TERSİNMELER – Erdal Alova

ERDAL ALOVA TERSİNMELER

Her dağ
bir gün açıklar
sürgün bir deniz olduğunu

Cam sıkılınca kendinden
kum dilinde konuşur

Gece
bir çakıltaşı operasıdır
kurbağaların söylediği

Sonsuzluğun dudağında
mavi bir uçuktur gök

Kızılcıklar
o yanık yağmurlar

Her ırmak
açıklar bir gün
yüzünü hiç görmediğini

Ve sırayla
döneriz yaban yanımıza

Erdal Alova
-Bitik Kent-

TAYF – Erdal Alova

ERDAL ALOVA TAYF

Başlangıçta Kemal vardı
Ve Türkçe bin yıldıza bölündü

Kırarak geliyordu Hâşim
Merdivenini şiirin
Bakır ormanlarında

Hececiler.. Hayatın kekemeleri..

Poyrazların prensi Nazım
Derdi günü mavi güneşler ekmekti
Kıpkısır bir bozkıra

(Sesiyle kar toplayan Dıranas)

Terso bir ünlemdir gariban Orhan

Oktay Rifat ki
Katırtırnakları açan bir granitti
Denizin tuz heykeli

Metin Eloğlu
Kendini yalnız ölürken gördü
Gıcırdatıp sessiz harflerii

Cemal Süreya
İnce elçişi göçebelerin
Turunç sesli uçurum

Sonra St Can şövalyesi geldi
Denizanalarından bir bayrakla
Çarparak ahtapotunu şiirin
Türkçe’nin gök-taşına

Erdal Alova
-Bitik Kent/Sıcak Albüm-

TASVİR – Erdal Alova

ERDAŞ ALOVA TASVİR

Gülüşün bir travertendir gecede açan
Derdini söyleyen denizi
Sevincin diline çevirmesidir taşların

Ellerin
Bir çocuğun yonttuğu daldır
Çok uzak dağlarda
On aynadır tırnakların
Taşların sesini yansıtan

Yürüyüşün kaçışındır senin
Duyulmaz bir göktürültüsünden

Durmadan değişen bir haritadır karnın

Sesin bir çıngıraktır
Evinin yolunu yitirmiş
Çocuğu çağıran

Fenerleri hiç sönmeyen bir teknedir ayakların
Sonsuz bir uykuda yüzen

Bir mağaranın kapılarıdır dudakların
Bütün ışıklara açılıp
Aklın sesiyle kapanan

Erdal Alova
-Sözcükler D. Mart-Nisan 2009-

Erdal Alova

ERDAL ALOVA ŞİİR

Şiir bir kedidir
Yedi canlı
İşkence görür
Sürüklenir sokaklarda
Yüzüne tükürürler
Alay ederler
Atarlar dört duvar arasına
Dolaşır o yer senin
Bu yer benim
Sonra bir bakarsınız
Çıkar karşınıza
Sanki o yaşamamış bunları
Gülümseyerek bakar
Işıldayan bir yüzle

Erdal Alova/Not’lardan
-Sözcükler D.
Ocak/Şubat 2009-

GÜZELÖTESİ – Erdal Alova

ERDAL ALOVA GÜZELÖTESİ

Güneş son kez baktı kızıl anahtar deliğinden
( O muydu dışarda kalan, biz miydik? )
Sonra eyvallahı çekti mor bir tebessümle
Gök geçirdi sırtına eflâtun kaftanını
Şarabî derken, menekşede kıldı karar

Güzelötesi ışıkları akşamın
Bu morguvan deniz
Gittikçe tedirgin ediyor beni
Ben
Işıkları sık sık kesilen şu garip şehir
Gönlü kırılmış leylaklarım
Kıpkırık tayfımın olanca başdönüşüyle
Hohluyorum göğü:
Cennet Güzeldir
Güzellik Cehennem

Erdal Alova
-Giz Dökümü-

YİTİKÇİ – Erdal Alova

ERDAL ALOVA YİTİKÇİ  (C) LUDMILA

O ki ömrüne
Yorgun bir giysi gibi
Geçirdiği hüznü
Seyrederdi aynasında
Hayalhanesinin

Gören yoktu gölgesinden başka
Bin gölgeye oynadığı oyunu

Ezgin şövalyesi bırakışların

İyi gün ağıtçısı

O kıygın kıyıcı

Çizdi bir bıçakla aynasını
Her şeyi yitirdiği gün
Yaşamından başka

Erdal Alova
2009
-Yitimler-

(c) Ludmila…..