adagio – A.Hicri İzgören

 

Düş ya da söylence
Gözlerinin hışmında
Akordsuz gecelere yenildim durdum
Çok üşüdüm doksansekiz kışında

Bütün sorular sıfırın altında soruldu
Akrepsiz yelkovan kaldım
Gölgem bıraktı beni
Sıfırın altında dolaştı kan

Yanıt (a) şıkıydı hep
Gecenin kana karıştığı an
Yorulurdu bütün renkler
Düşerdi bir bir kaleler
Alırdı bir keman

Düş ya da söylence
Vardır elbet bir meali
Uzun cümleleri sen onarırsın belki
Anıları yıkayan bir yağmur gibi

Yeniden kanatır kendini eski bir yara
Tüm zamanları toplar
Bir anının nabzında
Unutlulmuş adreslere selamlar gelir
Paganini hıçkırmaya başlar birazdan
Ben yine yenilmeye geliyorum
Gözlerinin kışında

A.Hicri İzgören
-Düş Yorgunu-

düş yorgunu – A.Hicri İzgören

A HİCRİ İZGÖREN DÜŞ YORGUNU

~Herşey tek tele ayarlı artık
koronun karnı çatladı, sesini yitirdi herkes

Yeni kimlikler ediniyoruz kirlerimizden
Sıfırı bol sayılardan tapınaklar
Bono borsa tahvil taksit arz-talep
“Yükselen değerler” alçalan insanlığımız
Çoğalan tikler, günde beş vakit cinnet

(Orda bir film karesi gibi duruyor işte
Herkesin unuttuğu bir ayrıntıda orda
Kocaman gözleriyle bir çocuk
Durmadan imge bombardımanına tutuyor,
Tutkunun ve öfkenin rengine boyuyor şiirleri

Şimdi hangi tanıma sığdırsam seni
Eski bir acının iksiri desem
Geçmiş utanır yağmurlarından, haksızlık olur
An çıldırmaya hazır zaten, aşk desem
Geleceğe ihanet yazar, kirlenir anlam
Papatyalar gücenir, sözcüklerin dili tutulur)

Umudun maliyeti durmadan yükseliyor
Mevsim normallerine uymuyor nabzım
Stokları hızla eriyorken hayatın
Tüm dinamiklerimi gözden geçirdim
Belki özelleştirir dedim aşk ve acıyı
Bu şiiri hamiline yazdım

Yol uzundu yorgundum
Ben yine düşlere uğurladım kendimi

A.Hicri İzgören
-Düş Yorgunu-

çığlık – A.Hicri İzgören

A HİCRİ İZGÖREN ÇIĞLIK

Bana kanlı mühürler kaldı
O tarih tacirinden
Uçurumlar çığlıklar ve ölüm tarifleri

Bildiğim tüm masallardan topladım acıları
Bir karanfil gibi yakama iliştirdim
Yaşamak dedim adına sığınaklar emzirdim
Bütün sözcükleri yüzleştirdim ateşle
Anlatamadım günlerin cehennemini

Odalara kirli haberler taşınıyor durmadan
Acıya kurmuşlar sanki vericileri
Bütün sevinçler çarmıhta hızla yaşlanıyor çocuklar
Bozguna uğramış aşk düşürmüş bayrağını
Geceler unutmuş sevişmeleri

Bana katliamlar kaldı
O tarih tacirinden
Ağıtlar sürgünler ve muhbir suretleri

Bütün yenilgileri fitilliyorum şimdi
Ölüm boy veriyor artık
Düşlerimle suladığım topraklarımda
Gözlerine ayarladım tüm imgeleri
Tanrılara bulaştırmak için bu cinneti
Deliyorum aşkın ambargosunu
Yeniden yollara vuruyorum kendimi

Teninden soyunsun artık çığlıklar
Bakışlarına köprüledim uçurumları
Şimdiki zaman’a çekiyorum bütün fiilleri
Uyak olup düşüyorum dünyanın gözlerine
Taze bir çığlığım artık bu kontra mevsiminde
Herkesin biraz “faili” olduğu
“Meçhul” bir cinayetim şimdi

A.Hicri İzgören
-Düş Yorgunu-