yaz yolculuğu – Ahmet Uysal

AHMET UYSAL YAZ YOLCULUĞU

bursa’ya doğru,
yaz öpüşlü
mor dikenler kanatır
dudağımı.

nilüfer kavşağını,
geçerken usulca
ıslak göğsünü okşarım
bir gülün.

“can gibi cânan görürüm” *
külliyeler avlusunda
ürpertisiyle
muradiye’nin.

aşk vakti gelir;
şarap tortusu,
bırakır ağzımda
kükürtlü.

Ahmet Uysal
-Bursa’ya Şiirler-

*Sultan 2. Murat (gazel)

Görsel : Muradiye Külliyesi/Bursa.

 

Ahmet Uysal( 1938- 03 Temmuz 2011), Anısına sevgi ve saygıyla..

AHMET UYSAL NAHİTE MEKTUP MAHFEL KAFE

nahit’e mektup – Ahmet Uysal

güzel kız sokağını 
arıyorum eski bir şehirde,
yoluma yıldız düşürmeyen
büyük ıssızlığında göklerin.

yalın toprak buğusu
uzanıyor, dudak dudağa
gelir gelmez yalnızlığım,
ahşap konakların avlusuyla.

yağmur karanlığında
öpüşen iki şiir
arasında arıyorum onu.

bakır kızılıydı yüzü,
saçları iki demet yalım,
‘mahfel’ önündeydi son savruluşu.

bursa ikindisi beklerdi
güller asılı kapısında
yalnız çınarlar ve Nazım

güzel kız sokağı,
hangi evvel zamandaydı Nahit,
ilk öpücüğe benzeyen.

Ahmet Uysal
-Bursa’ya şiirler-

Güzel Kız Sokağı – Bursa

Belli yerlerle ilgili efsaneler, toplumların yerleştikleri mekânı benimseyip ona önem verdiklerini gösterir ve bu mekânlara anlam kazandırırlar. Bursa Abdal Mehmet Mahellesi’nin Güzel Kız sokağıyla ilgili anlatılan Güzel Kız efsanesi bu duruma örnek teşkil eder.

“Güzel kızın ölümü bütün mahalleyi etkilemiş, O’nun ölümünden sonra da o sokağa “Güzelkız” adı verilmiş. Kızın günümüzde adı bilinmediği halde sokağa verilen adı halen yaşamaktadır.”

bursa : benim ütopyam – Ahmet Uysal

AHMET UYSAL BURSA BENİM ÜTOPYAM

bursa : benim ütopyam,
hayal ülkem benim!

zaman kırıkları topladığım
leylâk rengi şehir!

yosun kokusu biriktiren
evlerin evim olsaydı!

yağmurunla ıslanan ince
yaz yolların yolum olsaydı!

mahfelde içilen sabah kahvesinin
buğusuna karışsaydı yüzüm.

setbaşı köprüsünden, kar sularına
düşürseydim yazdığım şiirleri.

Ahmet Uysal
-bursa’ya şiirler-

  © Ömer Salkın …….. Uludağ……

 

ömrümü çelmeseydi bursa – Ahmet Uysal

AHMET UYSAL ÖMRÜMÜ ÇELMESEYDİ BURSA

ömrümü çelmeseydi bursa
unuturdum o sokakları
kalmazdı kaçamak günlerden
bu ıslak gül kokusu da

ısırılmış elmaların tadı
gizli sıyrıklar dudağımda
dolaşıp durmazdı ürpertisi
sularda, kuruyan otlarda

rüzgârlı taş avlular, serin
çınar gölgeleri aramazdım
göçü yıktığım şehirlerde
bir orman kadar ıssızdım

bursa’yı sevdim ya, sanki
kırgın bir aşk acısıyla
sürüklenip gidiyorum
yırmi yıldır oradan oraya

yağmurlu bir güz akşamı
dönecekmiş gibi bursa’ya

Ahmet Uysal
-bursa’ya şiirler-