
her şeyi bırak da, çekil erguvanlara…

verâ, verâ, verâ…

Hilmi Yavuz
-Akşam Şiirleri (1998)-

kız – Hilmi Yavuz

kız - Hilmi Yavuz

kalbim rüzgârdı o kentte;
bir damından ötekine bir yazın;
yalnızlık oturur kahvede ve ben,
eserdim balkonuna o kızın….

gün gider, bir mektuptur gün, gider,
ona yollanır gibi, şen, uzun;
bir yoldur gider de varamaz iline,
bir gülden ötekine kayıp, yalnızın….

nasılsa öyle bir aşk işte, – hüzünsüz!
bir yaprakla birden değişti yüzün;
o yaprak kendini bırakır şimdi,
bir rüzgârla, kapısına, ansızın…..

Hilmi Yavuz
-Yolculuk Şiirleri-

akşam ve vedâ – Hilmi Yavuz

HİLMİ YAVUZ AKŞAM VE VEDÂ © Pavel Silinenko 2

daha başından beri hiç sevmedim yerimi:
adî gök, bayağı toprak!
bu lânetlenmiş yerde
iki arada kaldım;
bir betona gerilmiştim, ufaldım;
aşkları koparıyor biri, hüznü öteki,
durmadan bir leşe konuyor akbabalar…

akşamlar biraz düşkün; yollar, kanayan yollar…
ay lağımda batıyor ve sözler hiçbir yerde;
her zaman kalbimizin yerinde ince duvar…
aldanış! belki uğursuz bir gölde
bulanmış kalmış…
belki her aldanıştan kalan siyah aynalar!
rüzgârı kuytulardan esirgeyen ne varmış?
ve daima boğulmuş, yaralı yolculuklar…

dağ kendi güneşini çıkardı gitti;
ben kendi gülüme kapandım kaldım;
sustum. her sustuğum yerdeki kaybolmalar
çağırır akşamı…
akşam,
uysaldır, boynunu bükerek gelir,
ve teslim olur bana şiirler, elvedâlar…

işte ben gittim, herşeyi söyledim, gittim;
işte benden herkese,
herkese bir sonbahar…

Hilmi Yavuz
-Akşam Şiirleri/
Büyü’sün Yaz!-

© Pavel Silinenko

yazdan ev – Hilmi Yavuz

HİLMİ YAVUZ YAZDAN EV © Yusupov Alexander

yazdan ev! siz imgelemsiniz
ey kendinden sonrasının
tarihi olmayan yapı!
yazdan ev, hüzünler satrapı !
zamanı, yabanıl zamanlar
olan bir denizde sürdüğümüz
iz, bizi yazlara açılan
içleri arı sesi bir gülün
önüne çıkardı, yazdan ev,

……………siz gizemsiniz

yazdan ev! sizde eksik olan
sessiz bir söylemin
benzersiz uğultusuydu
bir bakın, göreceksiniz:
tepelerde yorgun boşluklar
açan ağaçlarla birlik olup
daha derine gömülen
yolları seyrederken, ver elini
suların battığı yer, yazdan ev,

……………siz depremsiniz

yazdan ev! acıların andı
sizde içildiydi, sular ve artemis
sizde kargışlandı; aşklardan,
kendini üreten aşklardan
kurtarılmış bir hüzündünüz
ve ordan çekip almak’çin beni
çok üzüldünüz, gelgelelim,
daha baştan biliyordum, ilk
sözümdünüz, yazdan ev,

……………siz imgelemdiniz

Hilmi Yavuz
-Gizemli Şiirler-

© Yusupov Alexander