Efsane – Veysel Çolak

VEYSEL ÇOLAK EFSANE OYA UYSAL SÜRGÜN

Bir çiçek, açması yasaklanmış
bir gül ama kokusu yok,
bir ceylan uzak tutulmuş suya
bir soru, yanıtını arayan.

Bir dağ aşınarak yaşadı, o kadın
yırtık bir masaldan doğurdu seni
yoruldu aşkın atı, kan işe koyuldu
şimdi bir efsane yontuyordur
yüzünü gömüyordur halkına.

Anılar, mektupların solgun pulu
bir kapı, unutulmuş aralık bırakıldığı
ayaklanmış, yağmur olmuş bozkıra
ateşle korkutulmuş ormanı
orada insan, dünyanın korkuluğu.

Veysel Çolak
-Terin Yaktığı Bir Yaradan(1978)-

EFSANE – Ahmet Erhan

AHMET ERHAN EFSANE

Bir efsane buğulanır aya bakan pencerede
Kalan sağlar sağlama yapar, derin alkoller
Düğün dernek hüzünler- fotoğraf çekmek yasaktır müzelerde
Bir kilim dokur hayat, bıyık altından gülümser
Ayışığı yatıya gelir toprak damlı evlere
Sen büyüttün sen öldür- gün doğar buğu silinir
Yolunu yitirmiş bir yıldız pencerede donar

Ahmet Erhan
2001
– Ne Balık, Ne De Kuş-

EFSÂNE – Orhan Veli Kanık

orhan-veli-kanik-efsane

Bir zamanlardı bu gamhânede bir dem vardı
Gece sahilde sular fecre kadar çağlardı

O çağıltıyla beraber döğünürken def ü çenk
Bir güneş dalgalar üstünde doğar rengârenk

Mavi bir gökyüzü titredi güzel bir histe
Rindler muğbeçeler mest bütün mecliste

Ve o hâletle bütün kahkahalar nağmeleşir
Dilde Yahya Kemal’in şarkısı şehnâmeleşir

O gürültüyle sular çalkalanır çağlardı
Bir zamanlardı bu gamhânede bir dem vardı

Lâkin artık o hayal âlemi bir efsâne
Ses sada yok bu değil sanki o devlethâne

Orhan Veli Kanık
-Nokta, 15.12.1951-
Sağlığında yayımlamadığı eski biçimli şiirlerinden.

Efsane -Wolfgang Borchert

WOLFGANG BORCHERT EFSANE

Bekler o kız akşamları yaslı
bir yalnızlık içinde; mutluluk özler.
Yuva kurmuş gözlerinde kaygı:
dönmeyen sevgiliyi gözler.

Karanlık rüzgârdı, gecenin birinde
büyü yaptı, kız şimdi bir fener.
Mutludurlar fener alevlerinde
seviyorum seni! diye fısıldayan kişiler.

Wolfgang Borchert

Çeviri : Behçet Necatigil