YAŞAMIN YÜZLERİ – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN YAŞAMIN YÜZLERİ

Bilinmezin kuytularından gelip
Yaşamın kılcallarına giren korku
Soluk renklere boyar zamanı
Öpüşlerin ilkyaz serinliği dağılır
Bir de bakarız sevinçlerimiz yok
Bir çırpıda çevremizi sarmış
Bodur cin kalabalıkları

Kendine yenilmeden yenilmez insan
Ne savaşta ne yalnızlıkta
Birden boş kadınların iç çekişleri
Bir gerçeği anlatır kendince
O kadar değişti ki zamanlar
Aşklar bile çok beklemiyor
İlk bakışta görünüyor sonları

Birden olmadı bütün bunlar
Bir günde dağılmadı koca dünya
Bir çırpıda yok olmadı sevinçlerimiz
Gece birden inmedi üstümüze
Her şey bir günde dönüşmedi
Bir günde şişmanlamadı kızlar
Bir günde sönüp gitmedi duyarlıkları

Afşar Timuçin
-Aşk Beni Çağırınca-

AŞK BENİ ÇAĞIRINCA – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN AŞK BENİ ÇAĞIRINCA

Ne diyebilirim aşk beni çağırınca
Fırtına kopunca doruklardan
Sonrası bir kıyamet – hep birlikte
Düşer gibi mosmor bulutlardan

Bilginler her şeyi bilebilir
Ama aşkın yasa kitabı başka
Engelsiz geçiversek derler
Bir çırpıda tüketsek dik yamaçları

Dar geçitlerde sevinçlerini
Büyüteceklerdi boş umutlarla
Her güzel şeyden kaçışlarını
Örtmek istiyorlardı susuşlarla

Ne garip aşkın bir yazgı gibi
Çağırılmadan çıkıp gelmesi
Bir giz olup günün bir yerinde
Birinin başka birinde görünmesi

Ne diyebilirim aşk beni çağırınca
Onun yasasını ne karşılar
Dünyaya gelişigüzel bakanlar
Aşkın bilmediğimiz çok yanı var

Afşar Timuçin
-Aşk Beni Çağırınca-

Görsel: Willem Haenraets .

OLDUĞU GİBİ – Afşar Timuçin

afsar-timucin-oldugu-gibi

Kuytularda birden gün kararır
Yolcu yorgun iner akşama
Ona acı verir bir çocuğun
Güzün son güllerini toplaması

Eksik yaşanmış bir serüvendir aşk
Gölgesinde ıhlamur ağaçlarının
Korkunçtur güzel zamanları anlatan
Resimlerin duvarda tozlanması

Rüzgâra doğru uçan hırçın kuşlar
Neyi bulmaya çalışırlar uzaklarda
Bir türlü bitmeyen günün bir ucunda
Birden açılır akşamsefaları

Öksüz kız sessizce ağlar odasında
Aşk biter bekleyiş son bulur
Aradıkları yaşanmamış umutlardır
Ne kadar çağırsan gelmez geriye

Sevinçler tükendiğinde bile
Ne güzel insanın ben varım demesi
Ya da çekip gitmiş sevgiliyi
Dün dönüp gelmiş gibi düşünmesi

Afşar Timuçin
-Aşk Beni Çağırınca-

Sen Gene Varsın – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN SEN GENE VARSIN

Yorgun saçların ağarır
Sancılanır ihtiyar yüreğin
Sorar pencerene konan kuşlar
Daha ne kadar dayanacaksın
Zamana direnmek senin işin
Ama artık eskidin

Sen yalnız kendi sesini dinlersin
Birileri ne çok şey anlatır sana
Aldırmazlar güler geçersin
Düşlerine takılıp gidersin
İçten içe kaynayan durgun bir deniz
Sen her zaman kendinsin kendinlesin

Tanyeri ağarmadan
Yola çıkanlar varmadan daha
Böcekler uyanmadan
Güne sen dünden hazırsın
Işıkların başladığı yerde
Bugün de yepyenisin kendinde
Zaman eski sen eskimezsin

Afşar Timuçin
-Aşk Beni Çağırınca-

ZAMAN SIKIŞINCA – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN ZAMAN SIKIŞINCA           ZEYNEP UZUNBAŞ SÖZ ÜSTÜ  İZMİR GÜZELBAHÇE SUNSET

?????????????

Gitmez isteriz hiç beklemeden
Yollar çağırınca bizi
Bırakıp her şeyimizi
Kapıları çekip çıkalım deriz
Gitmek dediğin ne ki
Her insan sıkıldığı zaman
Yolcu duymalı kendini

Perdeleri bile kapamadan
Pencereden seslenip birilerine
Ben yokum artık demeden
Kimseyle görüşmek istemeden
Her kişi kuşatıldığında
Gölge gibi yalnız kaldığında
Bir yerlere götürmeli kendini

Bir şeylere öfkelendiyse
Gece karanlığında ayazda
Yüreğine kurşun ağırlığında
Erkenden ölmek korkusu geldiyse
Çarklar kırılıp umut eskidiyse
Ölesiye yorgun da olsa insan
Kalkıp yollara vurmalı kendini

Afşar Timuçin
-Aşk Beni Çağırınca-

Görsel: İzmir/Urla..

YAŞADIĞIMIZ ŞEYLER – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN YAŞADIĞIMIZ ŞEYLER

Yaşamı aydınlatıyor yüzün
Her zaman bir dönülmezi arıyor
Her özlemi her sevinci
Aşılmaz uzaklardan getiriyor
Kendini özenerek kurdun
Kumaşını ördün ellerinle
Usta bir terzi gibi özenerek diktin
İnce iğnelerle gece gündüz
İzleri var yorgun gözlerinde

Bir gül kokusu çocukluğundan
Bir düştür anmak neye yarar
Ara yerde öylece geçilmiş olanı
Bırak bir şeyler de yaşanmamış olsun
Bırak bazı şeyler öyle kalsın
Hiç ters düşmedin inandıklarına
Hiçbir zaman geleceği aratmayacak
Seni yalnız bırakmayacak
Benzersiz zamanlar var arkanda

Afşar Timuçin
-Aşk Beni Çağırınca-

DAHA SONRA – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN DAHA SONRA

Gün batımına yakın alacakaranlıkta
Yolunu gözlüyorum elimde kırık bir fener
İzlerini bulabilmek için sönen ufukta
Hiç yaşanmamış eşsiz bir düşlemin
Derinlerden kopup gelen esiniyle
Son mavilerin gölgesinde bekliyorum seni

Hiçbir belirti yokken göklerde
Su incileriyle deniz saraylarından
Getirdi seni yırtıcı kuşlar kanatlarında
Aşkı tanımlamak isteyen duruşunla
Yamaçlardan inen suların saydamlığında
Süzüyorsun uzayların şiirini

Taşıdın ovalarıma görülmemiş iklimleri
Erişilmez yücelikleri öğrendim senden
Bir kır böceğinden bile ayırmadın kendini
Yıldız demetlerinin süzüldüğü akşamlarda
Taze biçilmiş ot kokusunda yağmur sevinci
Varlığınla güçlü kıldın her sevinci

Afşar Timuçin
-Aşk Beni Çağırınca-

HER ZAMAN – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN HER ZAMAN

Ne zaman bir yıldız parlasa
Kara gecede gün doğar gibi
Senin sonsuz aydınlığındır
Korkusuz tasasız gösterişsiz
Kendinde kendiyle güzelleşen
Bir başka şeye değişmeyen
Bitmeyen sevincim oldun benim
Varlığının eşsizliğinde her şey
İlk kuşlarla ilk rüzgârla erkenden
Eşsiz sabahlara çıkarır beni
Çıkılmaz denilen gecelerden

Taptaze ışıkların getirdiği
Akan bulutları gözlerken sezdiğimiz
Bazen bir belirsiz akışın ürpertisi
Kayan bir yıldızla geçip giden
Sonunda hiçbir şeye değişilmeyen
Seninle olmanın güzelliği
Duyurur yaşamın anlamını bir daha
Sen gerçeğin tutkulu gözlemcisi
Sen hiçbir koşulda hiçbir zaman
Bir başka şeye dönüşmeyen
Eşsiz duyarlığınla her umudu
Yaratırsın sonsuz sevinçlerden

Afşar Timuçin

GÖRÜNÜM – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN GÖRÜNÜM

Günün akşama çalan mavisinde
Uzun yağmurların ardından
Bekleyişlerin buruk sessizliği
Neydi o okyanuslardan saraylar kuran
Şimdi hiç tanımadığımız özlem
Durmadan bana sorardı seni
Keşke hiç eskimeseler derdim
Artık bizi korkutmuyor
Tanıdık tanımadık hiçbir acı

En güzel seni sevmek dediğim
O sevinç şimdi çok uzaklarda
Arayıp bulsam tanımaz beni
Kuşlar ne bilecek demek kolay
Onlar göklerde sınadılar kendilerini
En iyisi uzayların ışığında yolcu olmak
En doğrusu onlar gibi yapmak
Gecenin koyu karanlığında bile
Güneşin peşine takılıp gitmek en iyisi

Afşar Timuçin
-Aşk Beni Çağırınca-

Benim Bildiğim – Afşar Timuçin

AFŞAR TİMUÇİN BENİM BİLDİĞİM

Bir düş gibi algılarken geceyi
Renklerin ufka kilitlendiği yerde
Susup elele yürümemiz
Seninle en zor zamanda bile
Yıldızlara bakıp güle güle
Çocuklar gibi sevinmemiz
Dünyanın en güzel şeyi

Gözlerinin ışıkla değişen yedi rengi
Uykuya dalacakken gülümsemen
Beni kızdırmak isterken
Kızıp bir köşeye çekilmen
Söylemeyi beceremediğin şarkı
Yaşamı eski bir şölen sayman
Görmemen bendeki karamsarlığı
Dünyanın en güzel şeyi

Kuşlarla kuşdilinden konuşman
Bazen inatla susman
Ayrılmışız çekip gitmişim gibi
Bana duygulu mektuplar yazman
Gece uyanıp ellerimi araman
En basit şeylere bile şaşman
Küsüp bir dakika konuşmaman
Birlikte aynı sabaha çıkmamız
Dünyanın en güzel şeyi

Afşar Timuçin
-Aşk Beni Çağırınca-