Güz Ormanı – Bejan Matur

BEJAN MATUR GÜZ ORMANI

Bütün sözler
Penceremden uçup gitti.
Bana bakışın
Kollarında uyuttuğun sabahlar
Karışıp gitti rüzgâra.
Şimdi zaman bölünüyor
Geçmiş ve gelecek
Artık kime ait,
Hangimiz hangi yöne
Belli değil.
Sen uyurken
Usulca kapattım kanatlarımı
Sana verdiğim kalp
Ve dokunduğun ten
Şimdi bir güz ormanında
Bir dala tünemiş
Aşkı sayıklıyor
Kapanan kapıları ve de!

Bejan Matur
-aşk/olmayan-

Yıkılan Dağlar Sevgilim – Bejan Matur

BEJAN MATUR YIKILAN DAĞLAR SEVGİLİM

Yıkılan dağlar sevgilim
Yıkılan dağlar.
Kayaların yürek kadar büyümesi
Ve oynaması yerinden.
Çıktığın o yükseklik
Ne söyledi sana,
Rüzgâr kestiğinde yüzünü
Bakışın acıdığında ne?
Bir denize bakıyordun
Dalganın bir özgürlük vaadi olduğu
O sonsuzluğa.
Keske diyordun
Yanımda olsan
Ama uzaksın!
Tam o anda
Yüreğimde çatlayan bir nar tanesi
Sen!

Ve baktım
Uzak deyişine.
Aramızda evet
İki deniz
Binlerce nehir var
Buzulların rüyalara sızdığı
Bir kıyı ve de.
Taşların taş olduğu
Ve adımların
Her şeyden fazla tanrıya yöneldiği
Bir dağ duruyor aramızda.

O dağ oynadı yerinden.
Ve binlerce elin göğe uzandığı
O yüksekliken
Vadilere
Nar gibi çatlamış yüreğim
Ve açıldığıyla kalmış.

Dağlar sevgilim
Dağlar
Yürekte başlayan karlı bir gece
Ve sönmeyen ateş
Beraber duyduğumuz
Çocukluk sesleri.
Kahkahalar dağlardan yuvarlanırken
Uğuldayan geçmiş
Ve masmavi dolunay
Kimi bekliyor dersin?

Şimdi gidiyorsun
Dağın hatırı var.
Ve adımların
Bir inancın tekrarlanması gibi.
Kral yoluna dizilen
Bütün makiler
Tarih öncesinden bugüne
Titrerken
Sen kalbini uzaklaştırmayı seçtin
Sen çoraklığı
Başka kelimeleri…
Ben bir ağıtçı gibi bakıyorum rüzgâra
Bakışımı acıtan anların
Ağırlığına.
Ve zaman geçmiş.
İncilden bir sahne gibi
Uyuduğun o sessizliği hatırlıyorum.
Bir çoban
Bir eşek
Ve korku içinde bekleyen sen
Daha çocuksun
Dağlardan gelen korkunun
Taşlara sindiğini bilen.

Bejan Matur
-aşk/olmayan-

(C) Yuko Nagayama..

Kendimden Başlıyorum – Bejan Matur

BEJAN MATUR KENDİMDEN BAŞLIYORUM

O uzun günde
Uzaklık değişti.
Artık kendimden başlıyorum
Saymaya zamanı.
Bir
İki
Üç
Dört
Beş
Altı
Yedi.
Yedide duruyorum.
Bana vadettiğin kapılar
Bana fısıldadığın cennetler hâlâ taze.
Kendimden başlıyorum
Saymaya yeryüzünü.

Dünyanın kalbine bir taş düşüyor
Çok ağır dünya,
Senden uzaklaşıp giden
Kanatlarım gibi.
Zihne gelince
Toprağında senin hâlâ
Merak ediyor
Ne düşünür, ne yaparsın?
Saçlarım ise
Bir yaz göğü gibi
Açılmış
Dünyanın ucuna ilerliyor.

Bejan Matur
-aşk/olmayan-

Görsel : (C) Christian Schloe…

Aşktır – Bejan Matur

BEJAN MATUR AŞKTIR

Baştan sona kıvılcımlarla dolu
Bir galaksinin altında
Kenetlenmiş yüreğimle
Anlatıyorum sana.
Hangi yıldız daha uzak,
Hangisi daha yakın.
Bir bilici gibi sayıyorum kutupları
Hangi yıldız kökü açıklayacak yazgımızı
Hangi hayvanın bakışında duyacağız olacağı.

Doğa hepimizden öncedir
Diyorum sana.
Orada kayıtlı olan,
Solungaçların labirentinde
Bir ileri
Bir geri
Salınıp duran
Nefes değil
Aşktır.

Bejan Matur
-aşk/olmayan-