anı – Veysel Çolak

VEYSEL ÇOLAK ANI

Savrularak azalıyor sokaklar, kedi düşleri
aşklar sıçratarak geçiyorum dünyadan.
Nereye baksam bıçak gibi insan yüzleri.
Dalaşkan. Bir hayli eskitilmiş yaz.

Yabanıl kokularıyla sabah, günün parmak izleri
sıtmalı merhabalar. Çatırdayan gül
ve gülünç anılar. İçimize doldurduğumuz boşluk
usulca sarartılan gençliğimizle taşkın
toplumun gövdesinde gerinerek çoğalan
bulantılar. Beni kışkırtan zehir.

Ve sonra İzmir. Yalnızlık durgunluğu fazladan
uğultuyla kendini ıslatan bir nisan yağmuru
iri bir gürültüyle çatlayan dağlar uzakta
gizemli bir hayatın önündeki sesimiz
eziliyor bulvarda.
Çeklerin gölgesinde boğuluyor kent
kırgın dişilik, semiren pezevenkler, acıtan mevsim
boynumuza dolanan kızların yalın dürtüsü
bir çocuğu öpmenin dudaklarımda bıraktığı tad
buysa; çalkantıdayım, boşlukta, anlamamakta
terin tuzlu kokusunda bir harf olarak

Dilimizi kamaştıran her buluşmada hançerlenerek
bozulsun dinginlik. Unufak eden sevinç
beni kıvrandıran, kopartıp alan ve birdenbire
dağılan düşlerime düşüveren serinlik…
Ateşin soğuması bu, suların ve bir aşkın solması
umudu kalbine itekleyerek
girerken kırdığım kapıdan çıkıp gelirken
duysun sevgilim, sarsılsın yağmurun altında
tenimize batırsın tırnaklarını

Veysel Çolak
-ikizim sevgilimdi-

Anı – Melih Cevdet Anday

MELİH CEVDET ANDAY,   ANI

Bir çift güvercin havalansa
Yanık yanık koksa karanfil
Değil bu anılacak şey değil
Apansız geliyor aklıma

Neredeyse gün doğacaktı
Herkes gibi kalkacaktınız
Belki daha uykunuz da vardı
Geceniz geliyor aklıma

Sevdiğim çiçek adları gibi
Sevdiğim sokak adları gibi
Bütün sevdiklerimin adları gibi
Adınız geliyor aklıma

Rahat döşeklerin utanması bundan
Öpüşürken bu dalgınlık bundan
Tel örgünün deliğinde buluşan
Parmaklarınız geliyor aklıma

Nice aşklar arkadaşlıklar gördüm
Kahramanlıklar okudum tarihte
Çağımıza yakışan vakur, sade
Davranışınız geliyor aklıma

Bir çift güvercin havalansa
Yanık yanık koksa karanfil
Değil unutulur şey değil
Çaresiz geliyor aklıma.

Melih Cevdet Anday