YOKLUK – Yelda Karataş

YELDA KARATAŞ YOKLUK © Rostov Anton

—Ben vuslatın selâmını bile almadım
yüreğine dokunmadan bir kere

o yıldızın ışığını bilmekti evreni anlamak
karanlığına girmeden önce

ben yoktum.

Tarihini yazmalı her bakışın
farklıysa senin kadar
ben ney’dim senden gayri
daha fazla neydi
uzaklığın
benimle
bir oğulla babası kadar

ben tanımam
toprağında esen rüzgârı
tatmadım
uzak ellerde açan hüzünlerini
öğretirken kalbime
bir halayın mendili bile olamadım

ah sevgili kaç kez anlatsam
başka ağaçların kokusunda çocukluğunu hatırlayan
iki yaban
cı gibiydik
biri olgun

biri ham dalından kopardılar

gözlerinde aşkı hiç aldatmadım.

Yelda Karataş
-enel aşk (2001)-

© Rostovskiy Anton