RÜYA – Ahmet Muhip Dıranas

RÜYA - Ahmet Muhip Dıranas

Bir rüya vardı masamdaki güllerde:
Tomurcuklanıyordu bahar dallarda;
Bizimkine benzemez olan illerde
Al bir at üstünde dörtnal gidiyordum.

Kurulmuştu benim adıma bir saray,
Çevresini dolanmış gümüşten bir çay;
Ve açlar geçiyordu hep alay alay,
Sonra sayısız tutsaklarım ve ordum.

Baktım. yaşadığım yer keçe bir çadır,
Boynuma gölge etmiş kanlı bir satır;
Başı bir güneş gibi düşen bahadır
Ve içimde bir korku değil duyduğum.

Koşuyordu sonsuz düzlere bir tren,
Beni bilmediğim bir yere götüren;
Ölüm kıyılarından haber getiren
Bir ak güvercindeydi son umudum.

Birden küçük çocuktum anne dizinde
Bir yazılar vardı annemin yüzünde
Denizlerden yüzüme vuran esinde
Diz üstü Tanrıya dua ediyordum.

Ahmet Muhip Dıranas
-Denizi Özleyen Çocuklar-

ŞEHRİN ÜSTÜNDEN GEÇEN BULUTLAR – Ahmet Muhip Dıranas

31242785_1868700803140039_7169269645113819136_o

Bakıp imreniyorum akınına
Şehrin üstünden geçen bulutların.
Belki gidiyorlardır yakınına
Rüyamızı kuşatan hudutların.

Evler, ağaçlar, sular, ben ve bu an
Sanki bulutlarla bir, akıyoruz;
Onların hevesine uyaraktan
Cenup ufuklarına bakıyoruz.

Biz de hafif olsaydık bir rüzgârdan,
Yer alsaydık şu bulut kervanında,
Güzel’e ve Yeni’ye doğru koşan
Bu sonrasız gidişin bir yanında;

Dağlara, denizlere, ovalara
Uzansaydık yağarak iplik iplik,
Tohumları susamış tarlalara
Bahar, gölge ve yağmur götürseydik.

Bakıp imreniyorum akınına
Şehrin üstünden uçan bulutların.
Gidiyor, gidiyorlar yakınına
Rüyamızı kuşatan hudutların.

Ahmet Muhip Dıranas
-Denizi Özleyen Çocuklar-

 

HEYHAT – Ahmet Muhip Dıranas

AHMET MUHİP DIRANAS HEYHAT

Neden sonra
Gelin bana, yeniden gelin
Harvurup savurduğum anlar!

Doğrulun mezarlarınızdan
Boş yere harcadığım günler!

Durun, geçmesin zaman, durun
Elimle kurduğum saatler!

Haydi, yola artık, tavlada
Çoktandır beklettiğim atlar!

Emzirin, emzirin açlığımı
Vakitsiz sağdığım memeler!

Açık denizlere çıkın, ey
Koyda uyuklayan gemiler,

Neden sonra…

Ahmet Muhip Dıranas
-Denizi Özleyen Çocuklar-

YAŞARKEN – Ahmet Muhip Dıranas

AHMET MUHİP DIRANAS YAŞARKEN

Ağaçların daha bu bahçelerde
Bütün yemişleri dalda sarkıyor;
Umutların mola verdiği yerde
Geceler bir nehir gibi akıyor.

Baksan bir uzaklık var hangi yana,
Hangi eşyaya dönsen boş bir ayna;
Varmak istediğim uzak limana
Gemiler beni almadan kalkıyor.

Gelmedi gün daha, çalmadı saat,
Daha uçurmuyor beni bu kanat;
Sabırsızlanma, ey kapımdaki at!
Güneş daha gözlerimi yakıyor.

Ahmet Muhip Dıranas
-Denizi Özleyen Çocuklar-