AYRILIK AKŞAMLARINDA DÜŞÜNDÜĞÜM – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN AYRILIK AKŞAMLARINDA DÜŞÜNDÜĞÜM

Ayrılık akşamın sessizliği
Yarınını uzaklarda arayan
Bir rüzgârın önünde
Apayrı yönlere dönüp gittiğimizde
Gene ülkendeyim düşlerimle
Eşsiz bir çingene güzelliğiyle
Bilinmez yerlerine göçüyorum

Gölgeler silinirken
Çarşılardan kaçarken birileri
Kendi iyileşmez sessizliğine
Kim bilecek kimdik biz
Yağmurda yanyana yürüdük mü
Sustuk ya da bir şeyler
Sözlemek isteyip de birbirimize
Geçen gemileri mi gözledik sessizce

Bir dünyayı sarıyor gözlerimde
Düşünürken düşünürken ölür gibi olduğum
Kaygılarla örülmüş çocuk düşüncelerin
Bir sevinçtir sevdadır yüreğimde
İçimde derinimde ikide bir duyduğum
Ölümleri unutturan güzelliğin
Sen benim başedilmez sonsuzluğum
Belki de hem varlığım hem yokluğum
Ölümüm düşlerim bitmeyen çocukluğum
İlk soluk aldığım gün zamanların içinde

Afşar Timuçin
-Akşam Türküleri-