Dünyanın diline düşme yoksulsan! – Haydar Ergülen

HAYDAR ERGÜLEN DÜNYANIN DİLİNE DÜŞME YOKSULSAN 5

5.
Herkesin içinde başkalarının terk ettiği bir ev vardır
ve kalp kiralık bir odadır orada, bazen
kapalı kalır ve herkes onu pahalı sanır,
sökülür sökülmez dildeki ucuz mühür
kalbin odası da açılır o an bu boşluğa
kendisinden başka kiracı bulamaz insan:
Kalp ile dil arasında her zaman
iki insan vardır birbirinin uzaklığına taşınan

Boşluk içimizdeki en geniş oda
sık sık konuk ağırlamaya bayılırız orada
gelince seviniriz de birazdan kalkıp
gitmelerini isteriz konukların sabırsızlıkla

– Havalandırdım ama gitmiyor
hangi kalp sinmişse bu boşluğa!

Kalbimizi koruyamayız ama sevebiliriz onu
(‘Komşunu sev’ değil miydi onuncu emir, hele kiracıysan!)
dünyayı değiştiremeyiz ama yenileyebiliriz kelimelerini
(ne zaman göç edecek şiire yoksulların dili?)
şiiri kaybedemeyiz ama toprağını değiştirebiliriz
(şiir lüks bir kayıptan başka neyse hayatta?)

Haydar Ergülen
-keder gibi ödünç-